maandag 24 november 2014

Vrienden onder elkaar

Mijn klanten zijn vooral vaste klanten. Mannen die al maanden of jaren af en toe eens komen. Sommige heb ik elke week, sommige komen elke paar weken, sommige mannen een paar keer per jaar. Ze kennen me, en ze komen terug. Daarnaast heb ik nog aanloop. Die komen meestal van mijn advertenties af. Die twee grote groepen zijn de klanten die ik het meest heb. Er is nòg een stroom klanten, en die is kleiner, dat zijn de mond-op-mond-reclame-klanten.

Ik blijf zoveel ik kan van de recensie-sites af. Daar heb ik al weleens redenen voor gegeven. Maar mannen praten. Je verbaast je er soms over. Er zijn best veel mannen die aan hun vrienden vertellen over de hoer die ze laatst hadden gescoord. Ze geven zo je reputatie door, en dat is heel belangrijk. Je reputatie kan niet uit je advertentie komen, en helaas komt het op Hookers ook niet uit de verf.

Het is niet echt opscheppen wat ze doen. Het is meer dat ze er een beetje vol van zijn. Het is een ervaring voor ze geweest, en ze zijn er een beetje van onder de indruk. Mannen praten dan met hun vrienden erover, en die worden ookwel nieuwsgierig. Dat merk je ook aan zo'n klant, de nieuwsgierigheid straalt van hem af. Ik probeer dan altijd een beetje uit te zoeken wat hem zo nieuwsgierig heeft gemaakt.

Die man heeft een verhaal over je gehoord, en hij wil graag datzelfde eens meemaken. En ik weet ècht niet waar de klant hem over heeft verteld. Als ik bij die andere klant bijvoorbeeld lang en loom heb liggen pijpen, en hij heeft daarover verteld aan zijn vriend, verwacht die vriend dat bijvoorbeeld. Maar als die vriend juist helemaal geen rust in zich heeft, ga ik niet loom doen. Als ik niet weet dat hij daar eigenlijk voor komt dus.

Bovendien vind ik het ook gewoon leuk om te horen wat zo'n klant nou eigenlijk over me te vertellen had. Ik ben soms toch een ijdel mensje. Mannen zijn niet makkelijk kritisch tegen een vrouw waar ze net mee genaaid hebben, ookal denken ze daar achteraf anders over. Maar ze gaan alleen over je praten tegen hun vrienden als je echt een hele goeie indruk hebt gemaakt, dus je hoeft ook niet te rekenen op een geknakt ego!

Het is iets van de laatste jaren voor mij. Bij andere meiden hoor ik dat ze het al langer hebben, en van veel meiden hoor ik dat ze het niet kennen. Het is iets voor de ervaren hoeren, die proberen om een goeie illusie te maken waar de klant echt van onder de indruk is. Klanten zijn niet snel onder de indruk van gewoon een beurt, je moet er iets speciaals van gemaakt hebben. Of dat nou vakwerk is, of iets in zijn hoofd zetten, of allebei.

Je hebt wel iets waar te maken. En meteen de eerste keer al ook. Bovendien zoekt die vent dus naar iets wat past bij wat je met zijn vriend hebt gedaan. Dat maakt het werk eigenlijk veel lastiger. Ik heb wel geprobeerd om dan duidelijk te maken dat ik beter maatwerk kan leveren, maar dat was iedere keer toch een teleurstelling. Het werkt veel beter om in elk geval dan maar de eerste paar keer te proberen te blijven bij wat hij verwacht.

De mannen die via deze route bij je komen, zijn meer dan de gemiddelde man geïnteresseerd om wat over je persoonlijkheid te ontdekken. Ze willen je echt een beetje leren kennen. Vaak zijn ze niet zulke grote hoerenlopers, heel regelmatig ben je hun eerste hoer, en dat merk je wel. Het is vaak een soort ontdekkingstocht voor ze. En ze komen jou ontdekken. Dat heeft wel wat vleiends.

Mannen die op deze manier bij je komen zoeken meestal iets GFE-achtigs. Ze willen contact, en ze willen er iets regelmatigs van maken als het klikt. Niet dat die mannen vies zijn van een one night stand, maar ze zijn bereid om een beetje te investeren. Je te veroveren soms. Ik heb nog niet meegemaakt dat ze kwamen voor een keertje, maar ik heb wel afknappers meegemaakt. En die zitten me best een beetje dwars, mag je weten.

Natuurlijk is het gewoon een klant, en kan je met die klant dezelfde dingen als met alle andere klanten, en moet je netzogoed je klant ontdekken om te zien hoe je met hem moet werken, maar de insteek aan het begin is anders. Hij komt anders bij je, hij komt met andere verwachtingen, en hij gaat andere dingen dóén. Hij heeft namelijk het gevoel dat hij wat achtergrond weet. Ookal is dat meestal juist de illusie die je aan zijn vriend had verkocht.

Ik doe wel mijn best voor zulke klanten. Ze waarderen je meestal erg, je hebt er makkelijk een goeie vaste klant aan, en het zijn vaak interessante mannen. Maar er is nòg een reden, en die moet je niet onderschatten. Dat is dat je je eerste klant voor schut zet als hij een groot verhaal op heeft gehangen over je, en je zijn vriend dan teleurstelt. Alleen al daarom moet je je best doen.

Je zit een beetje tussen die twee mannen in. En dat geeft een beetje spanning. Het is niet dat er echt een probleem is, maar er komen dingen naar boven die ik vantevoren niet zo gezien had. Soms ben ik echt nog een groentje, na al die jaren, en na zoveel ervaring, er komt altijd wel weer iets waar ik aan kan zien dat ik nog heel veel te leren heb in dit beroep. Maar dat houdt het ook weer interessant.

Die spanning komt omdat de nieuwe klant weet dat zijn vriend ook seks met je heeft gehad. Hij weet weliswaar dat alles boven tafel is, en dat hij niet met het vriendinnetje van zijn vriend vreemdgaat, maar het is toch iets wat tegelijk voor wat moeite zorgt, èn voor een kick.

In mannen zit iets competitiefs. En als het gaat om seks, willen ze eigenlijk niet eraan denken dat je ook met een ander hebt genaaid. Maar als ze daar niet omheenkunnen, komt er vanzelf een soort geldingsdrang tevoorschijn, met een agressief randje. Vaak herkent de klant dat zelf niet eens, maar je kan het als je oplet tevoorschijn zien komen. Dat kan, als je het goed bespeelt, heel heftig zijn, en voor geweldige seks zorgen. Zelfs voor hem.

Dat moet je goed doen. Hij probeert het zelf namelijk weg te drukken. Hij voelt zich niet op zijn gemak als hij het gevoel heeft dat hij agressief is naar zijn vriend toe als hij jou neemt. Maar het is wel iets waar in het diepst van zijn psyche iets voor gáát. Het is niet het relaxte dat vrienden soms hebben als ze groepsseks hebben. Dit is een soort competitie tegen iemand die een prestatie heeft neergezet, die hij niet kan zien.

Je moet het dus goed bespelen. Als je het helemaal negeert, duwt de klant het wel weg, maar kan het hem dwars gaan zitten. Maar als je het wil bespelen als het er niet, of nog niet, is, dan is het ook ongemakkelijk. Je moet hem dus goed in de gaten houden. Timing is belangrijk, maar ook dat je je aan de regels van het spel houdt. Want de dingen die tijdens de beurt het beste werken, zijn misschien niet iets wat je ook voor de rest van je klantrelatie wil.

Het makkelijkste is om als de tijd komt hem te vertellen dat hij groter, beter, ruiger, lekkerder is dan zijn vriend, en dat zijn vriend niet zo'n indruk op je heeft gemaakt als hij. Dat wil hij maar wàt graag horen. Maar dat is in één keer dan bevredigd, en zoals alles is een bevrediging waarvoor je niet hoeft te werken niet echt bevredigend. Er zit niet echt een uitdaging in die overwonnen is, en daar zijn mannen juist gek op.

En achteraf krijgt hij dan berouw. Het gaat aan hem knagen dat hij zijn vriend, die zo'n prachtige ervaring had met jou, zo in een slecht daglicht heeft gezet. Hij gaat zich ergens voelen alsof hij iets heeft verstoord. Mannen kunnen heel trouw zijn aan hun vrienden, op manieren die je niet zomaar begrijpt, en dit is er één van. Ze vinden het soms prima om de vrouw van hun vriend te naaien, maar niet om hem in bed voor schut te zetten.

Het is ook geen goeie reclame voor mezelf. Wat heel belangrijk is als hoer, is dat je discreet bent. En als ik verhalen ophang over zijn vriend tegen hem, lijk ik niet echt discreet. Dan voelt die klant zich heel terecht niet lekker bij me. Dus ik heb er een hoop aan om discreet te blijven, en netjes niets te vertellen over wat ik met zijn vriend heb uitgespookt.

Ik mag best vertellen dat ik zijn vriend gezellig vind, en ik mag best vertellen dat we een leuke tijd hadden, maar ik ga bijvoorbeeld niet vertellen hoe vaak die vent langs is gekomen, wat voor dingen we in bed hebben gedaan, wat wel en niet iets is wat hij lekker vindt, en vooral niet wat er niet goedgaat. Over zijn prestaties zeg je niets meer dan dat over die vriend helemaal niets te klagen valt.

Maar dan loop je weer tegen die frustratie aan dat hij eigenlijk ookwel competitief is met die vriend. Dat hij in elk geval niet mìnder wil zijn geweest. Dus dat moet je subtiel aanpakken. Dat heeft vooral te maken met dingen suggereren, maar nooit on-discreet zijn. Als hij vraagt, altijd ontwijkend antwoorden, en hem vooral aanmoedigen als hij aan het opbieden is. Maar je laat je lijf wel met hem praten.

Een vriendin van me, die in het topsegment van de dure escort werkt, heeft weleens boekingen gehad van mannen die een vrouw wilden die met een beroemdheid had genaaid, en dan concurreren met die beroemdheid. Zij vindt dat maar iets ongemakkelijks hebben. De klant betaalt, en véél, voor de ervaring dat hij kan concurreren met een celeb, maar zij heeft ook de verantwoordelijkheid om zo iemand met een kwetsbare reputatie een beetje te beschermen. Zij neemt zulke boekingen ook niet meer.

Vriendschappen zijn kwetsbare dingen. Daar moet je niet mee spotten. Je mag een man zijn eigen hersenspinsels laten volgen, maar je moet hem nooit wat geven wat hem aanmoedigt om te ver te gaan. Die vriendschap is voor die mannen veel waard, en ookal zit dat vooral in de achtergrond als seks aan bod is, het is iets wat meer waard is dan je beurt. Je mag ermee werken, maar je mag er nooit risico's mee nemen. Bro's before ho's. Zelfs vanuit mijn perspectief.

maandag 17 november 2014

Antwoord op: Later komt de spijt

Wie in de prostitutie zit en daar open over is geweest, die kent deze wel. Hij is minder bekend bij mensen die weinig met ons te maken hebben, maar vooral een aantal jaar geleden was deze echt heel populair. De laatste tijd komt Linda van Goch er weer mee op TV. Waar het om draait is het idee dat het nu allemaal prima werkt als je hoert, maar dat je later, achteraf, er heel veel last van gaat krijgen. Dan bedoelen ze niet door het stigma in de maatschappij, maar omdat je jezelf kapot hebt gemaakt door het werk te doen.

Dit is er eentje waar ik me nog wel zorgen over heb gemaakt. Ik heb bij ouwe rotten ook altijd gevraagd hoe zijn dat meemaakten, en bij meiden die lang geleden uitgestapt zijn. Nu zou ik er niet meer intrappen, maar je maakt je natuurlijk toch ergens zorgen. Niemand kan overtuigend uitleggen waarom het zo zou gaan, maar ze zijn zo stellig, dat je toch aan jezelf gaat twijfelen als je jong bent.

Je kan meestal wel al aan de toon horen dat er iets niet klopt. Die toon is meestal dat je een standje krijgt namelijk. Er wordt afkeurend gedaan, en je wordt "gewaarschuwd" dat wat je doet hele erge gevolgen heeft. Ze zeggen dingen zoals "Je denkt nu dat het leuk is, maar wacht maar!" of "Je kan het nu nog aan, maar de klap komt nog wel, en dan word je nooit meer de oude." of "Het verdient wel lekker, maar voor die paar rotcenten betaal je de rest van je leven de prijs."

Als je een meid met een grote waffel bent, hoor je deze vaker dan als je stilletjes bent. Mensen kunnen heel boos op je worden, en je beschuldigen dat je jezelf overschat, en dat je arrogant bent, omdat ze vinden dat je denkt dat je sterker bent dan wat zij er zelf bij voelen. Ze voelen het als iets persoonlijks als je niet bang bent voor datgene wat zij zo eng vinden, en waar ze niet mee om kunnen gaan.

Het moet ook altijd even genoemd worden dat hoeren hun werk niet ècht leuk vinden, en dat je er veelte romantisch over denkt, dat de mannen niet om je geven, dat de gemiddelde klant een smeerlap is, dat je geen nee mag zeggen, dat je een pooier krijgt, dat al je collega's gedwongen zijn, dat je met criminaliteit te maken krijgt, en dat je nog wel meer dingen gaat tegenkomen die allemaal wel een stukje waard zijn.

Vanwege mijn achtergrond denk ik het eerst over de morele kant. Dat je de rest van je leven spijt hebt van je zonden. Dat je het doel wat de Here met je heeft niet zoekt, maar iets moreel verwerpelijks doet. Dat je iets gebruikt voor jezelf dat je volgens de Here voor het huwelijk moet bewaren. En daaronder nog een dieper gevoel, over zonde en smerigheid. Wat niemand me ooit goed heeft kunnen uitleggen.

De morele kant komt uit de onderbuik. Denken aan seks voor redenen die mensen niet "normaal" vinden, dat maakt mensen zenuwachtig en vinden ze iets om af te keuren. Dat komt omdat ze mensen om zich heen dat zien doen, en omdat ze het zelf niet kunnen verkroppen. En dat heeft een boel te maken met de angst voor seks. En het is natuurlijk onderdeel van het denkbeeld. Ik koppel zovaak naar dat stukje over het denkbeeld, het is vreemd dat dat niet al veel eerder op mijn blogje kwam.

Als het niet van religie komt, en dat is vaker zo dan je denkt als je door gaat vragen, dan komt het wel van het relatiedenken af. Dat is ook iets dat haast religieus door onze samenleving heenzit, alleen denken mensen over het relatiedenken dat het vanzelf bij het mens-zijn hoort, en dat het iets natúúrlijks is, waar je niet van af kàn wijken. Ongeveer dus zoals de mensen in de oudheid religie zagen.

Waar het ook vandaankomt, het gaat er wel altijd om dat ze graag doen alsof je na het hoer zijn niet meer met je geschiedenis kan leven, moreel. Bijvoorbeeld dat je jezelf voor altijd goedkoop en vies gaat vinden, of dat je als je eenmaal een net bestaan opbouwt nooit meer jezelf netjes kan vinden omdat je geneukt hebt voor geld. Je bent besmet van je werk, en je zal nooit meer normaal worden.

Er is nog een tweede manier om dit te doen, en die gaat ook over seks, maar dan over lichamelijke dingen. Er zijn nog steeds veel mensen die denken dat je uitgewoond kan raken van seks. En diezelfde mensen denken meestal ook dat je niet meer in staat zal zijn om liefdesrelaties te hebben als je veel hebt geneukt. Daar klopt gelukkig niets van, maar het is wel een schrikbeeld dat ze je graag aanpraten.

