vrijdag 17 oktober 2014

Wetsvoorstel klantcriminalisering

Vandaag is officiëel het wetsvoorstel over het criminaliseren van klanten gepresenteerd. Het was al voor de zomer aangekondigd, maar nu is het uitgebreid in de krant gezet. Het is een initiatief van Nine Kooiman (SP), Marith Rebel-Volp (PvdA) en Gert-Jan Segers (CU). Je kunt er hier een jubelverhaal over lezen in de Volkskrant. Het katern met de persoonlijke ophemeling van de initiatiefnemers vind ik vooral een griebel.

Dit zijn drie mensen die ik heb geprobeerd te bereiken. Gert-Jan Segers heb ik zelfs op mijn blog gehaald, Marith Rebel-Volp liet zien dat ze niet eens las wat ik haar stuurde, want die dacht dat ik honderd procent andersom bedoelde dan wat ik had geschreven, en Nine Kooiman speelt alleen stommetje. Ik ben ook niet de enige die ze heeft benaderd met brieven en mails. Ik weet dat er veel meiden en organisaties worden genegeerd.

In de krant worden vooral de persoonlijke kantjes even getoond. Het is namelijk minstens zo belangrijk dat de initiatiefnemers in het zonnetje komen te staan, als dat de prostitutie wordt bestreden. En in die paar citaatjes kan je al zien dat ze zo weinig realiteitszin hebben. Nine Kooiman bijvoorbeeld zegt:
Op het Zandpad (rosse buurt in Utrecht, red.) stond ik naast een rechercheur die vermoedens had van allerlei misstanden, maar niet altijd iets kon doen. Later in Bulgarije kreeg ik hetzelfde gevoel: ook daar hebben rechercheurs moeite om het bewijs tegen mensenhandelaars rond te krijgen. Ik vond dat we de klanten van prostituees bondgenoot moesten maken bij de aanpak van mensenhandel.
Daar laat ze zien dat ze er niets van weet. Die rechercheurs mogen àlles. Een vaag onderbuikvermoeden is al tien punten op de signalenlijst. En dat die rechercheurs geen bewijs rond kunnen krijgen, ligt er meestal aan dat het bewijs er niet is, omdat de misdaad er niet is. Nu wil ze dan mensen "bondgenoot" maken door ze een celstraf boven hun hoofd te laten hangen, en dan ook nog op een hele rare manier?

Volgens de jubelverhalen van de pers gaat het erom dat nu klanten die misbruik maken van de situatie van een gedwongen hoer vrijuitgaan, en dat er nu een wet komt die zo'n klant strafbaar stelt als hij weet dat ze gedwongen wordt, en er tòch voor gaat, en haar niet aangeeft bij de politie. Maar zo zit het natuurlijk weereens niet. Wat houdt dit voorstel nou precies in? In hun eigen woorden staat er:
Dit wetsvoorstel strekt tot strafbaarstelling van degene die seksuele handelingen verricht met een prostitué(e) terwijl hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat hij of zij daartoe is gedwongen of bewogen, dat wil zeggen een slachtoffer van mensenhandel is.
Ze doen ten eerste meteen alsof iemand die "bewogen" is om te hoereren meteen een slachtoffer van mensenhandel is. Dat is niet altijd zo, maar laat ik daar nietteveel woorden aan vuilmaken. Wat je wel meteen moet opvallen, is dat het niet alleen gaat om gedwòngen meiden, maar ook om "bewogen" meiden, een héle vage term. Voor mensenhandel geldt het al als dwang als je een meid vertelt hoeveel ze kan verdienen in de prostitutie, en "bewogen" is nòg vager.

De wetstekst gebruikt het mensenhandelartikel als definitie van wanneer de klant strafbaar is. Dat houdt dus ook in dat dezelfde slappe eisen worden gesteld om iets bewijs van mensenhandel te noemen, en nu gaat het ooknogeens niet om bewézen mensenhandel, maar om vermóédens van mensenhandel. En eigenlijk niet alleen om vermoedens van mensenhandel, maar om zouden moeten vermoeden van mensenhandel.

Helaas is dat belangrijk. Tegenwoordig zit de hetze tegen prostitutie er zo diep in dat volgens politie, OM en rechters, die allemaal zich cursussen laten geven door de zieligheidsindustrie, dat héél veel al officiéél als signaal van mensenhandel geldt, laat staan dat je er zelf ooknog vanalles bij hoort te denken. In het artikel wordt geen poging gedaan paal en perk te stellen aan welke zaken vermoedens dienen te laten rijzen. Slechts voorbeelden worden gedebiteerd, zoals:
Bij signalen van mensenhandel die betrekking hebben op het slachtoffer zelf valt te denken aan uiterlijke signalen die duiden op (ernstige) mishandeling (blauwe plekken of striemen) of aan gedragskenmerken zoals uitingen van angst, afkeer of verdriet.
Bij kenmerken die betrekking hebben op de omgeving waar de seksuele diensten worden verleend, valt te denken aan onder andere een achteraf en aan het normale zicht onttrokken woonsituaties zoals onder andere garageboxen, ruimtes op verlaten industrieterreinen, of niet permanent bewoonde vakantie- of woonhuizen. Een duidelijk signaal van mensenhandel is aanwezig indien de prostitué(e), door een derde, onder dwang of met geweld aan de klant wordt gepresenteerd.
Bij de wijze waarop prostituanten in contact worden gebracht met een slachtoffer van mensenhandel kan gedacht worden aan de prostituant die via een louche kanaal hoort dat hij ergens seksuele diensten kan afnemen, bijvoorbeeld via 'recensiewebsites' waar de diensten van prostitué(e)s besproken worden, of de klant die via een schakel van vage tussenpersonen naar een prostitué(e) wordt geleid.
Indien één of meerdere van deze signalen aanwezig zijn moet de klant weten of redelijkerwijs vermoeden dat degene die de seksuele diensten aanbiedt het slachtoffer van mensenhandel is. Met de hierboven genoemde signalen wordt echter geen uitputtende lijst gegeven van de gevallen waarin sprake kan zijn van het genoemde redelijk vermoeden.
We moeten nu al oppassen met een dagje zuur, ziek of gebutst zijn, omdat overgevoelige klanten je zomaar bij de politie kunnen melden, maar dàn moeten we er ook nog bang voor zijn dat ze het massaal gaan doen omdat zij bang zijn anders strafbaar te zijn. Je mag je ook niet ergeren aan een vervelende klant. En vooral niet laten zien dat je daar zenuwachtig van wordt, want die staat in het lijstje van tekenen!

Het is zuur dat je een regen van meldingen gaat krijgen als je op een achterafplek werkt, juist omdat er zo aan alle kanten wordt verboden om plekken te geven aan hoeren die in het zicht werken. Er wordt makkelijk gedaan alsof een meid die ergens een kelderbox huurt, of op een bedrijventerrein probeert om niemand tot last te zijn, maar een duidelijk slachtoffer moet zijn van dwang. Mijn werkflatje zou ook al me veroordelen tot ellende. Enkel en alleen omdat de politici niet verder willen denken dan wat ze uitkomt.

Kennelijk hebben de politici ook besloten dat een meid vinden via een Hookersrecensie een "louche kanaal" is, en dat je dan wel mag uitgaan van dwang of "bewogen" zijn. Bij een telefonist(e) is kennelijk helemáál duidelijk dat het gaat om dwang. Dat veel meiden hele goeie redenen hebben om een telefonist(e) hun contacten af te laten handelen kan er kennelijk niet in bij de initiatiefnemers.

Zo heb je in het voorbeeld alleen al een serie van zogenaamde tekens van dwang, waar de klant dan van moet aannemen dat het stuk voor stuk betekent dat het mis is. Dan móét hij je aangeven, of hij het zelf nou realistisch vindt of niet, en màg hij je klant niet meer zijn. Want hij hoort te denken dat je gedwongen bent. Als hij wat anders doet, riskeert hij immers vier jaar gevangenisstraf. Zo gek is het.

Iets om over na te denken is ook dat de klanten verplicht zijn om te melden, maar dat dat wèl anoniem mag. Controleren ze dan dat wie anoniem heeft gebeld? Dan moet je je wel erg gaan afvragen hoe anoniem dat dan nog kan zijn! Hoe meer je erover nadenkt, hoe raarder dat idee wordt, en hoe meer het laat zien dat daar door de initiatiefnemers in ieder geval niet over nagedacht is.

Het beperkt zich niet tot klanten van echte dwanggevallen. Zoals de wet geformuleerd is, wordt een klant strafbaar zelfs als hij wéét dat er geen sprake is van dwang of mensenhandel, er ook door politie en OM geen dwang of mensenhandel wordt geconstateerd of vermoed, maar hij wèl volgens de regeltjes "vermoedens" hóórt te hebben. Er hoeft geen misdaad te zijn om jou te veroordelen tot de gevangenis voor het negeren van die misdaad.

De achtergrond die de initiatiefnemers geven voor hun wetsvoorstel is ook niet veel soeps. Ze kiezen als dwangcijfer dat vijfenvijftig procent van de meiden gedwongen werkt. Dat cijfer hebben ze gepakt uit de Criminaliteitsbeeldanalyse Seksueel Misbruik 2012, en die hebben dat gekregen door aan te nemen dat Comensha 7,3% van de slachtoffers turft. Waarom dat rare getal? Omdat je dan voor het totale aantal slachtoffers precies uitkomt op wat de ILO schat. En dat is weer 55% van wat het geschatte aantal hoeren in Nederland.

Al die cijfers staan bovendien op hun beurt weer op los zand. De schattingen van het ILO behandel ik hier al, en hoe netjes het turfjessysteem van Comensha werkt heb ik ookaleens behandeld. En waar die turfjes vandaankomen is weer een heel eigen verhaal. Dat scheelt weer veel typwerk. Kennelijk kan het de initiatiefnemers niet schelen of de cijfers die ze als rechtvaardiging voor hun standpunt gebruiken ook echt iets met de werkelijkheid te maken hebben. Er wordt geknoeid met cijfers.

Het barrièremodel wordt nog even genoemd. Dat is kort gezegd dat ze het zo moeilijk maken om hoer te worden door regeltjes en hindernissen, dat veel meiden teveel in de problemen komen en opgeven. Ze doen alsof het bedoeld is tegen mensenhandel, maar het richt zich alleen op prostitutie moeilijker maken. Kennelijk denken ze dat een gedwongen meid eerder de brui geeft aan moeilijkdoenerij dan een vrijwillige. Of eerder, het kan ze niet schelen.

Er worden voorbeelden uit het buitenland bekeken. Engeland heeft een wet die klanten strafbaar stelt, maar die is verankerd in de illegaliteit van prostitutie, en vinden de initiatiefnemers dus niet bruikbaar. Finland heeft een wet die klanten van gedwongen meiden strafbaar maakt als je kan bewijzen dat de klant wìst van de dwang. Dat bewijzen, dat zien de initiatiefnemers juist niet zitten.

Vooral komen ze met de rechtvaardiging dat de Nationaal Rapporteur, de politie en de overheid willen dat ze de klanten aan kunnen pakken. Nu kan dat ook wel, zo bleek al uit de quickscan, maar dan moet je wel bewijzen dat de klant er voordeel van heeft gehad dat ze gedwongen is, en dat is teveel moeite, dus moet er een wet komen die makkelijker naar een veroordeling toewerkt. Ik klink cynisch, maar het staat er wel.
De initiatiefnemers spreken de verwachting en hoop uit dat deze strafbaarstelling ook een aanmoediging zal zijn voor klanten om misstanden te melden zodat dwang en uitbuiting sneller en beter bestreden kunnen worden.
Dat lijkt me een raar idee. Straf is een vorm van geweld. Je hebt wetten om mensen te dwìngen om te doen wat de overheid wil. Het is niet een manier om mensen op te roepen, signalen te geven, of je afkeuring te ventileren. Het is een dwangmiddel in handen van de geweldsmonopolist, en een voorschrift aan die geweldsmonopolist om dat dwangmiddel zonder aanzien des persoons en in elk voorval toe te passen.

