donderdag 23 oktober 2014

Golf van haat

Weer een nieuwsstukje. En niet zomaar. Er is weer een golf van hatelijke onzin over prostitutie in de media gekomen. "Toevallig" weer als de politiek een nieuw wetsvoorstel uitbrengt wat klanten van ons werk onnodig criminaliseert. Ik had me eigenlijk voorgenomen om niet overal op te reageren, omdat het gewoon veelteveel is, en veelteveel tijd kost. Maar deze golf heeft meer invloed dan ik had gedacht, dus het moet toch maar.

Die invloed merk ik vooral aan de doodsbedreigingen. Ik krijg er sowieso wel een paar per dag, maar als er een haatcampagne gaande is, worden het er meer en worden ze beter geschreven en slimmer verzonnen. Dat ziet er voor mij uit alsof ook mensen die geen gekkie zijn ze gaan versturen. Dus ik moet maar reageren. Ik heb niet de tijd om alles na te gaan en uit te graven, maar als ik wat heb gezien vertel ik het natuurlijk wel. Het is veel deze keer, dus ik weet niet of ik wel alles behandel wat langsgekomen is. Aan het werk:

Sjaban
Ik weet niet waarom, maar Sjaban Baran komt de laatste tijd weereens in het nieuws. Voor wie niet weet wie hij is, denk ik dat het het beste is naar dit stukje te verwijzen, daar staat hij mooi in context uitgelegd. De laatste tijd is er verontwaardiging over dat die man in Turkije in vrijheid leeft, ookal is hij hier in Nederland veroordeeld voor stukjes van het schrikbewind wat hij hier in de prostitutie kon voeren terwijl de politie niets deed.

Er wordt door het OM nu dikgedaan dat ze hem veroordeeld hebben gekregen, en hem te pakken zullen nemen, maar dat is wèl hetzelfde OM dat eerst acht jaar niets deed, hem toen voor de verkeerde feiten vervolgde, en hem daarna liet lopen en niet meer terug kon vinden. Ze geven de rechter de schuld voor het verlof wat hij kreeg, maar die rechter had dus gewoon geen goed genoeg verhaal van het OM gekregen om hem níét verlof te geven. Dus die leg ik bij het OM neer hoor.

Intussen zit hij in Turkije, en dat zal wel zo blijven ook, behalve als hij daar zoveel uitvoert dat hij daar ook te hete grond onder zijn voeten krijgt. Dat soort mannen blijven nooit lang netjes leven, dus die loopt daar ooknogwel tegen de lamp. Intussen is hij gewoon een bewijs van hoe slecht de Nederlandse overheid is in het beschermen van mensen, netzoals de razzia's het bewijs zijn van hoe goed ze zijn in puur knokploeggedrag.

Tienjarige in de prostitutie
Een nieuwsartikeltje in de Volkskrant en Trouw, precies hetzelfde omdat het geknipt en geplakt is van het ANP, heeft als schreeuwerige kop: "Nederlandse meisjes van 10 jaar werken in prostitutie." Dat trok mijn aandacht wel. Avontuurlijke tieners die het vak proberen hoor je soms wel van, ookal duurt het nooit lang voordat de politie hun leven komt ruïneren. Maar tienjarigen? Daar heb ik nog nooit wat van gehoord of gezien. Omdat geen klant, exploitant of collega dat laat gaan.

De bron van het verhaal blijkt Anke van Dijke, sekteleidster bij Fier Fryslan. Het heeft even wat moeite gekost om erachter te komen wat er achter het verhaal zat, maar dat blijkt dus te gaan om één meisje dat aan Fier is overgeleverd omdat ze op advertentiesites mannen zat te trollen met beloftes van al-of-niet betaalde seks. Ze was natuurlijk slordig, op die leeftijd kan je nog niet anders, dus een makkelijke prooi voor de politie, en zo kreeg Fier haar klauwen in het arme kind.

In Nederland, en eigenlijk in de hele wereld, bestaat er nauwelijks kinderprostitutie. Alleen echte smeerlappen willen kinderen, en die zijn er gelukkig niet veel. Ik heb wel gehoord dat het in de jongens anders zit, maar daar weet ik zo weinig van dat ik daar eigenlijk niet veel over kan zeggen. Ik heb er geen ervaring mee, en ik heb wel geleerd dat wat je hoort over onze branche meestal totale onzin is.

Dit verhaal wordt op de voorgrond gezet ter gelegenheid van de presentatie van het wetsvoorstel om klanten strafbaar te maken. Alles moet kennelijk uit de kast, en ze zien zelf dus ookwel dat wat er ècht gebeurt niet genoeg is om dit soort draken van wetten te rechtvaardigen. Dan moet er maar verzonnen en opgeklopt worden. Ga maar zoeken naar tienjarigen, en kom maar weer terug als je ze vindt.