Je hoort hem nog vaak van zedenploerten. Je lijf is er volgens hen niet voor gemaakt om het zo vaak te doen als jij doet, en dat gaat toch een keer mis, en dan moet je drugs en glijmiddel gaan gebruiken om het dragelijk te maken. Bij een hoer die het nog niet lang doet kan dat misschien indruk maken, maar voor een doorgewinterde meid is het de zoveelste manier dat ze laten zien dat ze van toeten noch blazen weten.

Die twee manieren zijn ouderwets, en je komt ze steeds minder tegen. Bij de ervaren hoeren werken ze natuurlijk niet, want die weten wel beter, en mensen komen steeds makkelijker aan informatie over seks, dus je kan ze minder makkelijk overtuigen van onzin. Maar de waarschuwingen, en de verhalen over de schade die prostitutie aan je doet, die komen alleen maar meer en meer. Want de derde manier is ontzettend populair bij de verbiedertjes.

Als derde manier om de meisjes schrik aan te jagen, maar vooràl om ons allemaal als slachtoffers in de dop aan te wijzen, is te doen alsof het allemaal psychologische schade doet. Het is heel zeldzaam dat daar iets duidelijks over wordt toegevoegd aan de waarschuwing, maar als je doorvraagt, of als je het terugziet in artikeltjes, dan komen ze meestal aan met traumatisering, Stockholmsyndroom en PTSD.

PTSD staat voor post traumatische stressstoornis. Het is iets wat echt bestaat, en wat je ziet bij soldaten die verschrikkelijke dingen hebben moeten meemaken, of bij andere extreme ervaringen waar je niet meer de kans had om echt een menselijk mens te blijven. Omdat je je normale mens-zijn tijdelijk moest opgeven, voel je nog heel lang daarna dat het niet meer vanzelfsprekend is om normaal en veilig te zijn. Diezelfde dingen zeggen ze ook dat ze voorkomen bij mensen in de prostitutie.

Waar ze op spelen met de psychologische schade, is de angst voor seks. Mensen zijn doodsbang dat seks je kan veranderen in een geknakt kasplantje, kijk maar naar hoe overdreven veel schade ze denken bij seksueel misbruik. Dat is buiten alle proporties. Wat ik tegenkom is dat mensen meer vervreemd worden van het stigma dat aan seksueel misbruik vastzit, dan van het seksueel misbruik zelf.

Dat PTSD-verhaal komt, als je lang genoeg doorgraaft, altijd weer vandaan bij Melissa Farley. Dat is een radfem anti-seks activiste die een kruistocht tegen porno en prostitutie voert. Ze is een psychologe, die graag doet alsof ze onderzoek doet naar die dingen, en dan met schrijnende verhalen komt. Als je de rapporten gaat uitpluizen, kom je erachter dat ze manipuleert en verzint om haar zin te krijgen, en er geen wetenschap bij komt kijken. Ze krijgt nog wel een eigen stukje.

Ik zal het links laten liggen, maar op haar PTSD-verhaal moet ik wel ingaan. Ze komt er in verschillende papers mee tevoorschijn, maar ze legt erg weinig uit hoe ze bij haar conclusies komt. Mijn statistiekmannetje vindt dat ze helemaal niets onderbouwt, en een andere helper, uit de medische wereld, briest dat je meer nodig hebt dan een korte papieren enquete en wat feministische pop-psychologie om PTSD bij iemand te kunnen diagnosticeren.

Je komt af en toe ook luchtige onderzoekjes tegen, van dit soort nivo, waar er helemáál geen achtergrond bij komt kijken. Dat is meer opiniestukjes vermomd als wetenschap, en dat verbinden ze maar wat graag aan de dingen die mensen ooit eens gehoord hebben. Mensen geloven dingen die ze vaak horen, en vinden dingen die ze zelden horen maar moeilijk te geloven. En dingen die ze al geloven, daarvan nemen ze graag alles aan als bewijs. Dat heet volgens mijn statistiekmannetje "confirmation bias."

De jankverhalen over hoe èrg prostitutie is komen ook af van meiden die graag een slachtofferrol willen. Soms is dat omdat ze aandacht willen, ookal hebben ze nooit echt gehoerd, vaker is het omdat ze geld willen via de zieligheidsindustrie, maar het meest zit er iets aanvast van zichzelf moreel schoonpraten. Meiden die het werk een tijd hebben gedaan, en nu weer een geaccepteerd iemand willen worden, gebruiken het slachtofferverhaal om van hun stigma af te komen. Vaak meer voor zichzelf dan voor de maatschappij.

Er wordt grof geld verdiend door bedrijven als Fier Fryslan aan het PTSD-verhaal, ookal is er geen enkel bewijs voor dat de PTSD er echt ook is. De diagnoses worden gemaakt door de hersenspoelclubs zelf, en onderzoek hierover bestaat niet, of je moet feministisch gebaseerd neponderzoek serieus nemen. Er is een flinke lobby bij de politiek, en de media geven het zonder kritiek door. Helaas gaan de praatjes van de clubs die het zogenaamde probleem zogenaamd behandelen voor ècht geld uit het zorgbudget erin als zoete koek.

Dat is niet alleen erg omdat er een hele zieligheidsindustrie van leeft, op kosten van de zorg en de belastingbetaler, maar ook omdat het wéér een manier is om te doen alsof wij hoeren zelf niet weten waar we mee bezigzijn. Het is wéér een manier om ons monddood te maken, want je kan dan doen alsof later de verhalen wel komen dat we tòch fout hebben gezeten. Daar kunnen ze dan al een voorschot op nemen, zelfs als die verhalen èìgenlijk nooit zullen komen.

Want ik wil héél duidelijk zijn, van prostitutie loop je geen PTSD op, je wordt er niet uitgewoond van, je krijgt geen psychische schade, het is gewoon een báán, gewoon wèrk, door seksuele diensten te leveren. Je leert er een boel van, en het werk verandert je wel, zoals èlke soort van werk, maar je wordt er niet minder van. Hoeren zijn gewone mensen, en als er eens onderzoek naar wordt gedaan blijken we hoogstens een beetje béter in ons vel te zitten, niet minder goed.

maandag 10 november 2014

Ingezonden stukje: vroeg beginnen ontsnapping, geen tragiek

Vandaag weer een ingezonden stukje. Deze komt van een meid die wel wat te vertellen heeft, maar nietzo ervaren is met schrijven. Ze kwam een poosje geleden in mijn mailbox, en ze heeft me veel interessante informatie gegeven. Het was weer zo'n moment dat ik merk dat ik toch niet zo goed uit iemand anders haar ogen kon kijken als ik dacht. Er gebeurt veel meer achter de schermen dan ik ooit had geraden.

Ze heeft me een stukje ingestuurd, maar dat was niet zo heel leesbaar. Ik heb er daarom heel veel in verbeterd, lay-out, grammatica en spelling, en vooral de woordkeus, maar het verhaal is wel hetzelfde. Ik heb het haar ook laten goedkeuren. Ik ben wel heel letterlijk bij haar verhaal gebleven, ookal heb ik alles herschreven. Ik zeg het er maar bij, want anders ben ik net als die journalisten die mensen een beetje napraten en doen alsof het echte citaten zijn.

Ik ben nu 27, en ik werkte sinds ik 14 jaar was in de prostitutie. Ik ben gestopt toen ik 24 was. Ik heb het gedaan toen ik het deed, maar ik wil er niet meer naar terug. Ik ben erg blij dat het er voor me was.

Ik ben nooit zoals jij geweest, Zondares. Ik hou niet van het vak. Ik vind het interessant om de kneepjes van het vak bij jou te lezen, maar ik heb het nooit zo aan willen pakken. Ik was een broodsnol, ik vind het niet erg om zo genoemd te worden. Ik deed het ook echt voor mijn brood. Ik vond het nooit spannend, en nooit leuk, maar voor mij was het vrijheid. Daarom denk ik er ook nog positief aan terug.

Voor mij was het nooit iets waar ik goed in wou zijn. Ik kijk er heel anders naar dan jij. En ik vind het interessant wat je schrijft. Eerlijk gezegd vind ik het verspilde moeite bij 99 procent van de klanten.

Je kan als jonge meid van 14 niet genoeg geld verdienen om op jezelf te gaan wonen. Ga je naar de woningbouw? Kan je rondkomen van kranten bezorgen?

Als je 14 bent kan je alleen met prostitutie een volwassen inkomen krijgen. Een volwassen inkomen heb je nodig om een plek te huren. De enige manier die je hebt om vrij te kunnen komen is prostitutie. Prostitutie is je enige ontsnapping.

Het begon omdat ik thuis problemen had. Mijn problemen waren niet klip en klaar, met drugsverslaafde ouders of seksueel of huiselijk geweld. Ik had alleen moeilijk met de verwachtingen van mijn ouders. Ik kon niet met mijn ouders omgaan. Ik zie ze gelukkig niet meer. Ze hadden een plaatje van me, en als ik iets anders deed, dan zeken ze aan mijn kop tot ik deed wat ze verwachtten. Ze maakten me gek.

Op school hebben ze geprobeerd te helpen, maar die mochten zo weinig. Die haalden maatschappelijk werk erbij, JZ kwam, en als ik wegliep politie. Die keken nietzo ver als school. Die waren alleen bezig om me weer bij mijn ouders te krijgen. Ik vertelde aan de vertrouwensvrouw dat ik wel naar school wou blijven gaan als ik wegliep, maar de school zei dat ze niet stil konden houden dat ik kwam. Ik ging daarom maar niet meer naar school.

Ik ben de hele tijd in aanraking geweest met plaatsingen en opvangtrajecten, maar die waren allemaal alleen even uitrusten voor ze me weer naar huis stuurden. Toen ik een tijdje onafhankelijk was geweest, was de drang naar onafhankelijkheid sterker geworden. Het bleef niet meer bij weglopen, nu was ik echt aan het onderduiken.

Ze zeggen altijd hoe jonger hoe hoger de prijs. Dat is niet waar. De gemiddelde prijs die mannen betalen als je zo jong bent is de helft van als je 18 bent. Je vindt amper klanten. Niemand wil met een minderjarige. Toen ik 16 was kon ik doorgaan voor 18, toen werd het beter, want dan kan je doen alsof je volwassen bent. De eerste paar jaar was het heel moeilijk. Ze willen liever met een 25-jarige die doet alsof ze 14 is dan met een echte 14-jarige.

Je bent heel afhankelijk van je klanten. Ze moeten terugkomen, je vindt geen nieuwe. Dat weten ze ook. Er zijn bij die klanten veel goorlappen. De volwassen prostitutie is duizend keer fijner. Dan word je niet vermeden door de leuke kerels.

Ik kreeg een vriendin, in het vak, zij was een jaar ouder. Die bleek geen echte vriendin te zijn. Zij heeft al mijn klanten afgepikt. Je bent zo jong, ze weten dat je te pakken bent. Dat was erg, want als je klanten wil zijn die heel veel werk. Die komen niet op je af, zoals wanneer je volwassen bent. Je moet contact zoeken. Dat is heel veel risico en heel veel werk.

Hoewel ik wel heb gezocht naar een pooier, heb ik nooit een pooier gehad. Ik was te jong voor de harde jongens die ik zocht. Zo'n half-pooier, zoals in Undercover in Nederland een paar weken geleden, wou ik niet. En toen ik 18 werd, had ik hem al niet meer nodig. In die vroege jaren heb ik het daarom wel moeilijk gehad. Zonder iemand om me te steunen moest ik zelf voor mijn belangen zorgen. De paar klanten die je kreeg waren rare types. Een sterke man achter me was een veilig idee geweest.

Dan was ik ook niet zo vaak gepakt. Ik kon nooit meer dan een paar weken, hoogstens maanden werken zonder gepakt te worden. Als je zo jong bent ben je zo gepakt, en dan zit je weer gesloten.

Pooiers willen je niet. Die zijn op zoek naar volwassen vrouwen. Ze zijn niet op zoek naar iemand die ze echt nodig heeft. Ze willen alleen profiteren. En ik wou geen pooierrelatie, ik wou iemand die op me kon passen. Daar vind je geen pooiers voor. Je staat als jong meisje helemaal alleen.

Omdat ik dus nooit een pooier had, heeft die me nooit problemen gegeven. Wel met chantage door klanten. Maar in mijn dossier staat wel dat ik een loverboyslachtoffer ben, en gedwongen prostitueerde. Die ideeën werden door zogenaamde specialistische hulpverleners verder bevestigd alsof het gedrukt stond. Zij hebben voor mij beslist dat ik een slachtoffer moest zijn. Ik heb daar geen keus mee gehad.

Ik heb geen plezier in het werk gehad. Ik ben er nooit zo mee bezig geweest als jij, maar het was voor mij vrijheid. Ik had er dus geen plezier in om het te doen, maar ik vond het erg de moeite waard.

Het werk zelf, ik had er ook niets tegen. Ik heb nooit ervan gewalgd, of mezelf afgeschermd. Alleen slikken vond ik smerig. De rest was gewoon iets wat ik deed voor het geld.

Het is belangrijk dat het er is. Ik ben echt niet de enige meid die geen andere manier meer had. Voor mij was het onafhankelijkheid of de dood. Ik heb echt op het punt gestaan om me van kant te maken.

Terugkomen in de maatschappij na jaren onderduiken was moeilijk. Na je 18de kan je nog steeds met hulpverlening in de problemen komen. Tot 23 willen die je hebben. Ik was niet naar school geweest. Dat was een groot probleem. Ik kon niet doorleren. Ik wou ook niet in de bijstand. Daar ben ik veel te trots voor. Ik ging dus maar door. Ik wou eigenlijk overstappen naar een normale baan, maar hoe je dat doet wist ik niet.

Ik heb uitstapprogramma's benaderd, maar die sturen je meteen door naar zo'n christelijke toestand of de bijstand. De hulp is echt een lachertje. Het enige waar ze goed voor zijn is een verblijfsstatus. Ik ben Nederlandse. Ik kon er niets mee.

Een klant heeft me aan een baan geholpen. Hij is nu mijn man en we hebben drie heerlijke kindertjes.

Ik denk dat ik nooit meer terug zal gaan in de prostitutie. Maar ik ben blij dat het er is, en ik zou me niet lekker voelen als het verder wordt aangepakt. Dan kan je nooit meer terug. Ik wil altijd 200 procent zeker kunnen zijn dat ik zelf voor mijn kindertjes kan zorgen. Daarom wil ik terug de prostitutie inkunnen als het moet.

Dit is geen tragisch verhaal en ik ben geen zielig meisje. Hoe het thuis was is tragisch, maar toen ik onderdook heb ik goed geleefd. De prostitutie was de ontsnapping, niet het gevangen zijn. Jeugdprostitutie is heel vaak zo. Zondares, jij schrijft over jeugdprostitutie netzoals de overheid over gewone prostitutie. Je weet het niet, dus dan moet je ook niet oordelen.

maandag 3 november 2014

Antwoord op: interview-optimisme

Vandaag gaat het antwoordstukje even niet in op opvattingen die we uit de media over hoeren horen. Daar is nog genoeg mee te doen, maar ik heb nu even behoefte om te reageren op wat e-mails die ik heb gekregen, en wat dingen die ik om me heen heb zien gebeuren. Dit wordt een antwoordstukje op een paar opvattingen die juist aan onze kant leven. Dingen die ik mis zie gaan, juist als de bedoelingen zo goed zijn.