Deze wet is gekomen als opvulling voor het gat dat het verwijderen van de vergewisplicht uit de WRP. Oorspronkelijk was er een stel regels in de WRP om ook klanten strafbaar te maken als ze niet controleerden of hun meisje wel aan alle regeltjes had voldaan. Dat is eruitgehaald omdat de Eerste Kamer vragen stelde over of dat nuttig was, of dat niet oneerlijk was, en of dat wel haalbaar was. De minister kon daar geen antwoord op geven en heeft het maar geschrapt. Nu komt het weer in een andere vorm terug.

Er zal de komende tijd best wat worden geprotesteerd tegen de gekke uitspattingen van dit wetsvoorstel. En dat gaat ertoe leiden dat de initiatiefnemers zullen zeggen dat het zo niet bedoeld is, en zo niet gebruikt gaat worden. Eerlijk niet. En dan komt die wet erdoor, en als hij er eenmaal is, hoor je alleen nog: "sorry, het is nou eenmaal strafbaar. Het staat in de wet, daar kunnen wij ook niets aan doen." Netzoals bij elke andere gekke wet.

Met deze wet in de hand kan de politie naar hartenlust razzia's op klanten beginnen. Het is wel duidelijk dat de eerste stap zal zijn om Hookers.nl af te gaan stropen. Maar vooral zie ik het gebeuren dat je een politie-overval krijgt als onafhankelijke, al of niet illegale, meid, en de politie al de inbellende nummers van je mobiel gaat opsporen om lekker klantjes te scoren.

Deze wet is een manier om klopjachten op Hookers te kunnen doen, om onafhankelijke meiden brodeloos te maken, en om vooràl de klanten bang te maken. Dat laatste is waar het natuurlijk om gaat. Ze willen de prostitutie vernielen, en omdat totaalverboden maar niet lukken, maken ze het gewoon zo moeilijk mogelijk. Er is weer geen enkele manier waarop dit positief kan gaan uitpakken.

Klanten zijn geen rare mannen. Ze geven om je. Als die wat zien dat niet in de haak is, kun je meer op je klanten vertrouwen dan op de politie. Om die mensen strafbaar te gaan maken, vooral als ze zo moeilijk kunnen weten wanneer ze nou wèl en wanneer ze nou níét strafbaar zijn, is gewoon niet eerlijk. Er is geen reden om te denken dat dit nódig is, en er is geen argument om aan te geven dat dit éérlijk zou zijn.

Er gaat geen klant méér naar de kliklijn of naar de politie door deze wet. Ze gaan zich eerder verstoppen. Je geeft namelijk wel aan dat je klant bent, en iets mogelijk strafbaars hebt gedaan, als je melding doet. Er is geen klant die zijn schouders ophaalt over iets wat hem ècht doet denken dat er wat mis is. Dan doet de politie er niets mee, maar dat kan je hem toch niet aanrekenen?

Je krijg wèl meer meldingen van de vreemde fantasie-kenmerken van dwang, zoals in het wetsvoorstel als voorbeeld staat. Ze werkt niet in het zicht! Ze neemt haar telefoon niet altijd zelf op! Dwang! En zo verzuipen de gevallen die ècht politie-aandacht nodig hebben nog verder in de onzin dan ze nu door alle heksenjacht al doen. En hoe gaat dit meiden in nood helpen? Die voldoen niet aan het plaatje wat hier wordt gemaakt.

Maar daar gaat het ook eigenlijk niet om. Het is gewoon de vieze hoerenloper straffen. Moralisme met een reddingssausje.

maandag 13 oktober 2014

Wesp

Ik kan het me zelf niet meer herinneren, maar toen ik een kleuter was, ben ik eens door een wesp gestoken. Ik had daar een hele heftige reactie op, en mijn ouders hebben me naar de dokter gebracht. Die stelde vast dat ik allergisch was. Ik moest maar goed oppassen voor wespen. Dat hebben ze me altijd geleerd, en ik ben er eigenlijk een beetje bang van geworden voor die beestjes.

Wespen zijn hele nuttige insecten. Elk dier wat de Here op de Aarde heeft gezet heeft zijn nut, en bij wespen gaat het om andere insecten opruimen. Ik weet dat wespen ook hun plekje op de wereld moeten hebben. En toch word ik panisch als ik zo'n beestje zie. Gevoelsmatig vind ik ze geen dieren, maar een soort duiveltjes, kwelgeesten.

Alles aan wespen ziet er agressief uit. Die felle kleurbandjes, die grote gele kaken met die zwarte ogen, hoe ze door de lucht bewegen, dat kromme lijfje, en dat hun voordeel en hun achterdeel bijna niet aan elkaar zitten, die glanzende hardheid, het zijn geen gezellige dikke hommels of harige bijtjes, deze diertjes zien er gemener uit dan spinnen. En die vind ik ookal niet erg lief.

De afgelopen jaren heb ik weinig wespen gezien, maar dit jaar hangen ze de hele tijd bij mijn balkonnetje rond. Ik vlucht dan iedere keer naar binnen. Ik voel me dan altijd reuze dommig, als ik dat beest een paar keer heen en weer zie zoeven voordat hij weer verdwijnt, of als ik toe moet kijken hoe hij over mijn koffiekopje begint te lopen, maar vorig jaar had ik mezelf weer problemen bespaard als ik dat op tijd had gedaan.

Een jaar geleden had je helemaal nietzoveel wespen. Maar toch had ik er opeens eentje die voor mijn gezicht bleef vliegen toen ik boodschappen ging doen. Hij kwam opeens agressief op me af, ookal deed ik hem niets, en hij prikte naar me. Ik voelde hem prikken. Nu denk ik eigenlijk dat ik het me maar inbeeldde, maar toen schrok ik heel erg. Ik liet mijn tas met oud glas langs de kant van de parkeerplaats staan, en ik ben maar snel naar de huisartsenpost gereden.

Op de huisartsenpost hebben ze me even nagekeken, en de dokter daar gaf me pillen. Toen ik weer wat rustiger was, stuurde hij me naar huis. Ik had geen uitslag, geen zwelling, en op de plek van de "prik" was nieteens wat gebeurd. Dus ik was wel weer gerustgesteld. Die pillen hadden me ook zekerheid gegeven, en ik had er zelfs nog extra mee, voor als het toch nog op zou komen.

Van die wesp heb ik niets meer gemerkt, gelukkig. Van de pillen wel. Maar dat werd me maar heel erg langzaam duidelijk. Ik was gewoon begonnen met mijn werkflatje te luchten en verschonen, toen de klant onverwacht aankwam. Ik stond met de telefoon in mijn hand, terwijl alle lakens nog op het bed moesten, en alles nog aan kant moest. Normaal heb ik dat altijd veel beter in de hand.

Toen ik de klant ontving, keek hij raar naar me. En toen ik begon met het voorwerk, kwam hij niet goed mee. Ik zocht het eerst bij de klant, maar dat kon het niet beter maken. Ik kreeg niet de klik met hem, ookal kende ik die klant wel aardig. Ik kreeg hem wel stijf enzo, maar dan heb je nog niet die euforie die je een klant toch wil geven. Het was echt niet handig werken, ik merkte wel dat ik niet deed wat ik moest doen.

Achteraf maakte de klant nog een opmerking dat ik niet echt mezelf leek, maar daar ging ik nietzo opin. Ik dacht gewoon dat ik nog een beetje van slag was vanwege de schrik van de wesp en de dokter, en ik dacht dat de volgende klant wel beter zou gaan. Die kwam terwijl ik weer niet klaar was. Ik vroeg me toen wel al af of er iets mis was, maar ik dacht er niet over dóór.

Ik was namelijk bestwel relaxed. Ik plofte een beetje op het bed, en alles draaide een beetje. Daar zocht ik niets achter, ik vond het wel goed zo. Deze klant was ookal een beetje voorzichtig, en ik vroeg deze maar op de man af wat er nou was. Hij vroeg me: "Geeft iemand je drugs?" Ik vond dat zo'n rare vraag dat ik een beetje moest giechelen. Die vent heeft een beetje om me heengedraaid, en ik kreeg hem niet geil. Hij wou voor me zorgen. Dat was niet de bedoeling, maar ik liet hem maar een beetje.

Dat ging wel over toen hij "hulp wou halen." Ik zit daar echt niet op te wachten. Voor je het weet zit je aan tafel met een zedenrechercheur. Ik wou nog een smoes bedenken, maar dat ging echt niet. Mijn gedachtes kwamen niet. Als ik probeerde om een smoes te bedenken werd ik vooral slaperig. Ik heb hem maar de deur uitgewerkt, gelukkig had hij nog niet betaald. Dat was ik namelijk vergéten!

Ik heb toen maar een kouwe douche genomen, want dit kon ik natuurlijk niet maken. Ik moest even fris in mijn hoofd worden. Maar na de kouwe douche lag ik even na te rillen op bed, en ben ik in slaap gevallen. Ik werd wakker van de telefoon toen mijn volgende klant klaarstond. Hij was een beetje boos omdat hij honderd keer had gebeld en ik maar niet opnam. Die heb ik ook laten komen, en ik probeerde mezelf op te peppen. Maar zelfs me volgieten met koffie hielp maar niet.

Deze klant was ookweer een afgang. Ik probéérde het deze keer wel echt, en ik kon nog steeds niet hem geil krijgen. Hij maakte zich ookal zorgen over me, en vroeg zich af of het wel goed met me ging. Die dacht eerst dat ik dronken was, toen dat ik ziek was, en daarna dacht hij dat er misbruik van me werd gemaakt. Die laatste heb ik nooit begrepen, en daar kwam ik achteraf niet meer achter.

Ik heb er die dag maar een punt achter gezet. Driemaal is scheepsrecht. Daarna moet je gewoon toegeven dat het niet gaat werken. En het afzeggen was nog heel lastig, want ik raakte verdwaald in mijn afspraken, ik zat gewoon naar verkeerde dagen te kijken. Toen ik die avond weer een beetje normaal begon te worden, las ik nogeens wat voor informatie er bij die allergiepillen hoorde, en die kunnen je dus een verdoofd en slaperig gevoel geven. Dat had ik wel gemerkt!

Die dag ben ik drie vaste klanten kwijtgeraakt. Die mannen heb ik nooit meer gezien. Ik heb hem ooknog geknepen of die mannen misschien M zouden bellen of de politie erbij zouden halen, maar dat is gelukkig niet gebeurd. Ik vond dit al genoeg straf.

Een paar jaar geleden was dit niet zo gegaan. De klanten hadden niet anders gereageerd op de kamer, maar ze waren wel teruggekomen. Ze hadden nietzosnel aangenomen dat ik in een misbruiksituatie zou zitten. En ze hadden meer gevraagd, inplaatsvan dingen aan te nemen. Ik had het nooit verwacht, maar ik verlang terug naar de tijd van dit stukje.

maandag 6 oktober 2014

Antwoord op: Ik geef ze een stem

Het antwoord van vandaag gaat over mensen die zeggen dat ze voor ons spreken. Omdat wij geen stem hebben. Het zijn niet de echte hulpverleners, maar alleen de neerbuigende "hulpverleners," reddertjes en verbiedertjes die het zo doen. Als je iemand dat hoort zeggen, meestal Renate van der Zee, Evelien Hölskens, of mensen van Fier Fryslan of het Scharlaken Koord, dan drupt er minachting vanaf. Wij zijn de domme hoertjes die niet eens weten wat we zelf vinden.