Één van de dingen waar veel hoeren zich aan frustreren, is dat we niet begrepen worden. Dat is vooral omdat er nooit naar ons wordt geluisterd. Als mensen iets over hoeren in de media willen hebben, gaan ze veel liever naar een "hulpverlener" of een verbieder. Alsof ze naar een veganistenclub gaan als ze een artikel willen schrijven over malaise in de slagerij. We weten allemaal dat we in ons eentje al veel betere informatie kunnen geven, ookal spreken we niet voor iedereen.

Het is makkelijk praten voor mensen die dat niet meemaken. Die zeggen altijd: "Doe niet zo boos, als je wat te zeggen hebt, ga dan praten. Licht ze voor, want als je nooit die tegenstanders vertelt hoe het zit, laat je het zo. Ga je laten interviewen, en sla bruggen!" Die begrijpen niet dat je daarmee wèl je veiligheid opgeeft, maar dat er gewoon níét naar je geluisterd gaat worden. En als puntje bij paaltje komt, óók niet door de mensen die je aanmoedigen je verhaal te vertellen.

Veel meiden willen best praten. Maar we weten ook allemaal wel, soms een beetje laat, wat de kosten zijn van naar voren stappen met je verhaal. Je anonimiteit is je laatste redmiddel tegen de mensen om je heen, en tegen de politie en de overheid. Dat geef je wel op om je verhaal te doen aan buitenstaanders. En dat verhaal gaat in tegen wat ze allemaal denken te weten, ze vinden het makkelijk om het weg te zetten als onwaar, want ze hebben al een onwrikbaar denkbeeld over ons.

Natuurlijk is dat frustrerend. Je kan het niet altijdmaar van je rug af laten glijden. Al die ellendeporno zou zó makkelijk worden betwijfeld als mensen maar eens na gingen denken of zo'n verzinsel wel klopt. Je ziet alleen om je heen dat iedereen het gelooft, en niemand twijfelt. Je ziet dat iedereen om je heen wat jij bent maar minderwaardig vindt, en dat ook van jou zou vinden als ze zouden weten wat je doet.

Met Internet heb je nu manieren om je verhaal aan de man te brengen zonderdat er een journalist aan te pas komt. Ik heb zelf mijn blog, waar ìk bepaal wat er wordt gezegd wat ik zeg. Op social media, en vooral Twitter, waar het veel om nieuws gaat, heb je sommige keien van meiden die laten zien hoeveel haar ze op hun tanden hebben. Dat vind ik heel mooi. Die brengen een ander geluid, en ze stippen belangrijke dingen aan, die door de media met rust worden gelaten. Die krijgen daar ook aandacht voor.

Als je heel vocaal bent, en vooral als je kritisch bent, en vooràl als je een manier hebt gevonden om gelezen te worden zonderdat er een journalist je verhaal verknipt, dan krijg je opeens wèl aandacht. Mensen gaan je antwoord geven, ze worden véél beleefder, ze behandelen je als een persoon, en ze zeggen ook dat ze geïnteresseerd zijn in wat je te zeggen hebt. Vooral de organisaties die je te kakken hebt gezet.

Na berichtjes dat ze erg geïnteresseerd zijn in je mening, omdat ze graag een vollediger of beter beeld willen hebben, waarbij jullie sámen kunnen werken aan verbetering voor iedereen, gaan ze je uitnodigen. Politici die je gekritiseerd hebt willen je in een achterkamertje spreken. TV-programma's willen je aan tafel. Er zijn interviews te maken. Je kunt in panels en klankbordgroepen aanschuiven. Je krijgt gesprekken met officiële organisaties en NGO's.

Je hebt van die cynische doorgewinterde meiden die al zien hoe dat misgaat, en er nooit intrappen. Maar veel van ons, en ook ik, zijn daar wel een keer ingetrapt. Dan leren veel van ons het af, ookal blijf je idealisten hebben die zich telkens weer laten verneuken. Het is heel verleidelijk. Je krijgt eindelijk de kans om de mensen met màcht over ons te spreken. Ze zijn eindelijk eens niet aan het negeren, en ze lijken geïnteresseerd om wat te leren.

Die meiden komen met sterren in hun ogen terug. Die zijn netjes behandeld, er is naar ze gelúísterd, ze zijn als mèns en als deskùndige gesprekspartner geweest. Dat is een betoverende ervaring. En achteraf is er het gevoel dat je nu eindelijk kunt samenwerken, en dat er een muur is doorgebroken. Je hebt genoeg informatie in huis om de hele situatie te veranderen, want je hoeft maar heel weinig van prostitutie te weten om te zien wat het ergste kwaad doet, en hoe het beter kan.

Het gaat netzogoed op voor belangenbehartigers. Dat is ergens gek, want die staan maar met één teentje in de prostitutie, dus die zouden nietzo kwetsbaar moeten zijn. Die trappen er meestal ook veel vaker na elkaar in, want die voelen de politieknuppel niet in hun nek, dus die krijgen alleen het lid op de neus omdat ze geloofwaardigheid verliezen. Ze reageren meestal heel heftig op dat negeren door de samenleving, omdat ze het niet gewend zijn.

Die meiden worden vaak genuanceerder over de mensen met wie ze hebben gesproken, en ze worden zo geduldig dat ze hun beurt om te praten voorbij laten gaan. Vaak gaat het dan om éénlingen, maar toen de Utrechtse meiden hun reservaat dicht zagen gaan, waren er maar een handvol die zich lieten horen, en die waren ook niet erg hard tegen de gemeente. Want die hadden het idee dat ze wel gehoord zouden worden. Dat word je als hoer gewoon niet. Leer dat nou. Dàt is juist wat we moeten veranderen.

Het probleem is, dat het inderdaad erg makkelijk is om met een beetje goeie wil veel leed te voorkomen, maar dat die goeie wil er eigenlijk nooit ìs. Het is bij neutrale mensen heel moeilijk om ze uit het denkbeeld te halen, omdat ze gewoon niet genoeg interèsse hebben om te gaan kijken naar wat ze geloven, maar bij mensen die belangen hebben bij het denkbeeld kan je het helemáál vergeten.

En toch zijn er nog steeds veel meiden die denken dat het gewoon een kwestie is van de goeie mensen met de goeie mensen laten praten, dat het een communicatieprobleem is, dat je een overbrugging van het onbegrip moet vinden, en dat je wat kan bereiken als je de sprong maar neemt. Die denken dat we samen moeten zien te werken met die lui, omdat tegen elkaar vechten toch nooit wat op zal leveren.

Daar wil ik even antwoord op geven.

Eindelijk iemand die je werk respecteert. Eindelijk iemand die jouw afwijkende stijl, jouw eigengemaakte leven, je zelfstandigheid respecteert. Die jou als deskundig behandelt, en jou je eigen respect laat verdienen. Die over je wil leren, en ondanks conflicten en misverstanden toch constructief door wil gaan. Iemand die jou wil steunen, en kritisch maar met een open hart naar je wil luisteren. Eindelijk iemand die met jou wil sámenwerken...

Meiden, herkennen we dat niet? Dat is de werkwijze van pooiers.

Denk je echt dat die documentairemaker of docu/reporter jou gaat interviewen om jouw info duidelijk weer te geven? Die mensen weten voordat ze beginnen al wat ze met hun documentaire gaan zeggen. Ze hebben jou alleen nodig om te kunnen laten zien dat ze zogenaamd ook hoeren mee hebben gewogen. Ze interviewen je een uur, en knippen daar alles behalve de vijf secondes weg, waar je iets zegt wat ze buiten context door kunnen laten gaan voor hùn idee van wat jij moet zeggen. Je kennis is verder alleenmaar lastig.

Denk je echt dat een Christelijke politicus die meer naar Judah dan naar Jezus trekt, en daar zijn plekje in het pluche door heeft, naar jou gaat luisteren? Die wil gewoon dat je milder over hem gaat schrijven, zodat het lijkt alsof je hem gelijk geeft. Al kom je daar later op terug, je hebt van toon gewisseld, en hij hoeft er later alleen naar te verwijzen als iemand ernaar vraagt. Je geloofwaardigheid is dan weg en je bent onschadelijk gemaakt.

Denk je echt dat de sociaal geëngageerde politica die waanzinnige uitspraken over de misstanden in de prostitutie doet, naar jou gaat luisteren? Die had allang kunnen weten dat het anders zit. Die had aan informatie via beveiligde e-mail al genoeg gehad, de nette mensen vragen ook niet meer dan dat. Er is op Internet ook genoeg te lezen om in ieder geval de ergste waanzin niet meer te accepteren. Die had allang een gematigdere positie aan moeten nemen als die echt zich had verdiept. Die wil alleen dat jij je bek houdt, en zegt dat je geconsulteerd bent, zodat zij er beter uitziet.

Denk je echt dat een gemeente die jou als klankbordhoer, als panellid of als organisationele partner heeft, gaat luisteren naar wat je vindt? Die voeren oorlog tegen ons, en je zit daar maar voor twee dingen: Om ze te vertellen wat er leeft en wat ze voor tegenstand kunnen verwachten, en om zichzelf geloofwaardigheid te geven. Als voorbeeldje, ze zijn heel blij als ze van ons horen dat raammeiden niet thuis willen werken, want daar waren ze bang voor. Dus je maakt alleen het sluiten van je raam makkelijker. Verder ben je alleen daar om te zeggen dat jij ingestemd hebt en blij was met het beleid.

Denk je echt dat de hulpverleningsclub, die jou uitnodigde voor gesprek, naar jou gaat luisteren? Ja, ze laten zien dat ze best wel snappen wat een uitgeputte hoer zoekt, en ze hebben de hulptante al klaarstaan met soep en een dekentje. Erg fijn om te weten dat dat er is. Of dat er nou blijkt te zijn als jij het nodighebt is natuurlijk een hele àndere vraag. Ze zeggen dat ze ook niet bezig zijn met zich bemoeien met de vrijwillige hoeren, daar hebben ze naar eigen zeggen alle respect voor. Leven en laten leven. Maar gaan ze ophouden met lobbyen en officiële rapporten schrijven waarin staat dat alles ellende is, om te zorgen dat hun geldstroom doorgaat? Je bent daar alleen om te kunnen zeggen dat hoeren blij zijn dat ze er zijn.

Denk je echt dat al die mensen netzo voorzichtig met je gegevens omgaan als dat ze beloven? Weet je heel zeker dat die politieke tegenstanders of die zieligheidsfabriek niet toch even je gegevens naar de politie of een smerigere organisatie doorbrieft "voor de zekerheid?" Als je dat denkt, kan ik je van eigen ervaring uit de droom helpen. Ik had een zedensmeris twee dagen nadat ik een vertrouwelijk gesprek bij een instantie had, en hij wist wat er besproken was. Dat was jaren geleden, toen het nog veel minder erg was met de hetze en de haat.

Nee, ze gaan niet luisteren. Dat hadden ze allang gekund als ze het ècht hadden gewild. Ze willen jou gebruiken, en het kan ze niet schelen wat er daarna met je gebeurt, zolang zij hun voordeeltje maar aan jou hebben gehad, zelfs al is dat maar dat je je kop houdt en ze niet meer te kijk zet. Ze willen je pooieren, en verder ben je niets voor ze. Of minder dan niets. Na een pooier ben je wat geld kwijt, en kan je dóór. Als deze mensen je pooieren, kan je daar nog lang last van houden.

Netzoals met elke soort pooier hebben ze alleen de macht die je ze geeft. Als jij ze je identiteit geeft, je laat misciteren zonder van alle daken te schreeuwen dat het niet klopt, toezeggingen stilletjes laat gaan als ze die niet nakomen, dan geef je ze macht, en dan word je genaaid. En zo snel je ziet dat je in zo'n kutsituatie zit, moet je meteen kappen. Pooiers verander je nooit terug. En dit zijn pooiers, en niet eens fatsoenlijke. Een fatsoenlijke pooier geeft je tenminste nog íéts.

Trap er niet in. Denk goed na voor je met iemand in zee gaat, meestal is het verloren moeite, maar als je het doet, laat je dan niet pooieren. Laat je niet kisten als je misgeciteerd bent, vanwege een soort saamhorigheidsgevoel met degene die je stem misbruikt. Hou je niet stil als je denkt dat je al gehoord bent. Ga niet voorzichtig kijken of je wel genoeg samenwerkt met de mensen die je gedold hebben. Blijf zeggen wat je anders zou zeggen. Laat je niet piepelen. Ze willen niet echt samenwerken, en als je dat ècht niet kan geloven: probeer dan maar om ze wat te laten doen wat ze hebben toegezegd. Dan zie je het wel.

maandag 27 oktober 2014

Waarom mannen voor seks betalen en vrouwen minder

Dit is een stukje dat komt uit mijn ervaringen, en wat ik door mijn werk over mensen heb geleerd. Meestal zijn die stukjes dan helemaal mijn eigen inzicht, maar deze keer zit er ook wel flink wat doorheen van W en een andere tophoer. Die weten meer dan ik, en ze kunnen met dingen komen op zo'n manier dat ik opeens veel beter snàp wat ik al wìst. En vaak komen ze met dingen waarvan ik nog geen jaren ga begrijpen wat ze bedoelen.

We hebben het de laatste tijd gehad over de belabberde kwaliteit van gigolo's, over hoe je mannen moet verleiden tot verschillende dingen, hoe mannen werken, hoe vrouwen werken, en zo kwamen we eigenlijk terecht bij de grote verschillen tussen mannen en vrouwen op seksueel gebied. Zij snappen dat veel dieper dan ik, maar ik vond het eigenlijk best een kick om te zien hoe de dingen die ik wèl al had gezien daarin passen.

Als je dit werk lang genoeg doet, dan wordt het wel duidelijk dat sommige dingen gewoon "zo zijn." Ook als je wou dat het eigenlijk anders was, je kan er gewoon niet meer omheen. En als je het maar gewoon accepteert dat het zo is, werkt het allemaal veel beter. Die ideeën zijn vaak niet in de mode, en worden vaak primitief, simpel, ouderwets, ongenuanceerd en ongewenst gevonden. En weinig mensen die vinden dat het op hèn van toepassing is.

Maar het werkt. Als je leert wat de "basisimpulsen" zijn die iedere mens ergens heeft, dan merk je dat je die bij iedereen aangesproken kan zien worden. En ook dat bij een hoop mensen die basisimpulsen op moeilijke manieren geuit worden. De basisimpuls wil het ene, en de man kon daar niet mee omgaan of heeft het verkeerd geleerd, dus hij verbindt dat nu met iets anders. Als je die verbindingen snapt, kan je hem zo aanpakken dat die basisimpuls wordt bevredigd. Dat is best een leuk iets om te beheersen.

Het gaat tever om dat helemaal hier uit te leggen, want er zit bestwel wat ervaring aan die je ook moet hebben, en toen ik eerder al weleens tipjes van de sluier optilde kwam het ookal helemaal niet over. Dat kan ook best aan mij liggen, maar ik denk wel dat je voor sommige dingen toch wat andere ervaring nodighebt om het echt te kunnen snappen. Maar ik denk dat als ik wat dichter bij huis blijf, ik bestwel ook wat interessants kan delen met jullie.

Mannen en vrouwen zijn verschillend. In heel veel opzichten lijken we bestwel op elkaar, maar met seks is het helemaal anders. En dat is prima, want twee puzzelstukjes hoeven er ook niet hetzelfde uit te zien, zolang ze maar passen. En bij man en vrouw werkt dat precies zo, en niet alleen lichamelijk. Maar toch merken heel veel mensen wel dat het vaak toch aanpassen is, omdat we niet vanzèlf bijelkaarpassen.

Het ligt aan ontwikkeling. Je moet seks leren, je moet je seksualiteit ontwikkelen. Seks komt niet zomaar vanzelf. Dat kan je al zien aan hoeveel invloed de porno heeft op hoe mensen seks hebben. Er is een heel raar idee dat je seks vanzelf kan, en dat er alleen wat handigheid aan te leren is. Dat heb ik zelf ook jarenlang gedacht, en ik moest zelf in de hoererij aan de bak om te leren dat het niet zo was.

Voor een deel is het omdat mensen pas veeltelaat de kans krijgen om wat te gaan ontdekken, voor een deel is het omdat het heel moeilijk is om iemand te vinden die jou wat kan leren, en voor een deel is het ook omdat seks, als je eindelijk over al die obstakels heen bent die in je opvoeding en in je cultuur zitten, zo overweldigend kan zijn dat je helemaal niet eens meer bezig bent met het góéd doen, maar meer met het je laten overkómen.

W vergelijkt dat met honden. Reuen die veel hebben gedekt, gaan rustig te werk en doen het goed. Reuen die nooit wat mochten, en nu opeens de kans krijgen, die zijn buiten zinnen van de spanning, en rijen tegen alle kanten van hun partner op, soms zonderdat ze hem er maar inkrijgen. Ze weten het niet, en als hònden al moeten leren hoe ze moeten neuken, hoe is dat danwel niet voor mensen?

Dan heb ik het nognieteens over geraffineerde seks gehad. Aanvoelen van de processen in het lijf van je partner, je eigen patroon vinden, dingen kunnen forceren, dingen kunnen verleiden in het lijf van je partner, je partner overweldigen, lichaamstaal leren zien en weer andere dingen leren negeren, daar kun je veel over leren. Ik heb het nu alleennog over gewone seks, zonder dingen die verborgen gebeuren.

Het is voor veel mensen al moeilijk om te accepteren dat mannen en vrouwen seksueel gewoon heel anders zijn. Die zijn feministisch opgevoed, en die denken dat het verkeerd is als niet alles gelijkopgaat. Die maken zich er druk over dat de seksen andere tempo's hebben, dat ze andere dingen belangrijk vinden, dat ze op verschillende manieren reageren op dingen. Dat is zo zonde. Het is zo mooi om een man een man te zien zijn, ookal kan je je niet inleven in hoe hij het ervaart.

In seks is het niet zo dat je de ander moet behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Je partner zal niet zo reageren als jij zou reageren. Het is juist zo interessant dat je met iemand van een andere sekse bezigbent, die seksueel niets met je gemeen heeft. Die je moet behandelen als een hele andere soort. Die ergens een tegenpool van je is. Behalve als je homoseksueel bezig bent, natuurlijk, maar daar kan ik zelf weer niets mee.

Daarom heeft het zin om tijdens de seks niet met je partner om te gaan als iemand die je moet proberen te begrijpen, waar je je in moet leven. Juist met seksuele dingen werkt dat erg slecht, vaak averechts, en dan doe je juist de dingen die niet helpen. Je moet op dat moment gewoon accepteren dat je partner toch een beetje een alien is. Hij moet je sekspartner zijn, en je kijkt alleen naar zijn lichaamstaal, en denkt niets erbij over wat hij verder ìs of dènkt. Daar is een woord voor: Seksobject.

Je partner objectificeren is alleen voor tijdens seks natuurlijk. Je behandelt hem gewoon als een persoon zolang je niet bezig bent met seks, maar als je eenmaal lekker aan het stoeien bent moet je er wel mee om kunnen gaan dat je hem even heel anders ziet. Als je vasthoudt aan de inleving die je normaal met hem hebt, doe je jezelf èn hem tekort. Erken gewoon dat jullie andere geslachten zijn, en dat hij een vreemd beest is als die lul eenmaal staat, of als je met hem aan het baltsen bent.

Seks is zo beladen. Het is eigenlijk gewoon een biologisch iets, een behoefte, een sociaal iets, het is stoeien, het is een spel, het is een oefening die je lijf nodig heeft, het is simpel als je er goed mee om kan gaan. Ondanks al de ingewikkelde dingen die mensen eromheenhebben, die "nette" dingen die netzo kinky zijn als de dingen die we wèl kinky vinden, gaat het om allemaal impulsen die je toeduwen naar je gang gewit krijgen. Maar het wordt zo snel een ingewikkeld iets door al die verwachtingen die eraan vastzitten.

De verwachtingen gaan twee kanten op. Er zijn verwachtingen dat je seks hoort te hebben, en dat zijn van die sociale dingen dat als je een partner eenmaal op gang hebt, dat je dan eigenlijk lullig bent als je opeens niet meer wil. Of dat je al zo lang met iemand date, dat je toch aan seks hoort te gaan beginnen. Of dat je geen vent bent als je geen seks wil. Of dat je seks met iemand hebt omdat je van hem houdt. Of dat seks aan het eind van een romantische avond hoort.

Vooral vrouwen werken zichzelf soms zo naar seks toe. Die nemen de stap niet zomaar om zelf het initiatief te nemen, maar werken zich in een situatie waar hun eigen verwachtingen over hoe het gaat ze zal "dwingen" om seks te hebben. Van het één komt het ander, maar het is "verkeerd" om meteen het ander te doen, dus doen ze het één. Mannen doen dat minder, niet omdat ze dapperder zijn, maar omdat ze uiteindelijk tòch het initiatief horen te nemen.

Je kent zelf vast wel een voorbeeld. Een vrouw die op vakantie gaat met een man waarvan je weet dat ze elkaar wel zien zitten, terwijl ze bij hoog en bij laag volhoudt dat er ècht niets gaat gebeuren. Studentes die zorgen dat ze dronken genoeg lijken om te worden thuisgebracht door een jongen, of meerdere jongens. Zorgen dat je alleen komt te zijn met die vent met zijn "gevaarlijke" reputatie. Dingen waardoor je vriendinnen al grijnzend weten waar het heengaat.

Deze dingen zijn niet verkeerd. Als je dit doet, ben je bezig met een soortvan verleiding scheppen. Die is erg afhankelijk van je verwachtingen, en is daarom misschien wel een wat kleiner seksueel wereldje dan je kan hebben, maar ik hoor vaak over vrouwen die op deze manier scoren dat mensen het tòch veroordelen. Dat is oneerlijk. Ze hebben een bepaalde drang, ze hebben verwachtingen geleerd, en wat ze doen doet niemand kwaad.

Maar er zijn veel, véél meer verwachtingen die seks juist remmen. De grootste verwachtingen hebben te maken met de angst voor seks, die zoveel ellende voor mensen veroorzaakt. Daar kan ik een heel stukje over schrijven, en ik ben blij dat ik dat al een keer gedaan heb. Maar het gaat ook om regeltjes die je volhoudt ondanks dat je eigenlijk drijfnat bent, omdat je niet "zo iemand" wil zijn die op dat moment of voor die reden seks heeft.

Het is natuurlijk voor mensen in het relatiedenken ook erg remmend dat je dóór seks jezelf voor jezelf veroordeelt tot een relatie tegenover een partner. Je hebt nu seks gehad, dus nu is er iets speciaals, en kan je nooit meer terug naar daarvoor. Dat slaat eigenlijk nergens op, want die beladenheid maak je zelf, en als je die niet wil, waarom maak je hem dan? Het is zo normáál om zo te denken, dat mensen het heel moeilijk vinden om een ander idee uit te proberen.

Je zou ooknog kunnen praten over de verwachtingen hóé het hoort. En die komen uit romantische films èn de porno. Die zijn allebei niet realistisch. Zo werken mensen niet. En dat is gedeeltelijk omdat je seks niet alleen moet bekijken, maar moet dóén. Je kan het nooit goed meemaken door alleen te kijken. Sommige mensen kunnen heel expressief zijn tijdens seks, zodat je nog wat meekrijgt. Maar dat wordt niet begrepen door mensen die zelf niet ervaren genoeg zijn om dat te herkennen.

Deze dingen hebben nogal wat gevolgen. Het blijft er niet bij dat mensen gewoon door hun eigen gebrek aan ontwikkeling niet zulke goeie seks hebben als dat ze wel zouden moeten kunnen, maar hun seksleven wordt er nog op andere manieren door aangetast. En daarmee missen ze niet alleen een belangrijk iets in hun leven, maar ze missen het ooknog omdat ze niet eens beseffen dat het weleens anders zou kunnen.

Er is een rare toestand dat mensen zowel niets weten en kunnen van seks, omdat ze denken dat er niets aan te leren ìs en het allemaal vanzelf moet gaan, en ook dat ze vinden dat ze zelfverzekerd over moeten komen, en moeten doen voor zichzelf en voor de ander alsof ze het allemaal wel weten. Ze weten ongeveer hoe pijpen, neuken en beffen eruitzien, ze kunnen een beetje trekken, ze weten zelfs dat anaal bestaat, en in een dronken bui hebben ze dat ookeens geprobeerd. wat zou er nog meer te weten zijn?

Je kan het vergelijken met dat je weet hoe je met een kwast verf op een doek smeert, dus dat je kan kunstschilderen. Je kan het vergelijken met dat je weet hoe je je auto uit de parkeerplaats rijdt, dus dat je kan autocrossen. Of dat je kan typen, dùs dat je een blog kan laten bloeien. Je mist telkens dat er een hele verdieping aan zit, en dat is helaas met seks bijna overal hoe het ervoorstaat.

Het is niet alleenmaar onwetendheid. Het is ook hoe je lichaam zit. Als vrouw heb je flink wat te oefenen. Je kut heeft het nodig om in goeie conditie te komen en te blijven, dat je er wat mee doet. Je moet die kutspieren trainen, en niet alleenmaar streepjesplassen om te zorgen dat hij niet echt doorzakt en open gaat hangen! Voor ik het werk ging doen wist ik nieteens hoeveel spieren je in je kut hebt, maar ik ben erg blij dat ik het geleerd heb.

Dat duwt vrouwen ook terug. Als je met een ongetrainde poes gaat neuken, dan is dat net alsof je met de zwaarste gewichten van de sportschool op je eerste dag gaat powerliften. Of dat je op de evenwichtsbalk meteen zonder training begint met de moeilijkste en gevaarlijkste figuren. Je gaat jezelf pijn doen, en daarom word je alleen maar banger en voorzichtiger. Zo blijven bijna alle vrouwen hangen.

Zolang je een ongetrainde kut hebt, is dat een flinke beperking. Je kan niet lekker losgaan, je kan sommige soorten stimulering gewoon niet áán, dus daar heb je ook niets aan, en ruwe, ruige seks kan alleen met een vent die ervoor doorgeleerd heeft en jou veilig houdt, anders raak je bezeerd. Je kut is zo gemaakt dat je daarmee de pik goed kan sturen en op zijn plek kan zetten, maar dat lukt natuurlijk alleen als je die spieren onder controle hebt, en ze sterk genoeg zijn.

Het enige wat veel vrouwen daarom aankunnen, is tedere, zachte maagdjesseks met lang voorzichtig voorspel. Dat is gewoon maar een heel klein stukje van de seks. Seks is veel meer dan alleenmaar dat, en een heleboel komen ze dus gewoon niet aantoe, en als ze het proberen dan lukt het gewoon niet doordat ze hun lijf niet meehebben. En daar heeft niemand genoeg aan. Dat je het niet kent zal niet zeggen dat je het niet ergens mist.

Je wordt alleenmaar voorzichtiger met seks, want door je onervarenheid krijg je pijn, blaasontstekingen, weet je je geen houding te geven, schrik je ervan als je je vent per ongeluk echt geil krijgt zodat hij alien aan gaat voelen, raak je niet de knoppen die je ingedrukt moet hebben om echt los te komen, en heb je achteraf heel veel bevestiging nodig omdat je jezelf niet meer vertrouwt. En dat gevoel leg je als je niet beter weet bij hem neer. Een goeie beurt krijg je zo nooit voor elkaar.

Dat kom je tekort. En mensen komen toch al best veel seks tekort. Je kan het aan mensen zien, en ruiken, als ze een poos droogstaan. Niet eens alleen als ze al veeltelang single zijn, maar ook mensen in relaties waar de seks weg is gevallen. Die gaan er oud en ongezond uitzien, en die krijgen iets bedrukts, grauws, saais en ongemakkelijks. Het rare is dat die mensen de verbinding met hun gebrek aan seks zo moeilijk zien. Ik heb dat ookwel gehad, ik kan erover meepraten.

Wanneer je seks gaat zien als alleen een pleziertje, of alleen iets om je relatie nog wat te laten lijken, of zelfs alleen om te zorgen dat je partner niet vreemdgaat, dan mis je toch de belangrijkste dingen aan seks. Dat het eigenlijk gaat om een diepe biologische behoefte die juist al die andere dingen als bijzaak heeft. Dat het gaat om vròùw zijn, of màn zijn, en dat je niet voluit jezelf kan zijn zonderdat je je seksualiteit echt uitleeft.

Als je te weinig seks krijgt, haal je je in je hoofd dat je je zo voelt omdat je overwerkt bent. Of dat je teveel sociale verplichtingen hebt. Of dat je niets te doen hebt. Of omdat je misschien wel ziek bent. Of omdat je niet meer weet wat nou zin aan je leven moet geven. Of dat je geen respect meer kan opbrengen voor de persoon die je bent. Of dat je oud en saai aan het worden bent. Of dat iedereen om je heen gewoon vervelend is. Terwijl je je gewoon eens moet laten pakken door iemand die van wanten weet.

Je kan dat voor een deel verklaren door het feit dat je je aanpast aan gebrek aan seks. Je kan het ook zien dat het komt doordat onze maatschappij vindt dat er aan droogstaan niets wordt gemist. Je ziet dat mensen al die angst, rompslomp en problemen die ze met seks associëren gewoon niet de moeite vinden als hun libido toch al ingezakt is. Maar een heel belangrijk aspect is dat je beseft dat je toch meestal niet krijgt wat je zoekt, en dat is omdat mensen meestal niet weten hoe ze het kunnen sturen in bed.

Een man sturen, verleiden, manipuleren, dat wordt gezien als iets slechts. Niet alleen dat je hem manipuleert, maar ook andersom, dat hij niet spontáán al doet wat je wil, en dat je hem móét sturen of manipuleren. Dat is eigenlijk onzin. Het is niet negatief, het is zelfs zo dat mannen het een geweldige ervaring vinden als je hem verleidt en lokt om dingen te doen die je wil, en dat ze er veel harder op gaan dan als je ze gewoon hun zin geeft.

Maar ook de mannen kunnen er niet goed mee omgaan. Die moeten het juist níét van manipuleren hebben. Die hebben andere soorten van verleiden, en als het eenmaal zover is, moeten die het initiatief nemen door gewoon te handelen. Helaas, de generaties onder de veertig zijn ermee opgevoed dat dat niet màg. Ze zien het te snel als aanranden, terwijl het nou juist de natuurlijke manier is, waar de vrouw ergens op zit te wachten, en de man maar wat goed op zou gaan als hij het durfde.