Goed, deze hoor je nietzovaak als de andere, maar iedere keer als ik hem hoor dan kookt mijn bloed. Tegenover onze belangen staan is al iets, maar ooknog doen alsof ze ònze kant zijn, is smerig. Want in de media heb je dus discussies tussen mensen die ons willen ringeloren aan de ene kant, en deze minachtende verbiedertjes aan de andere kant, die dan onze kant moeten voorstellen.

Het zou nog niet zo erg zijn als er tenminste óók naar ons werd meegeluisterd. Maar als er aleens een hoer mee mag praten, wordt ze niet serieus genomen. En het excuus is meestal dat er al mensen zijn die het voor ons opnemen. Terwijl dat eigenlijk nooit helemaal waar is, en in dit soort gevallen helemaal ònwaar is! Er komt eigenlijk nooit iets uit wat onze mening is, of wat goed voor ons zou zijn.

Nog veel erger vind ik dat sommige mensen, zoals deze, niets bij te dragen hebben, en alleen maar worden gerespecteerd omdàt ze naar voren worden geschoven als onze stem. Hun informatie komt alleen van andere verbiedertjes en hun paar tamme hoeren, maar de hele mediawereld doet alsof ze bekend is met de hele prostitutiewereld. Dat is nóóít anders. Haal die "geloofwaardigheid" weg, en er blijft een zeurpiet over die niet kan schrijven.

Laat ik even heel duidelijk zijn. Je geeft nooit iemand anders een stem. Als je gaat praten alsof je beter weet wat iemand vindt dan zijzelf, dan ben je gewoon fout. Het is een soort van minachting die ik niet kan verdragen. Het idee dat je voor iemand anders beslist als die in coma ligt, of te jong is om zich uit te kunnen drukken, of op een andere manier niet zelf kan beslissen, is al een grote verantwoordelijkheid. Maar om dan ooknog te doen alsof je voor die persoon er een méning opnahoudt, is natuurlijk een stap te ver. Laat staan bij ons hoeren, want wij zijn volwassen vrouwen die ons mannetje wel staan, en wij hèbben een eigen stem! En als je dan komt met ons een stem geven, terwijl je ons gewoon tégenspreekt, dan is het wel helemáál een arrogantie die aangeeft dat je met waarheid niets te maken wil hebben!

De enige reden dat dit zo wèrkt is dat de media eigenlijk hoeren niet wil horen. Ze willen BN'ers, want die trekken kijkers en kopers. Ze willen mensen met authoriteit, en hoeren zijn volgens hun vooroordelen mensen wiens mening er niet toe doet. Dus dan zoek je een BN'er voor het perspectief van de hoer. Vooral in talkshows zie je dit. Daar komen maar weinig hoeren aan het woord, en hun kennis over de business wordt behandeld als "ook maar een mening."

Ik ben de stem van mijzelf. En niet eens van "de hoeren," of de thuishoeren, of de mensen die het met me eens zijn. Ik ben alleen maar mijn stem. Ik ben maar één hoer, en ik wil dat er naar me geluisterd wordt als één hoer. Of eigenlijk, gewoon als mezèlf. Dus wel iemand die wat heeft gezien, en haar best doet om vanbinnenuit te vertellen hoe het gaat, maar wel als wat ìk zie, en vanuit mijn eigen kijk. Maar ik ben wel één hoer, dat is méér dan de meeste mensen die erover praten kunnen zeggen, en ik heb véél meer aan onderzoek en achtergronden gedaan. Ik hoef hun rol niet.

Wees kritisch op alles, wantrouw iedereen die je niet voor jezelf laat kijken, en zie mensen die "een stem geven" voor wat ze zijn. Mij hoef je ook niet eens te geloven. Ga maar zelf wat kennismaken. Als genoeg mensen dat doen, komt het wel uit hoe het echt is. Maar laat nooit iemand voor jou doen alsof ze je een stem geven! Stil zijn zien de mensen als het ermee eenszijn.

donderdag 2 oktober 2014

Zes jaar!

Het is vandaag zes jaar geleden dat ik mijn blogje begon. Er staan nu vijfhonderdéénennegentig stukjes op. En het is weer een apart jaar geweest voor mijn blogje. Elk jaar verandert het weer, het heeft nooit lang precies hetzelfde karakter. En ik beleef het ook telkensweer anders. Het idee blijft altijd hetzelfde, maar toch komt er steeds want anders uit dan ik dacht.

Dit is een jaar van zware stukjes geweest. Ik heb heel veel controversiële dingen, en ook moeilijk te volgen dingen geschreven. Ik heb daar veel minder boosheid over gehoord dan ik eigenlijk had verwacht, want als ik het over die dingen heb als ik met iemand praat, dan irriteer ik die mensen snel. Misschien is het makkelijker te begrijpen als je rustig thuis met een kopje koffie erover kan nadenken.

Ik heb dit jaar per stukje er meer tijd aan besteed. Dat komt natuurlijk vooral door de uitzoekstukjes, waar je ècht veel tijd aan kwijtbent. Veel van de antwoordstukjes ook. Die antwoordstukjes kan ik heerlijk vlot uittypen, en vooral met veel plezier, als ik me er even lekker over boosmaak. Maar helaas moet ik wel heel veel controleren voor die stukjes, en dat haalt de sjeu eraf.

Die antwoordstukjes zijn aan de ene kant heel goed, en heel belangrijk, omdat je ze veel tegenkomt en ik merk dat er mensen zijn die ernaar verwijzen. Aan de andere kant zijn ze heel veel werk, en niet erg leuk. Voor mij niet om te schrijven, en ik denk ook voor jullie niet om te lezen. Ze voelen als gepreek. Als ik lekker kon uitrazen waren ze wel tof, maar dan zijn ze weer zo kwetsbaar om te worden genegeerd omdat er een foutje inzit.

En daarom probeer ik ze zo efficiënt mogelijk af te werken. Ik voeg concepten bij elkaar, zodat ik meerdere dingen met één stukje afkan. Ik heb zoveel dingen te beantwoorden op mijn lijstje, als ik dat allemaal apart moest doen, heb ik nu al genoeg antwoordstukjes in de lijst om vier jaar mee te vullen. Eigenlijk waren ze bedoeld als een serie van een jaartje, dus het loopt nu al flink uit de hand.

Ze geven me weinig bevrediging om te schrijven, weinig om ze op het blog te zetten, maar wel veel bevrediging dat ik het hèb geschreven, en dat het er stáát. En zo kijk ik er danmaar tegenaan. Het heeft ook mijn "gewone" stukjes gekleurd, dat merk ik heel erg. Ik kijk nu veel naar de samenhang met andere stukjes, en ik raak geïnspireerd voor gewone stukjes door waar ik over na moet denken voor mijn antwoordstukjes.

Voor alle stukjes geldt wel dat ik nooit meer het gevoel heb dat het echt af is. Ik weet intussen dat heel veel lezers maar één stukje lezen, en dan moet de boodschap overgekomen zijn. Als ik een belangrijk punt mis, dan lezen ze dat niet ergens anders in mijn blog wel. Ik moet simpel, compleet, overzichtelijk en makkelijk schrijven, anders lukt het niet. En dat betekent dat mijn stukjes me niet snel meer tevreden maken, maar er komt tòch de deadline.

Het nieuws heb ik minder behandeld dan de vorige jaren. Dat is voor een deel omdat ik vind dat ik wat extra's te zeggen moet hebben, buiten mijn mening om, maar ook omdat het nieuws alleenmaar meer van hetzelfde is. Er zit weinig nieuws in het nieuws. Ik hou me er minder mee bezig, en dat is voor een deel ook omdat ik zie dat er meiden op Twitter veel mee bezigzijn, en die zitten er toch al veel sneller op dan ik.

Politiek heb ik dit jaar wel wat geprobeerd, maar behalve een mail naar de leden van de Tweede Kamer is er eigenlijk nietzoveel gebeurd. Die Tweede Kamerleden geven bovendien geen antwoord. De Eerste Kamer vond ik al treurig dat er daar maar een handvol waren die interesse hadden, maar in de Tweede Kamer was er maar één die antwoordde, en die had de brief verkeerd gelezen. Armoe troef vond ik dat.

Er was deze zomer ooknog de Engelse serie, die ik samen met collegaatjes en helpers heb geschreven. Het werd een beetje een monster, maar uiteindelijk hebben we tòch een duidelijk, goed uitgezocht verhaal kunnen schrijven, dat iedereen een beetje recht deed. Het was zwaar om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen, maar het is gelukt, met wat hulp van de de diplomatiekere helpers zoals de strafrechtjurist en mijn geldmannetje.

Van die Engelse serie wordt vooral het eerste en het laatste deel, vooràl het laatste deel, goed gelezen. De rest wat minder. Dat is eigenlijk nietzo erg, want het is vooral een naslagwerkje voor buitenlandse hoerenrechtenactivisten. En daar zijn er gewoon nietzoveel van. Ik heb wel gemerkt dat het is gewaardeerd. Niet alleen door buitenlandse lezers, maar ook door meeschrijvers die wat kwijtwouden.

Ook dit jaar heb ik weer aan moeten zien hoe de situatie voor de prostitutie in Nederland is verslechterd. De pooierplicht wordt langzaamaan meer en meer ingevoerd, ramen sluiten, razzia's op onafhankelijk werkende meiden zijn schering en inslag, en ookal zijn er een paar kritische artikelen geweest, de media doen nog steeds braaf mee aan de heksenjacht. De overheid en de verbiedertjes kunnen steeds meer flikken, en worden langzaamaan steeds gekker.

Het openzetten van een mailadres heeft voor heel veel mail gezorgd. In het begin vorig jaar kon ik het nog wel bijhouden, maar dit jaar gingen de sluisdeuren open en kwam er meer dan ik kon beantwoorden. Ik heb het nog best lang geprobeerd, maar het werd teveel. Er zijn bestwel mensen die een verhaal kwijtmoeten, en dat niet in de reacties willen zetten. De mail is soms een mooie leeslijst, ookal is het vooral veel gedoe.

In mijn mail is het meest voorkomende onderwerp "vraagje" of "No Subject." En nog steeds zijn er grote aantallen mannen die denken dat ik voor hen een uitzondering maak, en dat ze klant kunnen worden. Of dat ik ze wel even gratis wat laat meemaken. In die laatste groep zit trouwens ook een hoop vrouwen. Veel van die mailtjes zijn lui, en niet eens met de moeite om netjes te spellen en punten en komma's te gebruiken.

Vanaf het begin kreeg ik al pooiers die zich aan me aanboden. Dat houdt denk ik nooit op. Maar sinds ik wat over pooierrelaties heb geschreven, krijg ik ook mailtjes van meiden die op zoek zijn naar een pooier, en hopen dat ik iemand voor ze weet. Het zou logisch zijn om die twee aan elkaar te koppelen, maar dat doe ik maar niet, want daar komt gedonder van, en ik hoef geen koppelburo te worden.

Maar er zijn ook geweldige contacten met geweldige mensen van gekomen. Ik krijg veel informatie van collegaatjes en van mensen die achtergronden hebben. Dat is alleenmaar meer geworden. Dat neemt veel tijd in beslag, maar het is belangrijk omdat ik zo wel op de hoogte blijf van wat er allemaal buiten mij om gebeurt. Ik schrijf voor een breed publiek, en over brede dingen, dus mijn informatie moet ook breed zijn.

Ik ben heel blij met mensen die me helpen, ookal is het met een enkel mailtje en wat persoonlijke informatie. Het hoeft echt niet een belangrijk inzicht te zijn om me weer wat meer te laten zien hoe andere meiden er tegenaankijken. Ook mensen die me vertellen wat ze belangrijk vonden omdat het ze hielp is een enorme steun in de rug. Ik ben blij als ik weet dat ik wat goeds voor de business kan doen, en mijn collegaatjes kan helpen.

Er zitten ook gekkies tussen, die me mail blijven sturen met hoe ik mijn blog moet maken. Ze worden vaak echt boos als ik niet schrijf wat ze willen, en roepen dan dat ze nooit meer zullen lezen of mailen, maar gaan dan meestal juist twee keer zo hard door. Soms zeggen ze dat ze recht hebben om op mijn blog te mogen plaatsen omdàt ik veelmeer lezers heb dan hun eigen websites.

Voor sommige mensen lijkt het wel alsof ze denken dat ze meebeslissen over wat er op mijn blog komt. Ze vinden dat hun recht van vrije meningsuiting betekent dat zij mogen beslissen wat ik schrijf. Maar niet alleen gekkies weten het beter. Er zijn genoeg mensen die me benaderen om mijn blogje om te bouwen naar een melkkoetje. Of die vinden dat ik het op het verkeerde platform doe, en dat ik het op Facebook moet gaan zetten.

Behalve ondubbelzinnige pooiers krijg ik ook veel vergunde escortburo's die mij willen werven. Steeds vaker met dreigende taal. Ze weten wie ik ben, en als ik niet meedoe stappen ze naar M of de politie. Meestal zijn het buro's die met spookmeiden werken, en die willen dat ik daarvoor in ga vullen. De vergunde sector is sowieso nogal onvriendelijker gaan mailen sinds mijn stukjes over de illegale sector en het zwartepieten.

De TV-huizen en uitgeverijen zijn dit jaar hun interesse in me verloren. En dat is eigenlijk wel prima zo. Ik was er nooit echt mee op mijn gemak, maar ik had wel altijd het gevoel dat ik kansen liet liggen als ik er niet mee in zee ging. Het geeft wel rust, en het geeft ookwel aan dat er een soort golfbeweging zit in hoeveel interesse mensen hebben in de prostitutie.

Aan de andere kant heb ik meer mensen gehad die me bij hun club wouden hebben. Dat vind ik altijd erg aardig, maar ik ben er niet van plan aan mee te doen. Wat ik nou juist fijn vind, is mijn eigen zegje doen, en ik wil me niet graag verbinden aan een club. Daarbij moet ik ook aan mijn privacy denken. En veel van die clubs worden toch door de politie in de gaten gehouden, daar brand ik me nietmeer aan.

Mijn reactiepanelen zijn wel veranderd. Het wordt langzaam steedsmeer geplaagd door gekkies en beterweters, en mensen die wat te zeggen hebben gaan wel de mail op. Dat vind ik geen fijne ontwikkeling. Ik krijg al heel lang van veel kanten te horen dat ik moet gaan modereren om mijn commentaren gezond te houden, en daar heb ik dus een enquete voor aangemaakt. Die loopt in principe nog maanden, maar het beeld is intussen wel duidelijk.

Ruim meer dan een tweederde meerderheid wil dat ik flink ga modereren. En dat wil ik best een halfjaartje proberen. Ik moet ook toegeven dat mijn reacties lezen de laatste tijd minder interessant is, hopelijk werkt het. De nieuwe regel is dat ik dingen ga weghalen die storen, en die geen onderdeel zijn van een discussie over het onderwerp van het stukje. Natuurlijk zijn tips en persoonlijke berichtjes nog wel welkom, maar ik ga gewoon huishouden.

Sinds ik begon verwijder ik al wel de spam. Daar horen "vind ik leuk" reacties bij die met een link naar een escortburo zijn geplaatst, maar ook Viagra-advertenties. En dit jaar een hele grote vloed van spamberichten over natuurlijke anti-kankermedicijnen uit Indonesië. Die man houdt maar niet op! Gelukkig pakt het automatische spamfilter bijna alle spam wel op, anders had ik er een dagtaak aan.

Ik weet dat er lezers zijn die de statistieken van mijn blogje heel interessant vinden, dus daar ga ik dan ookmaar even opin. Dit jaar zijn mijn totale aantallen bezoekers weer een stuk gedaald, met zo'n elf procent. Vooral bij de middelbare mannen ben ik veel lezers kwijtgeraakt, bijna de helft daar, maar er zijn wel veel vrouwelijke twintigers bijgekomen. Mijn lezersgroep is flink verjongd, en dat valt me wel op, want ik ben juist zwaarder gaan schrijven. Ik heb ook mijn vooroordelen!

De hele wereld leest mijn blog, behalve Chad, Central African Republic, Niger, en Guinea-Bissau. Uit Frans Guyana krijg ik sommige maanden heel veel, en soms helemaal geen verkeer. Mijn vaste lezers bij de Nederlandse, Hongaarse en Bulgaarse politie lezen nog steeds braaf mee. Maar afgelopen maart zijn mijn hits vanaf de Oekraïense politie opeens opgehouden. Ik weet van de oorlog daar, ik hoop maar dat hij in orde is.

Op zes en zeven mei kreeg ik opeens duizenden Tsjechen op mijn blog. Ik weet nog steeds niet waarom, want ik kon geen koppeling vinden die ze hebben gevolgd. De lijst met koppelingen die mensen naar mijn blog volgen is veel breder geworden. Ik heb veel minder verkeer vanaf GeenStijl, maar een boel kleinere sites hebben nu wel naar me gekoppeld, en daar krijg ik ook geïnteresseerdere lezers vandaan die meer dóórlezen.

Het populairste stukje van dit jaar was Smegma, met 5366 hits. Dat valt me heel erg op, want het is best ranzig, en niet heel erg informatief ofzo, en het is ook niet gekoppeld door andere sites. Het minst populaire stukje was Dutch Model - Legal history. Die heeft maar 49 hits gehad. De stukjes over juridische kwesties doen het nooit goed, maar deze heeft het toch wel erg slecht gedaan. Ik hoop dat die 49 lezers wel echt tèllen.

De populairste zoektermen om bij mijn blog te komen zijn op volgorde (not provided), zondares, beffen, kut, pijpen, pik. Een hoop mensen die waarschijnlijk naar porno op zoek zijn. Ik hoop altijd dat er relevantere zoektermen worden gebruikt, want ik heb graag dat de mensen die lezen ook vinden wat ze zoeken, en ik hoop danook dat ze naar informatie over prostitutie zoeken!

Op plaats elf van de ranglijst staat "sex met hond" en op plaats vierentwintig "seks met hond." Wat is toch de interesse daarin, en waarom komen die mensen op mijn blogje terecht? Sinds dit jaar kan ik zien watvoor metadata er vastzit aan mijn bezoekers, en ik was eigenlijk best verbaasd dat die honden-zoekers voor driekwart vrouwen zijn. Ik dacht dat zoiets vooral iets van mannen was, maar ik heb ook zo mijn vooroordelen, zie ik weer.

De zoektermen van de mensen die het langste hebben gelezen zijn "neuken pijn lange schaamlippen" 6h51m34s, "patricia perquin + metje blaak + mariska majoor" 5h41m00s, "kut alleen bij 1 man te nat" 4h02m26s, "waarom altijd vreemdgaan eisprong" 2h46m14s, en "nessuna hookers" 2h38m57s. Ookwel interessant is dat alle mensen die via zoekterment met "geil" erin, allemaal niet doorgeklikt hebben.

Wat opvallende zoektermen vond ik ook "ik wil aids" "het kale koppen huis" "afdicht dopjes die in de ramen van een caravan raam zitten waar kan ik deze bestellen" "hoe kan iets uit niets geschapen worden" "blonde tweeling hoer anaal sandwich met voorbindildo minder als 50 euro" "word je als man verkracht als je een timmerman niet betaald" "koffieopschuimer voor in bad" "dat kut ding doet het niet help me" "Jeroen Pauw is een foute man" "lekkere dingetjes doen" en "ik had de noun bijna vergeten."

Begrijpelijkere dingen kreeg ik ook. Veel vragen over besnijdenis, veel vragen over zwangerschap, veel vragen over condooms, en opvallend veel vragen over hoe je een hond zover krijgt dat hij seks met je heeft. Gelukkig ook veel vragen over hoe het leven voor een hoer is, hoe prostitutie werkt, en wat er speelt in de prostitutie. Die laatste soort is toch wel de belangrijkste vanuit mijn voorlichting.

Over voorlichting gesproken, er zijn nogal wat vragen die laten zien dat dat hard nodig is. "is het pervers dat mn vriend in mn vagina spuit ipv in mn gezicht" "kan ik zwanger zijn van mijn hond + overtijd" "hoe dwing ik mijn vriendin om pijpen geil te vinden" "moet condoom op pik zitten ook tijdens neuken" "pypen is dat vylich" "ik heb gezoent hij si niet moslim heb ik nou eeds" "kan doggy ook niet anaal" zijn allemaal termen die ik toch wel een beetje erg vind.

En dit jaar heb ik ookweer viespeuken in mijn zoektermen. "hoe dwing ik een hoer om zonder condoom te neuken" "kan ik sperma kopen van prostituee voor zwangerschap" "hoe dwing ik mijn vriendin om pijpen geil te vinden" "ho poppen bloed als gljimiddel" "geil verhaal gedwongen hoer" "club dvps doodmaken" "kan ik geld terug krijgen als ze niet echt gedwongen is om een prostitutie te zijn" en die mogen over zichzelf nadenken.

Het komende jaar ga ik nog wel door met mijn blogje, maar er zitten dingen aan te komen die mijn leven kunnen veranderen, en dat is iets waarvan ik nog niet weet hoe het gaat uitpakken. Telkens is elk jaar anders, en dat zal wel weer zo zijn voor jaar nummer zeven. Ik hoop dat er veel mensen ook aan dit jaar wat gaan hebben. En ik ben blij dat er nog steeds mensen komen lezen voor wie mijn blogje nieuw is.

maandag 29 september 2014

GFE en hoe dat ver kan gaan

De afkorting GFE staat voor Girl Friend Experience. Wat dat inhoudt is dat de klant bij je komt voor een ervaring waarbij je intiem met hem omgaat, en niet teveel hoerig doet. Hij wil dat je hem seksueel benadert zoals een vriendin volgens zijn ideaal zou doen. Vaak gaat het niet zomaar om de seks die anders moet, maar om je houding tegenover hem, en dat hij lekker intiem met je kan zijn.

Een 'gewone' afspraak gaat om de actie. Je maakt natuurlijk een mooie illusie voor hem, en je laat hem voelen alsof hij netzogoed jou seksueel uit je dak laat gaan als jij hem, maar het beeld wat je maakt is dat hij lekker bij een hoer langsgaat en daar lekker los kan gaan. Je doet een beetje als een vamp, onbeschaamd, vaak ook net dat tikje ordinair, je richt je helemaal op de seks, en je houdt de emotionele toestanden zo los mogelijk. Dat vinden veel klanten erg prettig.

Je hebt dus ook de GFE. Dat houdt in dat je een boel intiemer bent. Je doet alsof je hem al jaren kent, je kijkt hem diep in zijn ogen, je zoent, je streelt, je bent knuffelig, je praat lieve woordjes, en je geeft hem betaalde liefde. En natuurlijk heb je gewoon seks. Maar dat is minder een stuk akrobatiek en meer vrijen. Of gewoon zonder. Dat is ook weleens leuk, ookal moet je er wel net de goeie vent voor hebben.