Daarom hebben we een paar generaties mannen rondlopen die je niet grijpen, maar je in bed proberen te manipuleren. Die kletsen wat, en die komen met lulverhalen over liefde en watvoor relatie ze met je hebben, en dat er een klik is, en al die dingen die uit een mannenmond heel vreemd klinken. Ze weten hoe vrouwen een losse beurt aan hun vriendinnen goedpraten, en diezelfde praatjes gebruiken zij op ons. En dat werkt maar half, want zo zijn we niet gemaakt.

En het werkt ook andersom verkeerd, want omdat ze àlles als aanranden zijn gaan zien, hebben ze ook daar de grenzen helemaal niet meer voor in de gaten, en gaan ze veelte makkelijk te ver. Lomp gedrag is gevaarlijk als hij te maken heeft met iemand die niet om kan gaan met zijn directheid, en al helemaal als hij gewoon verder gaat dan waar ze nog wat tegen kàn doen. Mannen zijn toch de sterkere.

Nou moet een man best kunnen verleiden hoor! Het is niet zo dat zij maar alle subtiele dingen doet totdat hij haar opeens snuivend bestijgt. Dat is alleen het allerlaatste stukje. Intussen moet hij haar imponeren, en zij moet hem betoveren. En dat gebeurt niet, want bijna niemand weet meer echt hoe, en er wordt eigenlijk een beetje lacherig over gedaan. We vinden het idee maar zielig. Dat is erg jammer, want het is een geweldig stukje van het mens zijn.

Een man bespringen is leuk. Maar door een man besprongen worden heeft altijd toch een flink streepje voor. Zo zijn we gewoon geschapen. De rollen omdraaien is af en toe kinky en lekker, maar het zit ingebakken dat de man het initiatief heeft met wat er gebeurt met de daad. En het is netzogoed ingebakken dat wij subtiel op hem inspelen zodat hij als de kleren af worden gescheurd, zin heeft in wat wij zelf willen!

Soms kom je in een beurt terecht waar alles vanzèlf gaat. Je praat niet meer, je trekt elkaar wild en grof de kleren van het lijf, je pakt elkaar dierlijk, met krassen en beten en blauwe plekken, en alles is nat, stijf of onvermoeibaar, omdat je net die goeie manier van elkaar aanpakken hebt gehad. Bij de meeste mensen gebeurt dat dus per ongeluk, maar dat soort wippen kun je zelf máken, en zo hóórt het te gaan.

We hebben zo'n beperkt idee over seks. Het lijkt voor mij soms wel alsof we de hele maatschappij zo gemaakt hebben, dat het goeie seks zoveel mogelijk verhindert. Naakt, flirten, verleiden, dat wordt allemaal maar vies gevonden. Seks zelf ook overigens, ookal mag het soms. Je hoort met je sekspartner samen te wonen, terwijl samenwonen je libido verprutst. Niet monogaam zijn is abnormaal en meestal immoreel. We doen alsof seks eng is. En altijd iets met relaties te maken heeft. En dat moeten we zo houden. Wat een doolhof!

Doordat zo weinig mensen wat anders openlijk aanhangen dan alle regeltjes en bijgedachtes die we leren over seks, komen we nooit los van die regeltjes, die ons klein houden, en zo leren we het nooit. We ontplooien onszelf nooit, want als je je vleugels uit zou slaan ga je meteen over de regeltjes heen. In een tijdperk dat we wetten en opsporing willen hebben over "grensoverschrijdend seksueel gedrag" wordt dat niet echt aangemoedigd. Het ergste is dat we het onze kinderen ook aandoen, door ze weg te houden van seks tot ze niet meer durven te experimenteren.

Met alle regeltjes over seks naar buiten, zijn we nou juist heel makkelijk geworden over masturbatie. Dat is gezond en een goeie manier om jezelf te leren kennen, zeggen ze. Helaas doen mensen dat inderdaad zo. Ze leren hun lijf om zich aan te passen aan het gemakkelijke rukken of vingeren, en te wennen aan de soort stimulatie. Ze leren hun lijf niet om met seks om te gaan, maar met masturbatie. Voor veel mensen is masturbatie hun belangrijkste soort van seks.

Dat is jammer, want met masturbatie kom je er nooit. Je krijgt nooit alle voordelen van seks, alle opkikkers, en alle lichamelijke soepelheid en blozende jeugdige gezondheid die je van veel en gevarieerd ketsen krijgt. Het is een losse flodder. Het is de druk weg laten lopen, zonderdat je wat met die druk doet. Die maakt je lijf niet voor niets. Je maakt je lijf blij met een dooie mus.

En het kàn allemaal zoveel beter! Als ik kijk hoeveel ik geleerd heb van het hoeren, en hoeveel ik daarmee mijn leven heb verbeterd, dan ben ik daar gewoon zó blij mee! Ik heb wel vaker gezegd, als meiden gewoon tijdens hun studie hoeren, hebben ze daar een hele nuttige stage aan. Daar leer je goeie lessen van waar je je leven lang wat aan hebt. Het is niet voor iedereen, dat begrijp ik wel, maar ik weet niet waar je het anders zou moeten leren.

Ik kan soms mannen ook wat leren. Dat is lastig, want de meeste mannen zijn vooral lessen van hun vuistje aan het leren, maar je krijgt soms een klik met zo'n vent, en die pakt dan echt wat mee. Die zie je opbloeien. Dat komt voor een deel omdat ik ze wat leer, maar ook omdat ik ze uitdaag. De vrouwen in hun leven doen er niets aan om zo'n man op te stoken, of zelfs maar de weg te wijzen. De hints die ze vooràl krijgen is dat ze harder "mogen" of dat het nu zeer doet. Met een kruimel zijn ze al helemaal in de wolken.

Vrouwen hebben helemaal niet minder zin dan mannen. De vrouwen die ik ken die het geleerd hebben hoe het werkt, zijn minstens zo gretig als mannen. Die begonnen ook zoals de meeste vrouwen blijven steken. Maar door ervaring, en door te leren hoe het nou wèl werkt, hebben die hun eigen seksualiteit ontwikkeld. Die leven daar goed bij, en die hebben een gezonder en groter libido dan de meeste mannen. Niet dat dat makkelijk of handig is in onze maatschappij.

Maar je leert het niet vanzelf. De doorsnee meid krijgt wel zin, maar ze krijgt nooit de gelegenheid om zich te ontplooien. Ze leert het niet, en ze komt er ook niet verder mee omdat ze niet wordt gestimuleerd om er wat van te leren. Haar partners laten het haar niet zien hoe het moet, en het besef is er ook niet dat ze lichamelijk verder moet komen dan een gescheurd maagdenvlies. En dan is het heel moeilijk om genoeg conditie te krijgen, en genoeg te leren over wat je doen moet, om het echt te gaan kùnnen, en er echt alles uit te krijgen.

Voor mannen is het veel makkelijker. Die zijn de kant van de seks die het makkelijkste voor zijn eigen stimulatie kan zorgen. Dat doen ze ook, en voor de man is het helemaal niet moeilijk om het zo te leren dat ze helemaal tevreden van elke wip afrollen. Ze hoeven niets aan hun conditie te doen om het al lekker te vinden, en ze krijgen haast nooit van de vrouwen iets inhoudelijks te horen dat het beter moet.

Dus de mannen leren het vooral van hun hand, en die leert ze niet veel. En wat die ze leert leert vrouwen niets. De vrouwen weten het ook niet beter, en die hebben het voor seks binnen de regeltjes niet nodig om eens wat te leren over hoe gewone seks nou beter kan worden uitgevoerd. Dus het blijft prutsen met gewone seks, en als ze eens wat anders willen dan wordt het neuken niet aangepakt, maar worden het seksspelletjes. En daar ligt het dus niet aan.

Eigenlijk willen alle mannen wel de vrouw behagen. Ze hebben alleen geen idee hoe seks lichamelijk voor een vrouw goed werkt, ze hebben ook nauwelijks de gelegenheid om het te leren van ervaren vrouwen, dus ze doen maar wat ze van hun hand hebben geleerd. Zonderdat ze zelfs maar beseffen dat het anders kan. En zoals ze worden voorgelicht, en zoals ze eigenlijk alle invloeden van buiten krijgen, kan je dat ook niet raar vinden.

Vrouwen kijken tegenwoordig heel erg naar het klaarkomen. Met spuiten en al. Zo zit vrouwelijke seksualiteit niet, maar ze kijken naar de mannen die wel hun behoefte bevredigen, ze zien dat ze zelf wat missen, en dus trekken ze de conclusie dat ze iets tekortkomen wat die mannen wèl krijgen, en dat zoeken ze dan bij mannelijke behoeftes. Inplaatsvan meer vrouw te worden, streven ze ernaar om meer màn te worden. En dat bevredigt eigenlijk nooit.

De seksen leren zo niets van elkaar. De meeste mensen leren niets meer over seks na hun twintigste, en raken zo vastgeroest dat ze zelfs bij een buitenkansje om wat nieuws te leren niets nieuws dóén! Voor de man is het meestal proberen om te doen wat hun pik geleerd heeft om lekker te vinden met masturberen, en voor de vrouw is het lichamelijke gedeelte van de seks meestal maar flauwtjes, dus die raken ook niet erg gemotiveerd om risico's te nemen.

Ze weten niet beter, dat is waar. Maar er zit ook wel gemakzucht in hoor. Genoeg mannen die niet blij zijn als hun vrouw betere partners in bed heeft gehad dan zij, en die vrouwen gaan zich er dan ooknog schuldig over voelen. En die mannen kunnen zichzelf ook veel aanpraten, dat andere vrouwen misschien beter in bed zijn, maar dat die daarom ook "mindere" vrouwen zijn. En nog wel meer manieren om het recht voor jezelf recht te lullen dat je tekortkomt èn tekortschiet in bed.

Het wordt zo nooit spannend. De vrouwen raken zo nooit los, de mannen wèl, maar die raken weer gefrustreerd omdat ze geiler zijn dan de vrouwen. Die zijn dat zó gewend dat ze het ongeloofwaardig vinden als je laat zien hoe seksueel vrij en actief je ècht bent als hoer, dus daar moet ik dan ooknogeens een beetje mee dimmen omdat ze anders denken dat ik ze fop. Dat vind ik ook wel heel achterlijk hoor.

Daarom leven we in een wereld waar vrouwen een beetje moe worden van al die libido van die mannen, en waar mannen meer libido hebben dan waar de vrouwen om ze heen mee kunnen omgaan. Daarom betalen mannen voor seks, en vrouwen veel minder. Als vrouwen en mannen allebei meer zouden ontwikkelen, dan zou je zien dat de broodmeiden steeds minder worden, maar de professionelles nog steeds goed boeren.

En minstens zo belangrijk, je zou eindelijk eens een gezonde gigolo-sector krijgen! Die loopt nu zo over van de mannen die er niets van kunnen, dat je niet zomaar iemand vindt die het geld waard is, ookal zijn ze zo goedkoop. Ik heb door mijn ontwikkelde libido bestwel behoefte aan een goeie gigolo afentoe, maar vind maareens een man die er genoeg van heeft geleerd om het te kunnen, èn nog ruimte in zijn klantenkring heeft. Ze kunnen maar één klant per dag optimaal afwerken. Op zijn hoogst!

Als mensen meer seksueel ontwikkeld zouden zijn, zou ik in een fijnere wereld wonen. Dan is het niet alleen over met al die bekrompenheid naar mensen die wèl seksueel een beetje ontwikkelen, omdat iedereen dat dan zou hebben. Maar we zouden ook interessantere levens hebben, en betere seks, met alle lichamelijke voordelen die daarbij horen. Er zou meer drama in ons leven zitten, op een goeie manier.

Ergens moeten mensen toch wel weten dat we dat missen. Overal op TV, en in de films, en in boeken, gaan er verhaallijnen over seksuele spanning. Dingen binnen het relatiedenken zijn niet spannend genoeg, en meestal gaat het dus om seksuele toestanden die niet echt in het plaatje passen waar mensen zichzelf aan willen laten voldoen. Kijk maar naar series, de seksuele verhoudingen worden steeds ingewikkelder als een serie langer loopt.

Vrouwen richten zich vooral om de omstandigheden rond de daad van seks, en dan vooral op romantiek. Maar romantiek is geen seks, als puntje bij paaltje komt. Het zorgt wel dat je loskomt, dat je verwachtingen naar seks gaan staan, dat je je partner onweerstaanbaar vindt, maar romantiek ìs geen seks, maar wordt alleen gevòlgd door seks. En dat kan frustrerend zijn als je daar niet mee uit de voeten kan.

De prostitutie-business is aangepast aan hoe de seksualiteit in de samenleving zit. Er zit geld in, dus die is heel pragmatisch met hoe hij omgaat met wat wordt aangeboden. En ik zie vanuit die business, dat we vooral leven van overlopend libido bij mannen en achterblijvend libido bij vrouwen. Maar dat er bij veel mensen ook wel een verlangen is om kwaliteit te ontdekken, waarvan ze wel ergens weten dat hij er moet zijn.

En dat stukje van de markt, daar richt ik me een beetje extra op. Dat levert je veel vaste klanten op, maar het is wel hard werken. Je klanten zo aanpakken dat ze zich wel opgejaagd voelen, maar niet zo erg dat je ze af laat knappen, dat is een risico nemen. Maar als je een man wat kan meegeven, waardoor hij wat meer màn wordt, dat is zo'n kick, die krijg ik nergens anders van.

Zolang we de angst voor seks, het relatiedenken en alle regeltjes die we hebben verzonnen om moralistisch te doen over seks nog belangrijker vinden dan een goed seksleven, zal dit ook allemaal zo blijven. Het is niet alleen de schuld van vrouwen, want die krijgen maar heel zelden de ervaring dat het ook de moeite waard kan zijn. Het ligt niet alleen aan de mannen, want die zouden best willen als hun partners ze eens goed lesgaven. Het ligt aan de bekrompen ideeën die we over seks hebben, en aan hoe die hardhandig worden verdedigd.

donderdag 23 oktober 2014

Golf van haat

Weer een nieuwsstukje. En niet zomaar. Er is weer een golf van hatelijke onzin over prostitutie in de media gekomen. "Toevallig" weer als de politiek een nieuw wetsvoorstel uitbrengt wat klanten van ons werk onnodig criminaliseert. Ik had me eigenlijk voorgenomen om niet overal op te reageren, omdat het gewoon veelteveel is, en veelteveel tijd kost. Maar deze golf heeft meer invloed dan ik had gedacht, dus het moet toch maar.

Die invloed merk ik vooral aan de doodsbedreigingen. Ik krijg er sowieso wel een paar per dag, maar als er een haatcampagne gaande is, worden het er meer en worden ze beter geschreven en slimmer verzonnen. Dat ziet er voor mij uit alsof ook mensen die geen gekkie zijn ze gaan versturen. Dus ik moet maar reageren. Ik heb niet de tijd om alles na te gaan en uit te graven, maar als ik wat heb gezien vertel ik het natuurlijk wel. Het is veel deze keer, dus ik weet niet of ik wel alles behandel wat langsgekomen is. Aan het werk:

Sjaban
Ik weet niet waarom, maar Sjaban Baran komt de laatste tijd weereens in het nieuws. Voor wie niet weet wie hij is, denk ik dat het het beste is naar dit stukje te verwijzen, daar staat hij mooi in context uitgelegd. De laatste tijd is er verontwaardiging over dat die man in Turkije in vrijheid leeft, ookal is hij hier in Nederland veroordeeld voor stukjes van het schrikbewind wat hij hier in de prostitutie kon voeren terwijl de politie niets deed.