Vooral getrouwde mannen willen GFE's. Singles willen meestal juist even losgaan. Getrouwde mannen zijn meer op zoek naar acceptatie en begrip. Die willen intiem zijn en niet afgewezen worden. Die willen liefde voor een duidelijke prijs, en zonderdat ze hoeven op te passen voor stiekeme dingen. Eigenlijk willen ze je gewoon kunnen vertrouwen. En dat vinden ze erg fijn.

Soms gaat het ook gewoon om de seksuele kant ervan. Genoeg mannen die pas los kunnen gaan als ze je liefdevol kunnen behandelen. Of liefdevol behandeld worden. Dat is een minderheid, maar die moet je ook niet negeren. Dan komt het weer bij seks terug. Dat komt het uiteindelijk natuurlijk bij allemaal, maar bij deze mannen komt het alléén bij seks terug. Die zijn dan wel de makkelijkste, want bij de mannen waar het om meer gaat, moet je nog flink improviseren.

Veel van de GFE'ers willen dat je om ze geeft. Dat je ze speciaal laat voelen. En soms is een knuffel genoeg, maar vaak zijn ze toch gretiger. En ze weten meestal helemaal niet wat ze nou eigenlijk zoeken. Dat is iets waar ik het wel vaker over heb, mannen hebben vaak hele andere ideeën over wat ze nodig hebben dan wat er echt aan de hand is. En dan moet je ze geven wat ze nodig hebben, èn wat ze dènken dat ze nodig hebben.

Als je goed met een GFE-klant omgaat, heb je een vaste klant die vaak komt. Je krijgt een echte band met zo'n man. Hij vertelt je over zijn leven, en hij is geïnteresseerd in jou. Hij is een boel geld aan je kwijt, maar hij gùnt je dat ook. Je wordt een regelmatig iets in zijn leven, en hij haalt zijn hart aan je op. Wat je doet werkt ook door na de beurt, dat is gewoon al zo, maar met GFE nog veel meer.

Je moet hem die illusie geven van een speciale band. Dat gaat om kleine dingetjes. Veel mannen vinden het fijn als je gewoon veel aan hem zit. Aanrakingen, strelingen, een beetje lief zijn. Zijn haar uit zijn ogen strijken tijdens de beurt, of hem "verliefd" in de ogen kijken als hij je tieten kneedt, of hem bij het aankleden achteraf een beetje helpen. Tips geven over wat hij beter met haar of after shave kan doen. Kleine dingen die hij ziet als persoonlijk en intiem.

Veel GFE-klanten nemen meer tijd. Daar hoort vooral bij dat ze meer nawerk willen. Het is alsof je ze ontkurkt met de eerste beurt, en dat ze daarna pas echt loskomen. Mannen zijn toch vaak een beetje in zichzelf gekeerd over zichzelf. En het moet er toch soms uit! Er zijn er best wat bij die achteraf het praatje na het neuken het belangrijkste vinden. Dat vinden ze natuurlijk alleen als de beurt zelf goed is gelukt, maar zo zijn mensen nou eenmaal.

Elke klant is verschillend natuurlijk, maar de meeste klanten passen wel in een bepaald patroon. Dat is dat ze eigenlijk graag bemind willen worden, en eigenlijk graag welkom willen zijn bij iemand die hun behoefte aan liefde, vriendschap en seks invult zonder stiekeme ingewikkelde manipulaties en verplichtingen. Wat die behoeftes zijn hebben ze zelf meestal niet eens duidelijk voor ogen.

Hoe je het invult, is ook niet echt wat ertoe doet. Zolang ze maar voelen dat je het doet met echte warmte, dat je echt geeft om wat ze willen, en dat je ze acceptéért. Ze moeten zich welkom voelen, en dat je een beetje om ze geeft. Je hoeft niet te doen alsof ze heel bijzonder zijn, of alsof je smoorverliefd bent. Je hoeft niet eens bij iedere man te doen alsof je ze aardig vindt. Je hoeft ze alleenmaar te laten zien dat je ze gunt om te zijn wie ze zijn.

Omdat het daarom gaat vraag je je misschien af hoe dat dan zit met al dat gestreel, gezoen en geknuffel. Nou, het is moeilijk om ze die acceptatie en die welkomheid te laten voelen als je die dingen niet doet. Dan wijs je ze met het ene af terwijl je ze met het andere accepteert. Dat werkt natuurlijk niet. En mannen hebben ook een hart. Die liefdesdingen hebben ze gewoon nodig om mens te zijn. Zonder knuffelen en zoenen komen ze niet los.

Tongen is niet echt nodig. Ze willen het vaak wel, maar kusjes op de lippen is bij het allergrootste deel genoeg. Dat is maar goed ook, want ik hou er nietzo van. Tongacrobatiek is niet wat het intiem maakt. Intiem is juist het kussen zonder slobberpartijen. Een reeks kussen met een omarming laat een man beter smelten dan dezelfde tijd tongworstelen. Laat je lijf praten, en dan missen ze die tong meestal niet. Kijk, nou ben ik weer afgeleid door een detail.

Bij de meeste klanten probeer je het zo geil mogelijk te maken. Bij GFE is dat eigenlijk iets wat je in de hand moet houden. Als het teveel gegeil wordt, gaat hij minder die persoonlijke band met je voelen, en is het minder een GFE. Niet alleen omdat ook klanten vol met vooroordelen zitten over vrouwen die makkelijk met seks omgaan, maar ook omdat teveel geilen gewoon afleidt van de liefde die ze willen. Je streling valt nietzo op als een persoonlijk gebaar als het tijdens een akrobatenstandje is.

Dat komt omdat als je stevig aan de gang gaat, dat je dan ééndimensionaal naar je partner gaat kijken. Dat is wat mensen bedoelen als ze het hebben over seksuele objectificering. Ik vind objectificering tijdens de seks helemaal niet slecht, eigenlijk onmisbaar als je er lekker tegenaan wil gaan, maar het is bij een GFE nou net de doodsteek van waar hij voor kwam. Het handigste is om hem eerst lekker objectificerend te krijgen voor een harde beurt, en daarna hem in lang naspel te koesteren en vertroetelen.

Je moet altijd de klant inschatten. Dat is een groot stuk van mijn werk, uitzoeken waar de klant nou èìgenlijk voor komt, want zelf weten ze dat nooit echt. Ookal dacht ik vroeger dat GFE-klanten makkelijker waren omdat ze dàt tenminste zeggen, heb ik ook wel gemerkt dat ze verschillende dingen kunnen willen. En dan moet je ze ook verschillend aanpakken natuurlijk. Het houdt het wel interessant.

Er zijn klanten die een GFE willen omdat ze het een completere ervaring vinden. Die willen dat jij overal aanzit, en dat zij overal aan mogen zitten, en die willen je meer voelen en proeven en ruiken dan ze meestal krijgen bij een hoer. Veel meiden houden namelijk wel erg veel afstand. Bij een GFE weten ze dat ze meer van die dingen gaan doen, en dat hele intieme gedoe zal ze worst wezen.

Die mannen hoeven dat bij mij daar niet om te doen. Ik hou bij gewone hoerenseks ook geen afstand. Maar dat moeten ze eerst ontdekken. En als ze dat weten, kunnen we ook die hele GFE laten zitten voor zo'n vent. En als ik me juist op die intimiteit had gericht, en de seks een beetje rustiger had gemaakt, heeft hij juist iets gekregen wat hij niet wou. Dan is het jammer dat we niet beter communiceren, maarja, dat is soms moeilijk in mijn vak.

Je hebt klanten die het gewoon willen tegen de eenzaamheid. Dat zijn de meeste. Meestal getrouwde klanten die niet zomaar wegkunnen bij hun vrouw. Die zijn gewoon uitgehongerd. Die willen even stil genieten van het moment. Daarbij is actie eigenlijk vooral een afleiding van wat ze echt zoeken. Die kan je het best zo snel mogelijk klaarkrijgen en daarna een heel lang naspel geven. En bij het vertrek een dikke knuffel.

Bij die klanten heb ik altijd het gevoel dat ik maar een doekje voor het bloeden ben. Hun leven zit in een zwart gat van onverschilligheid, en ik gun ze eigenlijk altijd wel beter. Het zijn de rustige mannen die iedereen mag, maar waar niemand naar omkijkt om te zien of het wel goed met ze gaat. Die mannen zijn teveel bezig met hun verantwoordelijkheden om iedereen eens van hun rug te schudden en voor zichzelf te kiezen.

Iets heel anders is weer de klanten die het doen om je meer te bezitten. Er zit iets in mannen dat ze je graag "hebben," en bij deze klanten is het gevoel dat ze je hebben veroverd veel sterker als je intiem met ze doet en je emotioneel naar ze opent. Dat zijn de GFE-klanten die het minst vaak terugkomen natuurlijk. Die zoeken een ervaring dat ze dominant zijn doordat jij je kwetsbaar opstelt. Daar moet je de actie ook flink aan de gang houden natuurlijk.

We zeggen weleens over onszelf dat we bijna maatschappelijk werkers zijn. Mannen komen bij ons om hun problemen te bespreken. Dat doen ze makkelijker met iemand die ze geneukt hebben, en waarvan ze ooknog weten dat ze discreet is. Bovendien weten ze dat wij een andere kijk hebben. Het blijft meestal bij zijn hart luchten, maar ik probeer wel altijd goed maar simpel advies te geven. Je moet niet iemands hele leven opnieuw willen inrichten.

Andere hoeren zijn daar weer veel beter in. Een vriendin van me geeft bijvoorbeeld veel carrièreadvies, en ze is er nog heel goed in ook. Aan anderen geeft ze weer heel veel advies over hoe ze om moeten gaan met hun puberende kinderen, en over opvoeden in het algemeen. Je moet alleen geen relatieadvies van haar aannemen. Dat hele coachen heeft ze geleerd omdat er mannen zijn die daarvoor inzijn.

Dat zijn allemaal vaste klanten daarvoor. Zij weet gewoon dingen die die mannen zoeken, en een man luistert altijd anders naar een sekspartner, dan naar iemand die hij anders kent. Als het ijs is gebroken door seks neemt een man advies heel anders op. Daar komen ze ook echt voor terug. Het is ergens jammer dat ze nu in een branche werkt waar dat helemaal nietmeer opgaat. Ze mist het zelfs.

Soms is het gewoon dat hij even moet zuchten over zijn dromen die niet waar worden, of hoe hij oneerlijk is behandeld, soms is het echt gewoon gezéík, en soms is het een echt probleem waar hij bij mij mee aan het goeie adres is. Mannen die wat moeten leren met seks, omdat ze moeite hebben met iets normaals of iets abnormaals, waar je ze echt kan helpen door ze die ene les te geven. En heel vaak is het gewoon laten voelen dat er iemand aan hun kant staat.

Vooral de mannen die relationeel niet helemaal lekker gaan komen op die manier toch nog verder. De vijftigjarige maagden die zulke ideeën over seks hadden meegekregen dat ze nooit durfden, of die gewoon niet met mensen om kunnen gaan. En die klikken met mij altijd veel beter dan wat ik van mijn collegaatjes hoor. En die collegaatjes hebben danook véél minder vaak opeens een gekkie als vaste klant.

Ik ben er altijd heel trots op dat ik iedereen zijn plekje gun. En ook rare mannen geef ik veel begrip. Dat betekent dat ze bij mij wel terug mogen komen, en bij andere meiden dan vaak niet. Mijn collega's verklaren me voor gek, want ze hebben ookwel gelijk als ze zeggen dat ik zo uitlok dat ik met rare dingen te maken krijg. Ik vind dat alleen ook een waardevol iets aan mijn werk. Niet alleen voor de klant, maar ook voor mij.