Er wordt door het OM nu dikgedaan dat ze hem veroordeeld hebben gekregen, en hem te pakken zullen nemen, maar dat is wèl hetzelfde OM dat eerst acht jaar niets deed, hem toen voor de verkeerde feiten vervolgde, en hem daarna liet lopen en niet meer terug kon vinden. Ze geven de rechter de schuld voor het verlof wat hij kreeg, maar die rechter had dus gewoon geen goed genoeg verhaal van het OM gekregen om hem níét verlof te geven. Dus die leg ik bij het OM neer hoor.

Intussen zit hij in Turkije, en dat zal wel zo blijven ook, behalve als hij daar zoveel uitvoert dat hij daar ook te hete grond onder zijn voeten krijgt. Dat soort mannen blijven nooit lang netjes leven, dus die loopt daar ooknogwel tegen de lamp. Intussen is hij gewoon een bewijs van hoe slecht de Nederlandse overheid is in het beschermen van mensen, netzoals de razzia's het bewijs zijn van hoe goed ze zijn in puur knokploeggedrag.

Tienjarige in de prostitutie
Een nieuwsartikeltje in de Volkskrant en Trouw, precies hetzelfde omdat het geknipt en geplakt is van het ANP, heeft als schreeuwerige kop: "Nederlandse meisjes van 10 jaar werken in prostitutie." Dat trok mijn aandacht wel. Avontuurlijke tieners die het vak proberen hoor je soms wel van, ookal duurt het nooit lang voordat de politie hun leven komt ruïneren. Maar tienjarigen? Daar heb ik nog nooit wat van gehoord of gezien. Omdat geen klant, exploitant of collega dat laat gaan.

De bron van het verhaal blijkt Anke van Dijke, sekteleidster bij Fier Fryslan. Het heeft even wat moeite gekost om erachter te komen wat er achter het verhaal zat, maar dat blijkt dus te gaan om één meisje dat aan Fier is overgeleverd omdat ze op advertentiesites mannen zat te trollen met beloftes van al-of-niet betaalde seks. Ze was natuurlijk slordig, op die leeftijd kan je nog niet anders, dus een makkelijke prooi voor de politie, en zo kreeg Fier haar klauwen in het arme kind.

In Nederland, en eigenlijk in de hele wereld, bestaat er nauwelijks kinderprostitutie. Alleen echte smeerlappen willen kinderen, en die zijn er gelukkig niet veel. Ik heb wel gehoord dat het in de jongens anders zit, maar daar weet ik zo weinig van dat ik daar eigenlijk niet veel over kan zeggen. Ik heb er geen ervaring mee, en ik heb wel geleerd dat wat je hoort over onze branche meestal totale onzin is.

Dit verhaal wordt op de voorgrond gezet ter gelegenheid van de presentatie van het wetsvoorstel om klanten strafbaar te maken. Alles moet kennelijk uit de kast, en ze zien zelf dus ookwel dat wat er ècht gebeurt niet genoeg is om dit soort draken van wetten te rechtvaardigen. Dan moet er maar verzonnen en opgeklopt worden. Ga maar zoeken naar tienjarigen, en kom maar weer terug als je ze vindt.

Uitstapprogramma's
Uitstapprogramma's zijn niets nieuws. Dat gaat om vrijwel altijd Evangelische organisaties die geld van de overheid krijgen om meiden met de moeilijke stap het werk uit te helpen. Dat doen ze door mooie beloftes over een toekomst, en als je naïef genoeg bent om daarin te trappen, door je aan een uitkering te helpen en in hun naaiatelier te zetten. Dan leer je daar "eerlijk werk" in een omgeving waar de sociale werkplaats nog professioneel bij lijkt.

Ironisch genoeg doen ze niets aan de dingen die het makkelijker zouden maken om uit te stappen zonder een reddingsgevalletje te zijn. Zoals helpen met het gat in je CV, het verkleinen van het stigma zodat je niet als een paria wordt behandeld als je wil gaan werken in de reguliere wereld, het zoeken naar betaalbaardere woonruimte omdat je eigenlijk àltijd achteruitgaat in inkomen, of het uitwissen van sporen van je prostitutiewerk.

Het gaat natuurlijk meer om de meiden indoctrineren over dat ze nu weer èchte mensen moeten worden, en ook stiekem wel hoeveel de Here Jezus daarbij gaat helpen. Er wordt altijd bij gezegd dat het geld niet voor evangeliseren bedoeld is, en volgens de foldertjes doen ze dat ook niet, maar dat is dus wel wat er gebeurt. Het mag ook geen wonder heten dat de minister het geld beschikbaar maakt omdat de CU en de SGP er zo op gehamerd hadden. Dit gaat allemaal naar hun achterban.

IKONhuis
De IKON is een kerkelijke omroep die nogal zwaar op de hand is. Het was dus vantevoren al wel duidelijk wat de uitzending voor toon ging hebben. Allicht gaat het niet positief over ons zijn, en wordt er flink afgekeurd wat we doen. En daar mag best voor gelogen worden, want moralisme verdraagt de waarheid niet. Er werd ook best open gedaan over dat moralisme hier werd gepromoot. Dat vond ik wel beter dan wanneer het, zoals meestal, wordt verstopt.

Het praatje was naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel om de klant strafbaar te maken. Er werd gezegd dat het gaat om een meldingsplicht voor de klant als hij wat ziet. Als je het wetsvoorstel leest, zie je dat de meldingsplicht er niet alleen niet instaat, maar zelfs dat melden je helemaal geen bescherming biedt tegen toch vervolgd worden voor wat je net hebt gemeld. Maar ik heb daar al uitgebreid over geschreven.

De gasten waren Linda van Goch, die een eigen reddingsbedrijfje heeft waar ze meiden "opvangt" en hersenspoelt die een loverboy hebben gehad of aangepraat hebben gekregen, Renate van der Zee, radfem die feitenloze boekjes over prostitutie en mensenhandel schrijft in samenwerking met Linda van Goch, en Dick Pels, die vroeger bij GroenLinks werkte, en die prostitutie tegen zijn moraal vindt en dus maar afgekeurd wil hebben. De presentatoren zijn ook anti-prostitutie, dus vuurwerk aan tafel.

Het is een half uurtje vooroordelen en foute redeneringen spuien. Dick Pels beweert dat klanten op Hookers melden dat ze geen dwang zien, omdat het in hun belang is om geen dwang te zien. Hij vindt niet moraliseren over prostitutie een doorgeschoten vrijheidsdenken uit de jaren '60. Volgens hem zeggen er mensen dat prostitutie het toppunt van vrouwelijke vrijheid is, en dat het doorgeslagen is om helemaal niet te willen moraliseren. Volgens hem bestaat in een betere wereld prostitutie niet, en moeten we dat zeggen.

Ik kan de toon goed herkennen van de Marxistische feministen waar ik weleens mee omging in mijn feministentijd. Het lijkt afstandelijk, en alsof het gaat om gelijkheid, klassenloosheid, en wat goed is voor iedereen. Maar eigenlijk gaat het erom dat iedereen naar één manier van leven toemoet, en dat is de manier van leven die eigenlijk precies zijn moralisme is. Het is een absoluut zedenpreken, terwijl je doet alsof het vrijheid is. En denk je dat hij zich zelf aan zijn regels houdt?

Daarna komt er nog wat gepruttel uit die man dat een beetje erotiek in de publieke ruimte wel mag als er echte gelijkheid tussen mensen is, maar waarom het anders moreel niet mag van zedenmeester Pels maakt hij niet duidelijk. Zijn morele oordeel is alles waar het om draait. Volgens hem moeten we terug naar een pooierverbod, zoals we tot 2000 hadden, omdat dat volgens hem het beste uitstapprogramma is. Daarmee wordt natuurlijk niets verbeterd, maar hij hoeft niets uit te leggen aan deze tafel.

Het mooiste stukje om zijn gedachtes mee te laten zien vind ik waar hij zegt dat er uitstapprogramma's zijn voor hoererij, en waar heb je die nou anders? Dus het kan nooit een normaal beroep zijn. Hier maakt hij een hele rare redenering. De overheid wil ons opruimen, dus wordt de uitstap gepropageerd. Daarvoor worden programma's ingesteld. Het bestaan van die programma's duidt dan aan dat we abnormaal zijn, en dat we daarom opgeruimd moeten worden. Het is een klassieke redeneerfout, de petitio principii, die iemand die bij een wetenschappelijk buro heeft gewerkt niet zou mogen maken.

Linda van Goch is er ook bij. Zij is vaker aan tafel voor dit soort programma's, zowel als iemand uit de zieligheidsindustrie als als slachtoffer. Zoals wel meer professionele slachtoffers draait ze het gesprek steeds toe naar haar eigen zieligheidsverhaal. Dat verandert telkens een beetje met de mode mee, en nu de hype steeds gekker wordt, wordt haar verhaal ook weer zwartwitter. Momenteel is het een best gewelddadige versie.

Het is waar dat ze hoer geweest is. Ze heeft een poosje gewerkt. Volgens de paar klanten die zich haar nog herinneren was ze in het eerste jaar ofzo best een leuke, frisse meid die er lekker voor ging en goed aanpakte, ookal had ze niet het talent om een echte professionelle te worden. Later werd ze lui. We weten ook dat ze inderdaad een loverboy had. Daarover is de informatie alleen nogal vaag. Hij was in elk geval geen duidelijk personage.

Aan het halfjaartje werken kwam een eind toen ze door haar familie werd betrapt ontdekt. Volgens deze versie van het verhaal gaf haar dat op de één of andere manier de kracht om niet vermoord te worden als ze wegging, terwijl dat haar eerder wel achter de ramen hield. Ze komt nu de hype zo heftig is alleen nog met een slap smoesje waarom ze niets aan de politiecontrole zei, want daar stond een "madam" bij die haar zou hebben verraden. En je klanten dan, mop?

Ik heb al wel vaker geschreven over Linda, en hoe ze dit bestaan leidt om zichzelf en haar wereld te overtuigen dat ze slachtoffer was en dus niet verantwoordelijk is voor het hoeren wat ze deed. Daarom wil ze dat mensen het allemaal als dwang zien, denk ik. Ze is als de dood dat mensen zouden kunnen zien dat ze verantwoordelijk voor zichzelf is. En nu ze er haar boterham mee verdient is het helemaal een levensstijl geworden.

Wat ze in het programma verder te melden had was nogal vergezocht. Ze beweerde dat er nog stééds niet genoeg wetten zijn om iets tegen gedwongen prostitutie te kunnen doen, ondanks alle verbredingen en verzwaringen waarmee we de hele tijd aangepakt worden om niets, ze beweert dat raamprostitutie nu al illegaal ìs, en dat weggaan achter de ramen de dood betekent. En zoals altijd, dat de slachtoffers steeds jonger worden. Ze wordt steeds gekker.

Renate van der Zee gaan we in dit stukje nog vaker zien. Ze is de laatste tijd overal in de media, en vertelt nog steeds dezelfde uitgekauwde onzinverhalen. Volgens haar heeft klantcriminalisering in Zweden de prostitutie verminderd en de problemen kleiner gemaakt. Onzin. In het echt heeft Zweden alleen beslist dat wat zij doen gewoon moreel niet anders kan, en dat ze dùs niet gaan kijken naar wat het nou echt voor effect heeft.

Ze beweert dat het onderscheid maken tussen schone prostitutie en excessen een extreem standpunt is, en dat prostitutie en misbruik verweven zijn. Dat is zo bizar dat ik niet weet wat ik er anders op moet zeggen dan dat het bizar is. Ze zegt ook dat er heel veel geld door criminelen aan prostitutie te verdienen is. Dat heb ik ook allang beantwoord. Ze noemt het een feit dat prostitutie een maatschappelijk probleem zou zijn. Wat er een probleem is aan betalen voor seks, dat blijft onbenoemd.

Renate beweert dat we onterecht geloven dat vrouwen er zelf voor kiezen, dat we onterecht geloven dat het leuk werk is, of dat we gelukkig zijn, en dat het ook niet aan een behoefte voldoet, want de helft van de klanten heeft immers al een relatie. Waarom ze dan betalen voor iets waar ze geen behoefte aan hebben legt ze niet uit. Volgens haar was de legalisatie in 2000 om een schone branche te creëren, omdat er zoveel mis was in de prostitutie.

Het gaat maar door met suggesties van misleiding, en er komt nog veel meer onsamenhangends uit. Ze pruttelt wat over dat meiden bang zijn voor politie door hun ervaringen in hun eigen land, maakt insinuaties over hoe víés het allemaal is, klanten die ons als stukken vlees bekijken, enzovoort.

Ze praat neerbuigend over raammeiden als stukken vlees die te koop staan in etalages voor de mannen. Ik vraag me af of ze het dan minder erg vindt wanneer de vrouwelijke klanten ertussenzitten. Het is volgens haar geen seks voor ons, wij genieten er niet van, en voor de klant is het ook geen seks maar masturbatie in ons lijf. Alles om het maar te laten lijken alsof we passieve dingen zijn. En ons werk te miskennen.

Ik heb al veelteveel aandacht aan dit programma besteed, en er is nog zoveel...

Pauw
Er is nog meer op TV geweest. Naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel heeft Jeroen Pauw, die Pauw & Witteman nu in zijn eentje doorzet en nòg slechter heeft kunnen maken, een groepsgesprek gedaan. Daarvoor waren Linda van Goch en Gert-Jan Segers uitgenodigd, en aan de andere kant van de tafel Metje Blaak, Caja van Tolie, beter bekend als Sabrina van het Zandpad, en de zusjes Fokkens, beter bekend als de ouwehoeren.

De opzet is wel duidelijk als je kijkt naar de gastenlijst. Segers en van Goch komen de prostitutie in een slecht daglicht stellen, en eigenlijk pleiten voor het nieuwe wetsvoorstel wat de dag erna zou worden gepresenteerd, terwijl de zusjes Fokkens met hun ordinaire gedrag, vooral omdat ze volgegoten werden met alcohol, de rel moesten maken. Caja en Metje zaten er om te doen alsof er wat wederhoor werd gedaan.

Je kan het hier terugkijken, en je kan de eerste achtendertig minuten overslaan. Er wordt natuurlijk even wat stemming gemaakt door koddige stukjes van de Fokkens-docu te laten zien. De Fokkens-zusjes komen terecht met een warrige anekdote over de gemeenteregels die legaal werken haast onmogelijk maken, en maken ook genoeg opmerkingen die terecht zijn en kloppen, maar ze moeten er wel voor door het gesprek heenschreeuwen, ze zijn niet erg goede sprekers, en hun opmerkingen komen dus niet terecht.

Het gesprek is een boeltje. Pauw kan of wil de Fokkens-zusjes niet stilkrijgen, dus die kraaien overal overheen. Hij behandelt Linda en Gert-Jan met respect en zonder één kritische vraag, ondanks dat ze toch wel met hele dramatische, romantische verhalen komen die je niet over een andere bedrijfstak zou geloven. De verhalen van de andere kant van de tafel komen alleen een beetje naar buiten omdat Pauw de regie verliest.

Geen vraag over het slachtofferverhaal van Linda, en ook geen vraag over de succesverhalen over de uitstapprogramma's van Gert-Jan. Die uitstapprogramma's hebben bij evaluaties altijd heel slecht gescoord. Er zijn enorme aantallen meiden die weer teruggaan, vooral na het traject. De cijfers van Gert-Jan zijn raar, en waren wel een vraagje waard geweest. Maar Pauw heeft zijn kant gekozen.