Een klant kan heel intiem met je worden bij een GFE, en dat vinden sommige meiden naar. Als hij meer dan een klant is voor jou, ben jij ook meer dan een hoer voor hem. Intimiteit komt nooit ècht alleen van één kant. De rollen worden minder duidelijk, en je bent dan zelf ook niet meer door je rol afgegrensd. Ik vind het juist leuk, dus ik ben er wel voor beschikbaar. Ik vind het iets moois hebben dat een klant zo kwetsbaar naar je is en zich echt opent.

Dat maakt het ook juist gevaarlijk. En volgens sommige ervaren collegaatjes ben ik dus ook mìnder geschikt voor GFE. Want ik ga er zelf teveel in mee. Ik geef om àl mijn klantjes, en bij een GFE laat ik dat er ook gewoon uit. Ik kan niet zeggen dat ze het fout hebben, want de echte GFE-professionelles houden hele duidelijke grenzen en muren dicht, en bewaren die afstand àltijd. Ze zijn bijna extra hard.

Want de laatste categorie klanten die GFE willen, die doen dat omdat ze verliefd op je aan het worden zijn. Als je een man goeie seks geeft, wordt hij makkelijk verliefd op je. Vooral als ze nietzo ervaren zijn. Of toch gewoon weinig ervaring met goeie seks hebben. Ze gaan erom vragen als ze al wat verliefd zijn. Ze geven vaak al wel signalen dat er iets aan de hand is. Ze zijn al wel "anders." Achteraf zie je dat wel. Maar ik trap er nog steeds vaak in.

Het is het verstandigste met verliefde klanten om ze wel te laten komen, maar ze telkens te waarschuwen, en het niet te ver te laten gaan. Je moet ze niet meteen af gaan weren, maar ook zeker niet uitbuiten. Eerlijk duurt het langst. Maar bij gekkies zie je het niet aankomen, en je bent toch een beetje bezig met een illusie dat het echt is, en daar ga je zelf ook zo inzitten dat je minder zit te kijken naar of hij niets geks denkt.

Dat eindigt dan soms een beetje bitter. En soms, bij gekkies, met stalken en andere problemen. Dan weet je dat je te diep gegaan bent. Mannen willen maar wat graag in je illusie geloven. Voor mij is hij over als ze de deur uitzijn, maar voor zo'n man blijft dat nog in zijn hoofd hangen. Ze nemen veel te serieus wat je zegt. Dat is vleiend, maar het is niet goed voor ze.

GFE's zijn betaalde liefde, en gaan dieper dan een gewone afspraak. Ze zijn intiemer, en er zit meer aanvast dan een snelle beurt. Dat maakt het interessanter, maar ook harder werk en meer ingewikkeld. En je kan te diep gaan. Dan loopt de illusie uit over de rest van het leven van de klant, en daar komt hij nou juist níét voor! Dus als ik met een GFE te hard aan de slag ga, doe ik mijn werk eigenlijk verkeerd.

zondag 28 september 2014

maandag 22 september 2014

Antwoord op: Goedkoop

Dit stukje gaat over uitspraken over hoeren. Niet echt over argumenten die tegen hoeren worden gebruikt, want deze kom je op die manier maar weinig tegen. En dat vind ik raar, want hij is vooral voor vrouwen wel vaak een réden om zo fel tegen ons te zijn. Het gaat over uitspraken over dat we "goedkoop" zijn door seks te verkopen, dat we onszelf goedkoop moeten of zullen voelen. Dat we wel goedkoop zijn.

Maar het gaat ook over uitspraken, vooral weer van de radfems, dat we seks goedkoop máken. En meestal met een heel onduidelijk verhaal erachteraan over waarom dat zorgt voor vanalles met vrouwenrechten. Want goedkope seks vinden ze heel erg. Dat gaat dan ook snel over waardigheid als je met Christelijke groepen te maken hebt, die het dan weer hebben over dat je iets "weggeeft" wat God je voor een speciaal doel heeft gegeven. Dat vind ik een rare draai, maar daar ga ik zo wel over door.

Het is natuurlijk wel duidelijk dat ik het een onzin-idee vind.

We hebben allemaal wel een gevoel bij "je goedkoop voelen." Je voelt je goedkoop als je er eigenlijk zèlf niet toe doet, en er voor jou zo een ander is. Dat je niet speciaal bent, maakt je goedkoop. En raar genoeg vinden mensen het idee dat je betaald wordt, goedkoop klinken. Dat komt denk ik vooral doordat ze denken dat je "moet" met elke klant die je kiest. Dat je voor die klant er gewoon niet toe doet.

Dat idee komt weer omdat toch veel mensen aannemen dat je niet wìl, en dat je het doet omdat je niet anders kàn. Eigenlijk zou je heel zuinig zijn op welke mannen je neukt, maar omdat je je geld nodig hebt, geef je die kieskeurigheid maar op voor een paar honderd Euro makkelijk verdiend geld. En vanwege die hele toestand die we erbijdenken vanwege de angst voor seks, is dat meteen iets wat je hele leven beïnvloedt.

Je ziet meteen dat het iets is dat weer alleen gebeurt met seks. Als je een loodgieter voor geld je WC laat plaatsen, is hij ook niet goedkoop. En heeft hij klussen in huis ook niet goedkoop gemaakt. Eigenlijk vinden we er juist een soort extra waarde aan zitten als iemand een vakman is, en niet zomaar iets geklust heeft. Daar is respect voor. Zo is dat voor elk beroep, behalve voor hoeren. Bij ons hebben we iets ontheiligd.

Ontheiligen gebruik ik niet zomaar. Het is de belangrijkste reden dat religieuze groepen zo op de prostitutie zitten. In de meeste religies zijn er strenge regels voor seks, en dat er hoeren zijn, is een verleiding, en een tegenspraak met de religieuze ideeën. Als je langer praat met iemand van religieuze hoeren"steun"clubs zoals het Scharlaken Koord, valt het hele mensenhandelplaatje weg en komt naar voren dat ze het daarom doen.

Religieuze groepen vinden hoererij heel erg. Want voor de hoer is het een beroep dat haar de meester van haar seksleven maakt, inplaatsvan de dominee, en ze kan daarmee al snel zien hoe bekrompen de Kerk over seks denkt. En voor de klanten is het veel te makkelijk om seks te krijgen, en dan is het moeilijk om ze in de Leer te houden. En bedenk dan wel dat de Schrift juist schrijft dat hoeren beter zijn dan vreemdgaan.

Voor die groepen hoort seks iets te zijn wat je alleen krijgt als je netjes volgens de Leer getrouwd bent, en alléén met die ene partner. Zodat je ook niet minder bekrompen wordt. Seks is een soort beloning als je je rol in de samenleving goed neemt. Seks is iets waar je nietteveel van mag weten, zodat het mystiek blijft. Seks is eigenlijk van de Here, en niet van jou. En seks is vooral iets waar je bang voor moet blijven. Seksuele frustratie is de motor van heel veel religieuze gevoelens. Dat weet ik van ervaring.

De andere kant van de verbiedertjes, de radfems, hebben er een iets andere kijk op. Ja, die zijn misschien wel nòg banger voor seks, maar zij zien het iets anders. Daar komen ze zelf soms met rare gedachtes over waar je echt niet voor mogelijk houdt dat ze niet zelf zien hoe belachelijk ze zich maken, zoals denken dat seks verkopen seks ook "steelbaar" maakt, maar daar gaat het eigenlijk niet om. Radfems hebben namelijk nogwel een verkniptere kijk op seks dan streng religieuze mensen.

Bovenop de angst voor seks hebben radfems namelijk ook seks als een soort vieze obsessie van mannen bestempeld. Seks is geweld, seksueel naar iemand kijken is een object van ze maken, dus ontmenselijken, en seks betékent vanalles, want seks aan iemand geven is macht aan iemand geven. Seks proberen te zien als al die dingen is natuurlijk al flink werken, want er is geen reden om dat allemaal te vinden. Dat is natuurlijk al gek genoeg, maar het wordt nog een stukje gekker.

Het zou voor de feministische wereldvisie makkelijker zijn om seks danmaar helemaal te veroordelen, maar radfems hebben ook behoeftes. Dus moet er wat aan gedraaid en gefilosofeerd worden om tòch te mogen neuken. Daarin zijn er nogal wat verschillende groepen die verschillende dingen accepteren, maar de meeste vinden seks aanvaardbaar als de man zich netjes aan háár regels houdt en het doet omdat hij haar respecteert en tegen haar opkijkt.

Dat betekent meestal dat ze tegen "seksualisering" zijn, dat alles wat niet zacht en lafjes is meteen fout is, dat porno wordt afgebrand, en dat seks vooral gaat om wat de radfem die aan het woord is comfortabel vindt, en dat is meestal niet veel. Ze hebben het de hele tijd over het overschrijden van grenzen, terwijl ze die veel minder duidelijk en doordacht hebben en houden dan wij. Er zit meestal een idee achter van smerige mannen die smerige dingen met je doen.

Je merkt dat ook wel aan uitspraken dat je geen zelfrespect kunt hebben als hoer, omdat je het anders niet zou doen. Dat zelfrespect gaat er dan om dat je je zou laten domineren door een vent die je betaalt. Dat geeft al wel aan dat ze geen bal snappen van hoe een hoer echt werkt, maar ook dat ze geen idee hebben hoe seksuele dominantie in zijn werk gaat, nog naast kink, en dat seksueel gedomineerd worden niet betekent dat je het kortste strootje trekt, maar juist goed bezig bent. Maar dat heeft nog wel een eigen stukje nodig.

Dus een tamme feministenvent die haar prijs betaalt. Zie je wat ik bedoel? De man mag er alleen op als hij haar voorwaardes accepteert. En omdat radfems er heel veel mee bezig zijn om mannen te laten kruipen is die prijs best hoog. Ook mannen die het eigenlijk niet erg vinden om een beetje te kruipen voor wat kut gaan het vaak toch voelen na een poos. Je houdt alleen de stiekeme femdommers en denialists over.

Als er hoeren zijn, is het niet alleen veel moeilijker om te concurreren tegen iemand die hem echt geeft wat hij wil voor een redelijke prijs terwijl jij hem een slechte beurt wil verkopen voor levenslange onderwerping. Het zorgt er ook voor dat jij eruitziet alsof jij er veelteveel gedoe van maakt als je zo moeilijk doet over seks. Dan sta je voor schut. En ik heb het idee dat dat is waarom er zoveel haat in zit.

Concurrentie is natuurlijk niet alleen voor de radfems een probleem, heel veel niet-hoeren voelen zich wel een beetje bedreigd. Dat is eigenlijk onzin, want er zal geen man een "gewoon" seksleven opgeven voor de hoeren, maar ik begrijp wel dat het lastig is. Als vrouwen uit deze categorie gaan praten over goedkoop, is het meestal omdat ze hun vent graag pikstraf geven, of seks gebruiken als lokkertje om wat gedaan te krijgen.

Seks met een hoer is alleen "te" goedkoop als je seks voor een duidelijke geldprijs gaat vergelijken met seks om manipulatieve redenen die nooit duidelijk worden gemaakt omdat je dan nog net wat meer tegenprestatie uit je beurt kan pingelen. Wij zijn tenminste eerlijk over wat het kost, en we hebben niet achteraf vanalles je aan te wrijven omdat we vinden dat je door met ons te seksen vanalles ongezegd hebt beloofd.

Móét seks duur zijn? Het is een gezonde, intieme, en leuke manier om met mensen contact te maken. Doe het safe en je zit goed! Het gevoel dat er een grote drempel moet zijn komt uit angst en van groepen die jouw seksuele frustratie voor hun eigen doelen nodighebben. Je hebt je seksualiteit niet weggegeven als je het een keertje doet. Je hebt het recht om zelf te kiezen waar, wanneer, en waarvoor. En om je gedachtes te veranderen. Goedkoop is onzin.

maandag 15 september 2014

Oudste fan

Vandaag een ingezonden stukje van iemand die misschien wel mijn oudste fan is! Ze is negenentachtig jaar oud, en ze heeft in haar jonge jaren ook gehoerd. En toen ik haar vroeg om een ingezonden stukje te schrijven, heeft ze dat gelukkig ook gedaan. Ik vind het fascinerend om te lezen, en jullie hebben er denk ik ookwel wat aan! Ik hoor toch al graag van meiden die net een wat ander perspectief hebben, en daar vind ik dit wel bijhoren.

Ik lees graag over de meisjes die nu in het werk zitten. Ik ben oud, en als je oud bent, dan vergaat je dat je ,,moet'' boos worden over alle dingen die verkeerd zijn in de wereld. Ik leef met je mee. Ik wil je graag vertellen, dat er eigenlijk heel weinig veranderd is sinds ik een meisje was dat in het leven ging.

Toen ik vijftien jaar oud was, kwam de oorlog. Mijn vader ging in gevangenschap. Wij hadden het thuis niet breed. Ik ging bonnen en geld ritselen door mannen een plezier te doen. Tijdens de oorlog hadden de Duitsers het op de hoertjes voorzien. In Duitsland gingen die naar de kampen. In Nederland niet.

De moffen maakten kleine buurtjes waar het mocht. Daar mochten de soldaten niet komen. Ze waren hard, maar wel duidelijk. Je wist waar je aan toe was. Pas na de oorlog kwam het snel weer overal in de stad terecht.

Ze hebben mij nooit opgepakt. De razzia's waren in die tijd niet voor de hoertjes. Als ik lees en op de televisie zie hoe het nu toegaat, dan denk ik daar aan terug. Zo'n razzia was erg hoor. Nu ga je gelukkig niet het Oranjehotel in, maar het zijn dezelfde methoden. Wat ik nu van jou lees, herken ik wel. Zo erg is het sinds de oorlog niet meer geweest. De politie van nu zou dat niet hebben gedaan als ze zich de oorlog nog herinnerden.

Tijdens de oorlog was er meer waardering voor ons. Iedereen had het moeilijk. De moffen waren tegen ons, dus de Nederlanders waren voor ons. En de mannen moesten toch ergens hun pleziertje halen. Zo dachten we toen.

Na de oorlog heb ik het werk nog jaren gedaan. Met veel plezier. Sommige dingen waren toen wel anders. We gebruikten haast nooit een condoom. Dat kwam later. Alleen Amerikanen gebruikten condooms. Aan het eind van de oorlog zag ik voor het eerst een condoom, een Canadees had die. Gelukkig liep ik maar weinig op. Platjes waren het meest. Maar je dorst niet scheren, dat was toen pervers. Die moest je met de luizenkam weghalen. Je had ook poeder, maar dat werkte niet.

Van geslachtsziektes wist je niets. Dat het pessarium niet beschermde, wisten wij veel. Je maakte je druk om syphilis. Daar moest je jaren voor aan de kwik. Dat dachten we nog voor jaren na de penicilline. Ouderwetse dokters schreven dat ook niet voor. Dit was nog in de tijd dat sommige dokters je maar lieten stikken als je een geslachtsziekte had. Dat vonden ze je straf. Aids kwam pas toen ik vijftiger was. Dat is geluk voor mij geweest. Toen was ik al jaren gestopt, anders had ik het wel gekregen.

Jullie zijn vrijer opgevoed. Ik groeide op in de depressie. Daar is de crisis van nu niets bij. Wij moesten een goede man vinden. Dat was wat je meekreeg. Over seks leerde je van je vrindinnen.

We hadden alleen Nederlandse meisjes. Er was weinig verandering. Iedereen kende je. Je was nooit nieuw, en nooit anoniem. Dat hebben jullie nu beter.

Er waren veel meer plaatsen. Vele straten in Den Haag waren ros. In de meeste café's waren meisjes. Toen de vrouwen van de straten werden verjaagd, gingen ze klanten lokken van achter hun raam. Daar zijn die buurten mee begonnen. De prostitutie is nu kleiner dan ik hem ooit heb gezien. Zelfs tijdens de oorlog waren we met meer. Met internet is dat misschien nog niet zo erg.

Ik stopte in de zestiger jaren. Toen verhardde het wereldje. Die pooiers werden indertijd erg akelig. Dat wilde ik niet verdragen, dus ik stapte uit met een klant. Met hem ben ik veertig jaar gelukkig getrouwd geweest. Het is larie als ze zeggen dat het nu harder is dan in die ,,romantische'' tijd. Het is nu vrijer voor de meisjes.

Toen ik jong was, was de prostitutie een bezoekje aan de misdaadwereld. Het werd echter aanvaard, als het kopen van een streng clandestiene worstjes in de oorlog. Of hetzelfde met de hash. Thans is het anders, maar de pers en de politiek willen er niet aan geloven.

Er was veel hetzelfde. Er was toen ook zichtbare en onzichtbare prostitutie. Er was toen ook steeds de vraag ,,wat gaan we met de hoertjes doen''. En bij ons probeerden ze ook steeds om ons bestwil te gebruiken om ons weg te mogen werken. In de ,,legale'' prostitutie had je het uitpezen. Niet in de illegaliteit. Die lijkt het meest op toen.

De mannen zijn niet veranderd. Ik ken aan wat je elke week schrijft alles terug. Het werk is hetzelfde gebleven. Ik denk dat je in mijn tijd je stukje over voetfetisj zou aanvullen met fetisj voor dameshandschoenen en hoeden. Dat is anders geworden, met de mode.

We praatten er in die dagen minder over in de kranten, maar we deden het wel. Er was een boel seks voor het huwelijk. Ook toen. Als jij schrijft over de vijftiger jaren, moet ik je toch even aanspreken. We waren toen evenzo liederlijk als nu. Het was iets waar je stil over bleef.

Ik zie ook dat de verhalen over pooiers hetzelfde zijn. Men begreep destijds niet hoe het werkte, en thans maken ze dezelfde fouten. Je mooie verhaal over ,,zachte pooiers'' had toen ook geklopt als een bus. Wat jij nu een harde pooier noemt, noemden wij een ,,hond'', en een loverboy noemden wij een ,,hondje''. Zo praatte je over hem. Ik denk dat het in andere steden anders werd genoemd. Je had toen nog die stadsdialecten.

Ik gebruik mijn computer maar voor drie dingen. Voor het lezen van het Facebook van mijn kleinkinderen, voor jouw webpagina, en voor ,,Candy Crush'', want daar ben ik aan verslingerd geraakt. Schrijf zo voort, want jij bent de enige stem die ik werkelijk herken.

Ik vind je heel flink. Wees maar trots.


donderdag 11 september 2014

Snel nieuwtjes

Dit nieuwsstukje komt eigenlijk alleen omdat het dom is om wel het eerste deel van 3onderzoekt te bespreken, en niet het slot. Anders had ik het gewoon een poosje laten zitten. Ik pak nog wel de paar dingetjes mee die verder in het nieuws zijn gekomen, maar dit wordt geen groots stukje.

3onderzoekt, deel 2
Het tweede deel is een anticlimax. Het werd op de radio als spannender verkocht dan wat het bleek te zijn. Daar ging Anne-Mar zelfs nog iets verder met stemmingmaken dan tijdens het programma. Waarom, als je diezelfde avond haar af kunt zien gaan, begrijp ik ook niet. We zien vooral herkauwingen van wat we in het eerste deel hebben gezien, en dat wordt nòg korter door de bocht uitgelegd dan in het eerste deel zelf. Het meeste heb ik danook al gezegd.

Daar is één hele grote uitzondering op, en dat is het stuk waar Lyle vertelt over zijn werk. Die komt heel mooi uit, en hij brengt heel goed over. Dat hij met een klant laat zien hoeveel waarde een hoerenbezoek voor allebei kan hebben is erg sterk. Hij laat zich geen woorden in de mond leggen, en laat zich niet beschamen door de benadering van de interviewer. Dit is een dappere jongen die met beide benen op de grond staat.

De presentator probeert het in het negatieve te trekken door Lyle te confronteren met zijn ervaring dat hij ergens langs de weg is gedumpt door een klant, en door te doen alsof dat toont dat het gevaarlijk werk is. Zelfs nadat de klant van Lyle uitlegt dat deze dienstverlening hem van zijn zelfmoordgedachtes af heeft gebracht, probeert Johan nog te beweren dat hij wel huwelijken "verruïneert." Lyle dient hem prachtig van repliek.

Lyle is al eerder out gekomen over zijn sekswerk, en is daar toen zelf mee in de publiciteit gegaan. Dat vind ik nietzo verstandig, maar ik heb er veel respect voor. Daarom vind ik het ook niet erg dat ze hem niet geblurred hebben. En met het blurren gaat het de goede kant op, want Daisy, die in de vorige aflevering vol met haar gezicht in beeld kwam, wordt nu wèl geblurred. Denk daar maar even over na.

Ze weten het zelf namelijk prima. Ze zeggen het ook: "Onherkenbaar. Je wil later niet herinnerd worden aan je dubbelleven als studentenprostituee. Dat is namelijk niet erg handig voor je latere carriere." Die voorzichtigheid gunnen ze hun sprekers niet. Ze worden te kijk gezet, zonderdat er rekening wordt gehouden met het stigma, waar dit programma alleenmaar aan bij probeert te dragen.

We krijgen wat van de stemmen van de meiden en de jongen te horen. Er is wel duidelijk weer in geknipt, maar er komen in ieder geval stùkken van de boodschap over. Ik denk dat die erin zijn gebleven omdat de makers zo wouden laten zien hoe raar die hoeren wel niet denken.

De boodschap die de makers uitdragen is duidelijk. Ze laten geen kans voorbijgaan om te laten zien hoeveel afkeer ze hebben van het werk. Dan gaat het om opmerkingen dat het een gênante wereld is, dat de escort die niet high-class is zich afspeelt in treurige studentenkamertjes, en dat er geen grotere tegenstelling denkbaar is dan tussen het sekswerk en de collegebanken.

Het programma beweert dat er een enorm verschil is tussen gewone escort en high-class. Dat is niet waar. Het zijn twee verschillende soorten werk, de nadruk ligt anders, maar ze lijken veelmeer op elkaar dan ze verschillen. Ik heb allebei gedaan, en veel van de meiden die ik uit de high-class ken doen er gewone escort naast. Ik heb aleens geschreven over het verschil, maar er zit nog een stukje aan te komen waar ik er toch wat dieper opinga.

Als Anne-Mar een advertentie zet waar ze zich aanbiedt voor hete seks, krijgt ze telefoontjes van klanten die hete seks met haar proberen te regelen. Daar is ze verbaasd over. Ze wil weten wat de klant wil, en als hij daarop antwoord geeft gaat ze geschokt en verafschuwd zitten doen. We zien haar zich totaal passief opstellen, en overal "ja" op zeggen. Geen wonder dat ze geile praat aan de telefoon krijgt. Daar vraagt ze letterlijk om.

De apotheose van het tweeluik, waar al de hele tijd teasers van komen, is Anne-Mar's "date" met een klant. Vorige week gingen er al wat alarmbellen af bij die klant, en deze keer blijkt dat gewoon te zijn omdat die klant een acteur is, en helemaal geen klant. Het is heel bizar om als spil van je programma een nepontmoeting te nemen. Wie leert daar nu wat van? Het is erg vergezocht.