Pauw gebruikt de hoeren als aangevers, en stelt dan makkelijke aangegeven vraagjes aan Gert-Jan. Als Metje, Caja of de Fokkens een argument maken dat het beeld over massale dwang en slachtofferschap niet klopt, blaft hij ze af door plompverloren te zeggen dat het allemaal wèl erg is, en hij laat daar niet aan tornen. Metje en Caja laten zich dat ook doen, en dat vind ik jammer, want zo lijkt het alsof Pauw echt weet waarover hij praat. Dan liever het dronken geroep van de zusjes.

Ik waardeer het echt, en ik wil die meiden niet afvallen, maar ze laten zich gebruiken. Daar kan ik niet tegen. Ik zeg trouwens niet dat ik dat beter zou doen. Ik weet uit ervaring dat ik daar veelteveel benauwdheid voor heb, en vanzelf van de schrik mijn mond zou houden. Maar ik ga ook niet in interviews meer mee, want je wordt nooit goed overgebracht. Ik hou het wel bij mijn blogje, want daar zijn het tenminste echt mijn woorden, zonder onderbreken, knippen en insinuaties.

Belgische radio
Renate komen we weer tegen op de Belgische Radio 1. Daar komt ze met verhalen over de vrouwen die in het werk geluisd worden door pooiers op heel primitieve manier, en verhalen dat de meeste meiden seksueel misbruikt zijn, arm zijn, geschiedenis van geweld hebben, en ga maar door. Weer is criminaliteit inherent aan ons werk. Propere, goed georganiseerde prostitutie bestaat niet. Één lange ketting van hatelijke leugens, en niemand die haar erop aanspreekt.

De Belgische presentator is een stuk beter dan we van de Nederlands media gewend zijn. Hij is nog steeds erg met haar mee, en de kritiek is heel mild, maar hij brengt wel ter tafel dat op Twitter er wat van mijn collegaatjes zijn die goed van zich laten horen, en Renate tegenspreken. Renate is vooruitgegaan, en beweert niet meer dat dat allemaal journalistes en pooiers zijn, maar bestempelt ze nog wel nog steeds als witte raven, ookal klopt dat totaal niet, en als vrouwen die natuurlijk liegen.

Op Twitter gaat Renate echter nooit de discussie aan, want die is maar wàt bang voor mensen die echte kennis van zaken hebben. Ze weet namelijk best dat ze foutzit, en moet oppassen dat niemand door de hype heenprikt. Ze heeft aan haar zijde geen bewijs, en geen gelijk. Als ze niet vanzelf door de hype wordt geloofd, is er niets meer over van haar verhaal, en ook van haar beroemdheid en haar boekverkoop.

Ze psychologiseert eroplos om ons maar opzij te kunnen schuiven. Ze vergelijkt het werk zelfs met kanker. Er zijn vrouwen met kanker die het overleven, en daar moet je ook niet naar luisteren als er gepraat wordt over kanker. Om mijn werk met zoiets zieks als kanker te vergelijken vind ik heel onsmakelijk. De meiden die zich laten horen spreken van binnenuit, en weten als geen ander hoe het ìs. Renate doet ons af als juist degene die er niet toe doen, en zij spreekt wel voor ons.

De presentator geeft heel terecht aan dat het argument gemaakt kan worden dat er geen extra wet nodig is voor het vervolgen van pooiers die met baseballbats hun hoeren slaan, geweld gebruiken, dwingen en verkrachten. Renate ontwijkt dat door te zeggen dat ze niet aan hoeren wil verbieden om zich aan te bieden, maar dat ze alle mannen rondom prostitutie, zoals alle helpers en alle klanten, strafbaar wil maken.

Renate wil niet verbieden dat vrouwen zich prostitueren, en zei eerder dat ze prostitutie niet wil verbieden, maar zelfs als ze alleen klanten wil verbieden, hoe zit dat dan? Moeten we hoeren zijn zonder klanten? Op dat soort onlogische prietpraat wordt ook op deze Belgische zender niet ingegaan.

Ze zegt dat hoeren laten bestaan om verkrachting te voorkomen eigenlijk het inruilen van de ene verkrachting is voor de andere. Die hebben we eerder van Frits Rouvoet gehoord, en hij werkt alleenmaar als je echt gelooft dat hoeren door hun werk verkracht worden. Dat is zo'n zieke onzin, ik word er echt naar van. En weer is het het Roma-meisje van achttien jaar achter de ramen, terwijl je daar allang éénentwintig moet zijn. Ze is zo slecht ingelicht dat ze dat nieteens weet. En toch luistert Nederland eerbiedig.

De interviewer steekt opeens in met een opmerking dat het rechtvaardigen van hoererij vanwege de behoefte van mannen, hetzelfde is als het verhuren van kinderen aan pedofielen omdat die ook aan hun trekken moeten komen. Voor Renate is dat muziek in haar oren. Dat zegt ze letterlijk. De grap is natuurlijk dat een man en een vrouw die seks uitwisselen voor geld hetzelfde is als wanneer je een kind verkracht voor geld. Gewoon even een grapje over kinderverkrachting. Die twee hebben wel een ander gevoel voor humor dan ik.

Ook probeert ze om er racisme, seksisme en inkomensongelijkheid bij te halen, maar dat doet ze zo knullig dat ik het het antwoord niet waard vind. Mensen gaan niet dood zonder seks, weet Renate. En als je maar lang genoeg geen seks hebt gaat je libido wel weg. Dat is waar, je oerdriften kan je langzaam laten verpieteren als je ze hard genoeg onderdrukt. Je sterft een beetje vanbinnen, maar dat vindt Renate wel een goeie oplossing. En dat die er is, is genoeg om te zeggen dat mensen, of eigenlijk mannen, geen recht hebben op seks. En dat is onzin.

Mensen gaan ook niet dood zonder contactlenzen, zonder kleren, zonder internet, zonder opleiding, zonder vrije meningsuiting, zonder hun kinderen, hun werk, menselijk contact, ze gaan niet dood als je ze elke dag gevangenisvoer voorzet, of in een klein celletje hun leven laat uitleven. Dat is nog geen reden dat die mensen geen rechten op die dingen hebben. Maar om tegen Renates wensen in te gaan heb je volgens haar pas reden als je eraan krepeert.

Het is natuurlijk weer een grote plug voor haar boek. Het onzinboek met ellendeporno-verhalen die allemaal uit de sekte van Linda van Goch komen, want Renate heeft er geen woord voor gewisseld met echte hoeren. Die ontwijkt ze alsof we melaats zijn. De interviewer volgt zelfs de hoofdstukstructuur van haar boekje. Het is een hele lange reclamespot, en het zal ook wel geld opleveren.

Soms zit ik me echt af te vragen hoe ze nou denkt dat mensen haar getier kunnen volgen. Ze beweert ergens dat de legalisatie van bordelen voor een grótere illegale sector heeft gezorgd omdat exploitanten geen zin hebben om vergunningen aan te vragen. Ik probeer daar nu al minutenlang een logisch iets bij te bedenken dat niet zichzelf tegenspreekt. Wie snapt hoe deze werkt mag het in de reacties uitleggen!

Ik ga niet alles herhalen wat ik al eerder, in dit stukje notabene, heb behandeld. Ze spuit alleenmaar onzin, niets van wat ze zegt is waar, en het is allemaal al zo vaak weerlegd. Waarom krijgt deze vrouw zoveel podium voor haar doorgeslagen ongefundeerde haat? Wie zorgt dat deze vrouw zonder argumenten, zonder bewijzen, zonder ondergrond al die haat kan uitslaan en zo eerbiedig als profetes wordt behandeld door de media?

Dit is de dag
Een programma van de EO waar Gert-Jan Segers en Nine Kooiman mogen komen praten over hun klantencriminalisering. Ze praten erover alsof je strafbaar bent als je wat gedaan hebt met een prostituee waar je wat kan zien dat mis is, en dat je het dan niet mèldt. Maar dat staat eigenlijk helemaal niet in het wetsvoorstel. Daar staat níéts in dat de klant die meldt, beschermt tegen straf. Hij is en blijft gewoon strafbaar.

De discussie gaat onder andere over hoe te bewijzen is dat de klant het kon weten dat er wat mis was. Daar is in het wetsvoorstel al voor geregeld dat de maatstaven voor "hij had het moeten weten" de maatstaven zijn van verbiedertjes. Het minste of geringste, en of het logisch is of niet. Lage tarieven kloppen niet met een pooier die maximaal wil verdienen aan zijn hoer, maar volgens Nine Kooiman is het een duidelijk signaal. Wat een dom mens.

Er is iets wat ik wel even wil bevestigen, en dat is dat er inderdaad mannen zijn die kicken op misbruikte meisjes. Je hebt ze, en het zijn allemaal goorlappen. Maar die zijn ook tegelijk de zedenpredikers, de Donkeys, de Frits Rouvoet-types. Die zie je erop geilen. En het is ook niet raar dat die altijd pleiten voor meer regels die ons nog dieper in de problemen helpen, en nog kwetsbaarder maken. Want dat vinden ze geil.

undercover in NL
Alberto Stegeman is weer bezig met zijn riooljournalistiek. Deze keer is het idee geweest om jonge meiden voor cardates te krijgen, en daar dan opgeklopt over te doen. Hij regelt wat jonge meiden, en filmt dat dan. Nadat hij ze heeft misbruikt voor zijn programma gooit hij ze dan ooknog in de kaken van de zieligheidsindustrie, en hij is er apetrots op.

De meeste stukken van de zieligheidsindustrie trekken naar het succes van Fier Fryslan toe. Die zijn al een poosje de succesvolste zieligfabriek van Nederland, en die agressieve sektarische aanpak zie je meer en meer. Ook Pretty Woman is daar steeds meer naartoegetrokken. Die lui zijn totaal niet te vertrouwen, en we zien weer eens waarom.

We zien een zogenaamd loverboyslachtoffer dat met dezelfde ongeloofwaardige verhalen komt als we gewend zijn, en dat brengt met een ontspannen air van iemand die erin wentelt. Het is een meid uit de club van, daar is ze weer, Linda van Goch. Die komt zelf ooknog aan het woord. De ellendeporno wordt weer afgedraaid, en het wordt als de waarheid gebracht, ookal is er geen snippertje van waar.

Als Stegeman tegen die meiden aan zit te praten in zijn auto, merk je dat ze bijna allemaal onervaren meiden zijn die dit eens proberen. De cardate-scene is niet lucratief, en het trekt dus vooral de beginnertjes en de onprofessionele thrill-seekers. Dat weet ik, mijn eerste stap op het hoerenpad was een cardate. Dat is waarom hij er zo op richt natuurlijk. Er zijn helaas nog steeds veel meiden die het met SOA niet zo nauw nemen, en door de slechte voorlichting wordt dat maar steeds meer.

Natuurlijk is het een rioolprogramma, dat met onheilspellende muziek en video-effecten het zo eng mogelijk wil laten zien. En de bijvoeglijke naamwoorden die hij de hele tijd gebruikt liegen er ook niet om. Hij wil het opkloppen, en het wat laten lijken. Eigenlijk is het ernstigste wat dit programma laat zien is dat die meiden niet genoeg ervaring hebben om te zien dat ze met een èchte smeerlap in de auto zitten, en weglopen.

Maar het is ook armoede hoor. Hij maakt er een grote fanfare van dat de meiden zonder toezicht werken. Maar als ze wel toezicht hadden gehad, was het weer een pooierverhaal geweest. Hoe het ook zit, het is iets om hype en paniek over te maken. Hij vindt het bizar dat de meiden zich meer zorgen maken over betrapt worden dan over SOA, en bedenkt zich niet dat betrapt worden misschien wel veel heftigere gevolgen heeft. Daar wil hij ook niet opingaan.

Moet ik echt nog al die hyperige dingen die verder ter sprake komen nog noemen? Ik denk dat het langzaamaan wel duidelijk mag zijn, ik heb al zoveel gescheven. En dit stuk wordt al lang genoeg. Er komt zelfs nog een tweede deel van deze ellende. Het zal wel meer van hetzelfde, maar dan extremer zijn. Meer meisjes intimideren terwijl hij zegt dat hij ze aan het geruststellen is, en een kruis door haar zondes zet. Vieze vent.

Walk 4 Freedom
Honderden vrouwen in uniform marcheerden zaterdag 18 oktober door verschillende steden. Een manier om te protesteren tegen mensenhandel. De Haagse mars is geopend met een speech door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel. Het kwam niet goed in het nieuws, dus helaas kan ik niet laten zien hoe ze meer tegen prostitutie marcheerden dan tegen mensenhandel. Het is iets kleins, maar die geüniformeerde marsen blijf ik eng vinden, op een fascistische manier.

BNR
Normaal staat BNR met twee benen op de grond. Nu zitten ze echter in de golf van haat, en geven gewoon een doempreekje van Anke van Dijke door, zonder wederhoor, zonder kritiek, en zonder na te vragen. Ze geven de gal alleen door. Je kan het fragmentje hier naluisteren, maar eerlijk gezegd staat het er vooral bij om te laten zien dat zelfs BNR nu aan de emotionele tiet van de zieligheidsindustrie hangt, inplaatsvan dit neutraal te belichten.

Leven in de Frontlinie
We zijn nog steeds niet klaar. Een programma van Mildred Roethof, die we al kennen van het nogal negatief afschilderen van wat meisjes die ze volgde en afbeeldde als ontspoorde jeugd. Nu is ze bezig met stemmingmaken over prostitutie. En er is niet veel nieuws te melden over de beweringen dat we niet bewust zijn van de gróte misstanden, met al die gedwongen meiden die er èchtwel zijn.

Wat dit programma opvallend maakt, is dat we zien hoe Evelien Hölsken probeert om ruzie te gaan zoeken in de Haagse Doubletstraat. Ze plakt eerst bij de Hunsestraat wat Loesje-posters, en gaat dan in de Doubletstraat staan filmen. Ze probeert te provoceren. Het enige wat er gebeurt is dat de beheerster komt klagen dat het héél onfatsoenlijk is om gestigmatiseerde mensen zo te gaan filmen, maar Evelien wil alleen ruzie.

Ze is duidelijk teleurgesteld dat ze geen geweld kon uitlokken, en het zal ook een bittere pil zijn geweest dat de beheerster een vrouw was, want mannen zijn makkelijker demoniseren. Ze doet achteraf nog wel alsof ze haar leven niet zeker was, en er dreiging was van geweld. Daar zien we dus helemaal niets van. Als ze dat op een andere plek in de Schilderswijk had geprobeerd, was ze wel aan haar trekken gekomen.

Hölsken is vooral haar morele afkeuring bij allemaal mensen aan het lozen, en zoveel mogelijk aan het haatzaaien. Ze komt ook met Frits Rouvoet in beeld, die tegen de hoeren die hem aanspreken op zijn gedrag altijd klaagt dat hij helemáál niet al die dingen vindt die hij hier in het programma brengt. Die man heeft twee gezichten.

In silhouet hebben we een meisje die ellendeporno vertelt over meisjes die dag en nacht kapotgeslagen werken, en door het rode licht zie je de wonden en blauwe plekken niet. Ik vraag me af of die wel ooit achter rood licht heeft gestaan, want dat werkt gewoon omgekeerd. Elke blauwe plek, zelfs de kleintjes die je normaal niet ziet, ziet er in rood licht uit als een inktzwarte vlek, alsof je verschroeid bent. Littekens worden lelijke strepen. Het is omgekeerd, zoals alles wat ze zegt.

We zien wéér Renate van der Zee. Ze krijgt weereens een podium om haar onsamenhangende beschuldigingen over ons uit te strooien. Ze krijgt hulp van een klant die sappige roddels over pooiers doorgeeft. Hij doet immens veel schade aan de klanten, want hij laat het lijken alsof ze allemaal "weten" dat de helft pooiers heeft, en daar gewoon niets mee doen.

Frans Snel komt aan het woord, geïnterviewd door Hölsken. Hij is lekker bot, en ze krijgt niet echt grip op hem, maar hij houdt het wel heel erg bij zichzelf, terwijl haar zwakke uitspraken best afgebroken zouden kunnen worden. Hij houdt in elk geval zijn rug recht, hij laat zich niet erinluizen met de leidende vragen van Evelien. Hij kan het alleen niet laten om de zwartepiet toch op Amsterdam af te spelen.

Er wordt nog met een meid achter een raam gepraat. Die vindt, zoals bijna alle echte hoeren, het wel een prima baan. Evelien blijft een beetje vissen naar een voorwaarde waaronder de vrouw wel weg zou willen, maar dat lukt niet, en slaat zelfs een beetje terug. Als Hölsken haar vraagt of ze zou stoppen als ze een beter verdienende baan zou krijgen, zegt de meid dat ze het hoeren als hobby zou houden.

Ze willen een pooier spreken. Peter de pooier komt in beeld, en het is meteen duidelijk dat hij geen flauw benul heeft van wat pooieren inhoudt. Niet alleen de pooiermeiden die ik ken zagen dat meteen, niet alleen ik, maar iedere hoer die ik erover gesproken heb vond hem totaal ongeloofwaardig. Dat hij een Beppy niet eens kent, en het over een WC-spons heeft, ik lag dubbel! Maar ik heb wel weer gezien dat het publiek het gewoon gelooft. Want het is op TV.

Hij vertelt dat hij "zonder erbij na te denken" zo'n meisje isoleert, dat hij agressief en boos wordt als ze ongesteld is en dus niet kan werken, en dat hij bij wijze van geweld haar een duwtje geeft en ze dan helemaal kapotvalt. Zo is het niet, zo praten pooiers er niet over, dat zijn de problemen en aandachtspunten van pooiers niet, en hij heeft de mentaliteit er ook totaal niet voor. Hij is zo nep als wat.

Zijn verhalen, hoe hij erover praat, lijkt heel sterk op de kulverhalen van de neppooier van Linda van Goch. Het is niet dezelfde vent, maar je ziet wel vaker dat elk zieligheidsbedrijf bepaalde rollen laat invullen door hun boegbeelden. De pooier van van Goch had resultaat, dus de andere sektes willen er dan ook één. Waarschijnlijk iemand die het doet voor de kick, en omdat hij vindt dat de beeldvorming belangrijker is dan de waarheid.

We krijgen een Afrikaanse meid te zien, die werkt in een illegaal bordeel. Volgens Mildred heb je naast de ramen nog de illegale bordelen, alsof er niets anders bestaat. De politie vindt nooit die Afrikaanse bordelen, netzoals de klanten er niet van weten, maar de Afrikaanse meiden die er gewerkt zouden hebben komen in een flinke stroom aan. En waarom zouden die liegen? Behalve de automatische verblijfsvergunning bij aangifte van mensenhandel dan?

Het meisje wat spreekt, heeft het over prostitutie zoals het in Nederland bepaald niet bekend is. Misschien importeren ze hun klanten wel uit Afrika, maar ik denk eerder dat ze de verhalen uit Afrika meegenomen heeft. Volgens Roethof is ze weliswaar het barbaarse lot van vrouwenbesnijdenis en huiselijk geweld, en mishandeling ontvlucht, maar is het hier in NL nog een afschuwelijker leven. Ik weet het niet zo net. Ik neuk liever voor geld dan mijn kut verminkt te krijgen.

Evelien en Renate gaan kijken bij een rechtzaak in de Buidelwolf-affaire. Achteraf hoor je ze mompelen over wat een engerds ze de verdachtes vonden. De zaak Buidelwolf is een hele grote mensenhandelzaak, waar ik later misschien nogeens opinga, als ik alle gegevens bijelkaarheb, maar het is weer zo'n vage zaak waar je echt met een mensenhandelbril naar moet kijken om het een misdaad te vinden.

De dwang in die zaak is vooral "ze komt uit een arm land" en "ze heeft een liefdesrelatie met verdachte," de uitbuiting is omdat ze niet al haar omzet houdt terwijl iedereen om haar heen niets krijgt, en het geweld in de zaak lijkt vooral te zijn dat er ooit een knallende ruzie aan de telefoon is getapt. Daarbij zijn "ernstige bedreigingen" geuit. In de anderhalf jaar dat ze de verdachten in voorarrest hebben gehouden hebben ze veel meiden op geniepige manieren gedwongen om verklaringen af te leggen, en daar zijn we dan.

Mildred beweert dat mensenhandelzaken alleen kunnen worden vervolgd als het slachtoffer aangifte doet. Dat is al jaren en jaren niet waar. Dat zie je ook aan de zaken waarbij een vent wordt veroordeeld ondanks dat zijn zogenaamde slachtoffer alleen verklaart dat er echt niets aan de hand is. De politie weet het beter, wat heeft zij zelf voor mening te hebben over wat zij zelf wil. Vrijwilligheid beslist de overheid wel voor je.

Evelien heeft respect voor die meisjes die aangifte hebben durven doen. Ze worden in de docu "moedige vrouwen" genoemd. Ik vind dat nogal moeilijk, als we kijken naar meiden die door de politie in de klem worden gezet om te kiezen tussen gecoachte aangifte doen, of een smak geld kwijtzijn en in je thuisland vervolgd worden voor prostitutie. Die aangiftes zijn de weg van de minste weerstand.

We krijgen ook weer een portie Fier Fryslan! Het meisje van tien komt ook weer even langs. De loverboytechnieken, nu volgens de patronen van Fier natuurlijk, krijgen ook weer aandacht. Het eindigt ermee dat Hölsken nog even vertelt dat Nederland kennelijk nog stééds niet genoeg denkt dat àlles mis is in de prostitutie, en dat zij haar steentje wil bijdragen. Hoe lastig dat ook is.

En hoe lastig is dat? Hölsken hoort bij Free A Girl, een antiprostitutie-organisatie die de helft van de ingezamelde gelden voor hun eigen dikke salarissen gebruikt, en de andere helft doorgeeft aan "partners" die je in dit filmpje aan het werk kan zien. Ze noemen het "bevrijden van meisjes," maar het is eigenlijk het oppakken en gedwongen in sweatshops aan het werk zetten van vrouwen, met hier en daar een verdwaalde zeventienjarige ertussen. Een lieve lezer heeft me dit filmpje gekoppeld, wat goed laat zien hoe het toegaat.

Free A Girl wil al een poosje ook in Nederland toe gaan slaan, en dit is onderdeel van dat opstapje. Ze willen samenwerken met andere delen van de zieligheidsindustrie, en dan kan je geen grotere partner vinden dan miljoenenbedrijf Fier Fryslan. Mensen geven graag geld aan Free A Girl, omdat ze gewoon niet willen zien wat dat geld eigenlijk doet. Als je het aan ze laat zien, zijn ze vaker beledigd dan geschokt omdat ze verraden zijn.

Hookers snapt het niet
De site Hookers.nl is veruit de grootste recensiesite voor hoeren van Nederland. Ze zijn door de nieuwe klantcriminaliseringswet op de korrel genomen, en als je kijkt naar wat er in de Memorie van Toelichting staat, is het niet alleen al reden om strafbaar te zijn als je een hoer via Hookers hebt gevonden, maar is het ooknog expliciet gezegd dat de wet er is om razzia's op Hookerslezers mogelijk te maken.

Op Hookers is er wel wat borreltafelgepraat over, maar kennelijk heeft haast niemand daar gelezen wat er nou echt in dat wetsvoorstel staat. De Memorie van Toelichting blijft al helemaal weg. Ze kijken liever naar de TV, en de foute dingen die daarop worden gezegd, zoals dat je veilig bent als je maar melding maakt van misstanden die je tegenkomt. Ze geloven ooknog echt dat als de wet verder gaat dan dat, dat hij dan niet zo gebruikt zal worden. Dom hoor.

Klanten hebben tot nu toe nooit het geweld van de overheid gevoeld. Het ergste wat die tot nu toe met de klanten heeft gedaan, is ze als bijvangst in razzia's registreren en meteen weer laten lopen, en natuurlijk de Zuzana-affaire. Nu gaan ze serieus risico lopen. Er zijn miljoenen klanten in Nederland, veel meer dan het toegeven, en de capaciteit van de politie is erg beperkt, dus de meeste zullen het ook nooit voelen. Maar het komt, jongens.

Actieweek Mensenhandel door de liegende politie
Het klinkt alsof je goedkoop mensenhandel kunt hamsteren bij de buurtsuper, maar het is eigenlijk weer een razzia op onafhankelijke meiden. De controles gaan het hele jaar al door, want er is nog niet echt een week voorbijgegaan zonderdat er werd gejaagd op onafhankelijke meiden, maar deze week was weer een extra stukje inzet. De politie doet daar zelf verslag van, en het persbericht kan je hier lezen.

Ze zijn binnengevallen bij éénenzeventig adressen, dus niet éénenzeventig prostituees. Daarbij zijn bij tien meiden signalen van mensenhandel aangetroffen! Die signalen zijn dit keer de taal slecht spreken, "lange werktijden", en emotioneel reageren op politiegekoeioneer. Als je geen nederig reddingsobjectje bent is dat immers een signaal van mensenhandel. Iets ergers konden ze niet vinden. Dat komt dan in de krant alsof ze echt wat aan hebben getroffen.

Van die éénenzeventig adressen zijn wel weer dertig bestuurlijke rapportages opgemaakt. Dat betekent dat de meid bij de gemeente wordt aangegeven als iemand van wie de politie vindt dat daar wel tegen opgetreden mag worden. Dat betekent dwangsommen, uithuiszettingen, ondertoezichtstellingen, boetes, baan kwijtraken, en nog wel meer ellende. De politie doet dan alsof dat iets goeds is, en alsof de vrouwen ermee geholpen zijn. Ik begrijp dat niet.

Er wordt ook graag gedaan alsof mensen die je een werkplek verhuren, voor je veiligheid zorgen, je rondrijden, of zelfs voor je schoonmaken, op de één of andere manier wel mensenhandeldaders zullen zijn. Alles wat met hoeren temaken heeft is in de ogen van de politie op de één of andere manier toch wel mensenhandel, en anders máken ze het wel zo.

Tijdens de controle "bleek" dat een minderjarig meisje mogelijk als prostituee werkzaam was. Dat wil zeggen dat ergens in het pand een minderjarig meisje was, en dat ze het niet voorelkaar hebben gekregen om een aanwijzing te vinden dat die ook echt hoerde, anders was het wel "minderjarige prostituee aangetroffen" geweest. Maar het staat erg lekker in de pers, en daar gaat het om.

Je ziet wel weer, ze zeggen dat het om de mensenhandel gaat, maar dat wil niet echt. De mensenhandelsignalen zijn zo zwak dat het belachelijk wordt. Maar prostitutiebestrijding, dat lukt heel goed! Bijna de helft van de adressen zijn geruïneerd, en die vrouwen kunnen niet meer door met hun werk. Ik vraag me af waarom ze nog doen alsof het om mensenhandel gaat. Met die haatgolf kunnen ze er ook gewoon eerlijk voor uitkomen dat het zedenhandhaving is.

En dan dit:
Sinds de opheffing van het bordeelverbod is het verboden in Nederland een prostitutiebedrijf te runnen zonder de vereiste vergunning voor een seksinrichting.
Wéér schrijft de politie op in hun persberichten dat vergunningen sinds de legalisering verplicht zijn. Dat is gewoon helemaal niet waar. Niet alleen zeggen ze niet waar dat geregeld is, maar de politie zeurt volgens de minister al jaren om het ìnvoeren van die wet, en komt dat met de WRP pas voorelkaar, en die is er gelukkig nu nog niet door. Ze zeggen het ook bij hun invallen, en je wordt er belerend over toegesproken, dat ze daarom vanalles mogen.

Het is niet waar. Advocaten, wetgevingsjuristen en politici hebben dat bevestigd toen ik het navroeg. Het is gewoon foute informatie door de politie. Collegaatjes en ikzelf ook hebben daar al mails en brieven over gestuurd, maar de politie heeft daarop gewoon nooit antwoord gegeven. Toen een hoer die ook jurist is daar een brief met wet- en regelgevingsreferenties over had gestuurd, kreeg ze een mail terug met dat de politie geen juridisch advies geeft. Ze blijven het zeggen en schrijven. En wie doet ze wat?

Tot slot nog
Ik weet wel dat er nog veel meer is om over te praten, want de golf van haat houdt maar niet op, maar mijn tijd helaas wel. Ik moet ook nog klanten ontvangen, en mijn leven leiden. Ik vind het ook wel lang genoeg geworden. Toch wil ik wel eindigen met iets wat geen slecht nieuws is. Dan heb je nog iets te lezen zodat je niet meteen de samenleving totaal ruk vindt.

Marijke Vonk heeft een goed artikel geschreven. Ik vind het lekker scherp. Ik weet dat het raar klinkt, uit de mond van iemand die door heel veel andere hoeren wordt verteld dat ze te soft is. Ze is hard, en ze spreekt de hele feministische wereld aan voor een hypocriete en gevaarlijke houding. Wat ik vooral erg kan waarderen is dat ze iemand is die wel in een moderne sociale omgeving zit met alle vermenging van sociale dingen met inhoudelijke zaken in je artikelen, maar dat ze hier niemand spaart, en geen uitweggetjes in haar artikel schrijft.

Ik bedoel dat ze hier een artikel heeft geschreven over een serieus probleem in het feminisme, en daar geen uitzonderingen in maakt waardoor veel feministen zich toch niet aangesproken voelen. Dat is belangrijk, want zo maak je dat mensen die zich wel feminist, maar niet radfem noemen zich verstoppen voor een kritiek die is gericht op radfem-filosofietjes waar alle feministen maar een beetje omheen lopen en doen alsof ze het niet zien.

Dat soort stukken maakt impact. Als je gewoon een hele scene ergens op aanspreekt, zodat mensen zich niet kunnen verstoppen voor dat het over hèn gaat, maar dat ze wèl zien dat de argumenten gewoon góéd zijn, dan gaan ze aan zichzelf twijfelen, en dan krijg je vooruitgang. Ik heb dat ookwel gevoeld, door stukjes van Puttana. Soms moet je gewoon zien dat je aan foute dingen vastzit omdat het te comfortabel is om los te komen.

En in de scene waarin Marijke Vonk zit, is dat best iets waar je moed voor nodighebt. Ze is via social media persoonlijk best verbonden met haar werk/interesse contacten, en dan is het veel moeilijker om iets te plaatsen wat mensen voor hun hoofd kan gaan stoten dan als je het via beleidsrapporten, artikelen of interne memo's ergens doet. Het was nodig om te zeggen, en het is door haar gezegd. Ik vind het mooi.