Voordat ze de klant ontmoet is er een momentje dat ze even in de camera gekscheert over het beeld wat de hoeren aan haar hebben geschetst, die zijn superenthousiast, vinden het een fantàstische bijbaan (schudt belerend haar hoofd), rozengeur en manenschijn. Anne-Mar weet het kennelijk veel beter dan de meiden waar ze zogenaamd langsging om wat over het vak te leren. En zo gaat ze naar haar eerste "ervaring." Hoog op haar vooroordeel.

In het gesprek met de klant kan je wel zien waarom het beter is om daarvoor een acteur te nemen. Anne-Mar neemt geen initiatief om de klant te verleiden, en zit alleen preuts en hautain naar de camera te spelen. De zogenaamde klant misdraagt zich een beetje, maakt wat drama, en accepteert haar wanprestatie volledig. Als een echte klant zich zo zou gedragen zou zijn hoer erg oppassen, want dit gaat niet de goeie kant op.

Maar een echte klant zou ook al snel afgehaakt zijn. Zij is te aftands om voor een studente door te gaan. Ze ziet er ook niet uit alsof ze goed kan neuken. Klanten letten daar erg op. Hij betaalt wel, en hij verwacht dat je seksuele spanning maakt. Anne-Mar deed het omgekeerde, die deed haar best te laten zien dat ze alle seksuele spanning meteen de kop in wou drukken. Haar lichaamstaal was er één van grote afkeuring, ookal was ze wel opgewonden.

Dat was het rare. Die acteur gedroeg zich als een kleffe grote gribus, en tòch beschrijft ze hem als aardig, charmant, en "een heertje!" Wat voor kijk heeft ze op mannen? Aan haar lichaamstaal kon je zien dat ze van haar stoel was gegleden als ze niet zo in paniek was over de onzedelijkheid van wat ze aan het doen was. Ze is totaal niet in control. En dat vind ik raar, want ze was duidelijk vanaf het begin niet van plan wat te laten gebeuren.

Tijdens een plaspauze zegt ze in de camera dat ze zich goedkoop voelt, omdat die man een beetje tegen haar aan zit te geilen, en omdat zij betaald wordt. Wat ze precies verwachten zou begrijp ik dan niet, maar ze mag er wel even over nadenken dat ze dit programma aan het maken is omdat het haar wèrk is. Dat haar betáált. Dit is geen persoonlijk experiment, ze is haar werk aan het doen. Denk daar maar even over na.

Na het programma zie ik in mijn software duidelijk een enorme piek bezoekers op mijn website, die op zoek zijn naar informatie over studentenprostitutie. Daar zijn ze op mijn blog gelukkig op het goede adres voor. Ik vind het fijn dat op die manier niet alleenmaar meer domheid van dit programma is gekomen. Van collegaatjes hoor ik ook dat het stormloopt in de studentenhoererij sinds het programma op TV was.

Als afsluiter wil ik nog even wijzen op de toelichtingstekst op de website van het programma. Daar staat, zonder verdere uitleg:
Studente Angela: "Door dit werk ben ik drugs gaan gebruiken. Ik gebruik steeds meer coke en GHB om dit leven aan te kunnen."
Die Angela zien we in het programma nergens. Waar dit vandaankomt kan ik niet zomaar zien, en ik vind het weer heel ráár. Coke maakt je moediger, maar dat heb je als hoer niet nodig, maar het maakt je ook dróóg. Dat is niet goed met het werk. Van GHB word je passief en slaperig. Dat werkt ook niet met het werk. Maar dit zijn wel drugs waar Zeden altijd naar vraagt, want van coke stap je makkelijker over je grenzen heen, en GHB wordt gebruikt door verkrachters. En Zeden denkt nog steeds dat prostitutie geen werk is.

Er is maar één ding goed aan dit programma, en dat is dat ze de hoeren even aan het woord hebben gelaten, ookal wordt er nogzoveel geknipt. De rest is gewoon hun eigen vooroordelen pijpen, zoals we gewend zijn. De bedoeling is duidelijk, ze willen mensen bang maken, en erinwrijven dat prostitutie vies en slecht is. Ik zie om me heen dat er genoeg mensen zijn die het programma wel positief vinden, omdat het negatiever had gekund. Zijn we dan echt zo murw?

Bangmaakactie
In de Achterhoek heeft de politie samen met GGD en de locale zieligheidsindustrie een bangmaakactie onder jongeren gehouden. Vijftienjarige meisjes werden gelokt, en als ze toehapten, kregen ze een gesprek met preventiemedewerkers die hen wezen op de gevaren van ronselpraktijken. Een preek van gezagsdragers hakt er best in bij vijftienjarige pubers, dus er kwamen ookwel wat traantjes bij kijken.

En hoe ver moest het gaan voordat het meisje werd uitgelegd dat ze in de val van een loverboy of lovergirl was getrapt? Als ze het eerste condoom over de eerste klant stroopte? Natuurlijk niet. Als ze aarzelend "okee" zei als de loverboy voorstelde om in de prostitutie te gaan? Als haar gevraagd werd om haar telefoon in te leveren? Als ze meeging van het terrein af, met begeleiders die ze niet aankon? Natuurlijk niet.

Het zieligheidscircus vindt dat je je hebt laten beetnemen door een loverboy of lovergirl als je meeloopt als iemand je een handtekening van de optredende artiest belooft, of als ze zeggen dat je modellenwerk zou kunnen doen. Er wordt dus al van die meiden, die op vijftien toch wel wàt onafhankelijkheid mogen proeven, geëist dat ze die situatie, van een jongen of meid die ze iets leuks aanbiedt, als bedreigend moeten ervaren.

Op je vijftiende ben je sociaal niet sterk. En je bent meestal ook verlegen en nogal onhandig. Je bent op zo'n evenement vaak toch een beetje overweldigd, en je geniet met volle teugen. Als je dan wordt benaderd door iemand die aardig voor je is, moet je dan automatisch wegvluchten of ze afweren? Je bent geen vijf meer. Je moet ooit toch met mensen om leren gaan. Als het er verkeerd uit gaat zien, dan haak je zelf wel af. Maar daar denkt de zieligheidsindustrie anders over. Je bent slachtoffer, vergeet dat nooit.

Moderatie in mijn commentaren
Al járen heb ik als regel dat ik alle reacties laat staan, behalve als ze commerciële spam zijn, of bedreigingen zijn waar de politie misschien in geïnteresseerd is. Dat werkt al jaren prima, en het zorgt ervoor dat niemand kan zeggen dat ik tegenargumenten negeer. Ik laat het immers allemaal staan. Er bestaan alleen geen goede tegenargumenten. Dit is mijn manier om dat te laten zien.

Ik hoor heel vaak van reacties, ook via de mail, dat mensen vinden dat ik meer moet gaan modereren. Die vinden de scheldpartijen, de egotrips, de off-topics en de gestoorde reacties zo onplezierig dat ze niet zelf gaan reageren. En ik zie ookwel dat als er weer één van de gekkies heeft gereageerd, dat de nuttige reacties dan ophouden. Niemand wil daarbij gaan staan. Dat vind ik erg jammer.

Daarom heb ik een enquete aangemaakt. Daar kan je stemmen of je vindt dat ik meer moet gaan modereren, en hoeveel dan. Ik wil eigenlijk niets veranderen, maar als tweederde van de stemmen vindt dat ik dat wel moet gaan doen, moet ik ook om mijn lezers denken. Dan moeten mensen me er maar op vertrouwen dat ik die moderatie niet gebruik om anderen monddood te maken, want dat kan ik niet verdragen.

dergelijks zou voldoende moeten zijn -B]

maandag 8 september 2014

Antwoord op: prostitutie is vies werk

Je hoort deze vaak. Mensen die zeggen dat ze het niet zouden kunnen, met al die smerige mannen. Mensen die het vies voorstellen. In kunstexposities van verbiedertjes maken ze stank in de peeskamers, en vuile vegen, en alles grauw. De plaatjes die ze gebruiken zijn niet vrolijker. De klanten worden beschreven als oud, vies, zwetend en stinkend. Het is een makkelijk woordje om overal tussen te stoppen.

Ze hebben het helemaal verkeerd natuurlijk.

Ik kan nou ingaan op de klanten. Dat een vieze vent aan je deur maar héél zeldzaam is, vooral als je op afspraak werkt. Dat je een dronken stinkerd gewoon wegstuurt, en daar weer een week over kan roddelen. Dat klanten zich juist opdoffen voor hun bezoekje. Dat je klanten schoner zijn dan een vent die je uit de kroeg meeneemt. Maar dat is niet het punt waar het om gaat.

Het is stemmingmakerij. Hoererij is niet viezer dan gewoon seks, en wij hoeren zijn bovendien véél meer bezig met schoon en hygiënisch seksen dan de andere mensen. Ja, seks is klef, plakkerig, glibberig, nat, en heeft veel met lichaamsgeurtjes te maken. Maar bij gewone seks accepteren we dat wèl gewoon, en vinden we het niet vies in die context, dus waarom zou ik het niet kunnen accepteren als ik het als werk doe, en het ook niet vies vinden?

Dat seks vies wordt gevonden vind ik een beetje raar. We vinden rijden in de bus ook niet vies, en eerlijk gezegd krijg ik meer vieze dingen daar te ruiken dan op mijn werk. Als je leert omgaan met seks, zodat je ermee op je gemak bent en niet de hele tijd in die angst zit, dan ga je de geur van een schone huid wel waarderen. En douchen en zeep nemen vieze geurtjes zo weg.

Prostitutie is seks op de meest schone manier. Dat moet wel, als je niet op je hygiëne let vindt je klant het ook maar niets, en nog veel belangrijker, je loopt veelmeer risico op SOA. Bovendien heb je niet die geilheid die je wel hebt als je het voor je eigen geilheid doet, dus je ziet alles nuchter. Dan doe je geen dingen die je achteraf opeens anders ziet omdat je er door je geilheid overheenkeek. Prostitutie is seks op zijn schoonst.

Dus als prostitutie vies is, dan is àlle seks vies. En er zijn best veel mensen die dat ook ergens wel vinden. Vooral mensen die niet op hun gemak zijn met seks, er bang voor zijn, en het vooral als iets zien dat nou eenmaal met relaties samengaat. Terwijl seks veel meer is dan alleen iets om je relatie mee op te vullen. Seks heeft een hele belangrijke rol in je leven, of je nou wil of niet. Of je het doet of niet.

Bij seks hoort naakt zijn, hoort huid op huid, zweet, lichaamshaar, geslachtsorganen, met al hun sappen, ookal hou je die wel met een condoom gescheiden, er hoort dierlijk gedrag bij, met dierlijke geluiden, en er hoort bij dat je dingen doet die we niet netjes vinden in gezelschap van andere mensen. Dat zijn allemaal dingen die je vies kan vinden. Maar als je een beetje volwassen bent, zie je wel dat je best verschil kan maken in welke omstandigheden je dat wel of niet vies vindt.

Ik kijk er zelf altijd zo naar: een gebakje ziet er lekker en schoon uit, maar als je een hap neemt en je hebt drie keer gekauwd, is het ook lauwe kleffe brokkelpap geworden. Daar denk je ook heel anders over. Behalve als je het uitspuugt op een schoteltje, dan moet je er weer niet aan denken om het weer op te lepelen. We hebben dus hele rare ideeën over wat vies is en wat niet, want dat verandert om redenen die niet logisch zijn.

De prostitutie is niet vies. Als jij vies bent van prostitutie, maakt dat het werk nog niet vies.