Uitstapprogramma's
Uitstapprogramma's zijn niets nieuws. Dat gaat om vrijwel altijd Evangelische organisaties die geld van de overheid krijgen om meiden met de moeilijke stap het werk uit te helpen. Dat doen ze door mooie beloftes over een toekomst, en als je naïef genoeg bent om daarin te trappen, door je aan een uitkering te helpen en in hun naaiatelier te zetten. Dan leer je daar "eerlijk werk" in een omgeving waar de sociale werkplaats nog professioneel bij lijkt.

Ironisch genoeg doen ze niets aan de dingen die het makkelijker zouden maken om uit te stappen zonder een reddingsgevalletje te zijn. Zoals helpen met het gat in je CV, het verkleinen van het stigma zodat je niet als een paria wordt behandeld als je wil gaan werken in de reguliere wereld, het zoeken naar betaalbaardere woonruimte omdat je eigenlijk àltijd achteruitgaat in inkomen, of het uitwissen van sporen van je prostitutiewerk.

Het gaat natuurlijk meer om de meiden indoctrineren over dat ze nu weer èchte mensen moeten worden, en ook stiekem wel hoeveel de Here Jezus daarbij gaat helpen. Er wordt altijd bij gezegd dat het geld niet voor evangeliseren bedoeld is, en volgens de foldertjes doen ze dat ook niet, maar dat is dus wel wat er gebeurt. Het mag ook geen wonder heten dat de minister het geld beschikbaar maakt omdat de CU en de SGP er zo op gehamerd hadden. Dit gaat allemaal naar hun achterban.

IKONhuis
De IKON is een kerkelijke omroep die nogal zwaar op de hand is. Het was dus vantevoren al wel duidelijk wat de uitzending voor toon ging hebben. Allicht gaat het niet positief over ons zijn, en wordt er flink afgekeurd wat we doen. En daar mag best voor gelogen worden, want moralisme verdraagt de waarheid niet. Er werd ook best open gedaan over dat moralisme hier werd gepromoot. Dat vond ik wel beter dan wanneer het, zoals meestal, wordt verstopt.

Het praatje was naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel om de klant strafbaar te maken. Er werd gezegd dat het gaat om een meldingsplicht voor de klant als hij wat ziet. Als je het wetsvoorstel leest, zie je dat de meldingsplicht er niet alleen niet instaat, maar zelfs dat melden je helemaal geen bescherming biedt tegen toch vervolgd worden voor wat je net hebt gemeld. Maar ik heb daar al uitgebreid over geschreven.

De gasten waren Linda van Goch, die een eigen reddingsbedrijfje heeft waar ze meiden "opvangt" en hersenspoelt die een loverboy hebben gehad of aangepraat hebben gekregen, Renate van der Zee, radfem die feitenloze boekjes over prostitutie en mensenhandel schrijft in samenwerking met Linda van Goch, en Dick Pels, die vroeger bij GroenLinks werkte, en die prostitutie tegen zijn moraal vindt en dus maar afgekeurd wil hebben. De presentatoren zijn ook anti-prostitutie, dus vuurwerk aan tafel.

Het is een half uurtje vooroordelen en foute redeneringen spuien. Dick Pels beweert dat klanten op Hookers melden dat ze geen dwang zien, omdat het in hun belang is om geen dwang te zien. Hij vindt niet moraliseren over prostitutie een doorgeschoten vrijheidsdenken uit de jaren '60. Volgens hem zeggen er mensen dat prostitutie het toppunt van vrouwelijke vrijheid is, en dat het doorgeslagen is om helemaal niet te willen moraliseren. Volgens hem bestaat in een betere wereld prostitutie niet, en moeten we dat zeggen.

Ik kan de toon goed herkennen van de Marxistische feministen waar ik weleens mee omging in mijn feministentijd. Het lijkt afstandelijk, en alsof het gaat om gelijkheid, klassenloosheid, en wat goed is voor iedereen. Maar eigenlijk gaat het erom dat iedereen naar één manier van leven toemoet, en dat is de manier van leven die eigenlijk precies zijn moralisme is. Het is een absoluut zedenpreken, terwijl je doet alsof het vrijheid is. En denk je dat hij zich zelf aan zijn regels houdt?

Daarna komt er nog wat gepruttel uit die man dat een beetje erotiek in de publieke ruimte wel mag als er echte gelijkheid tussen mensen is, maar waarom het anders moreel niet mag van zedenmeester Pels maakt hij niet duidelijk. Zijn morele oordeel is alles waar het om draait. Volgens hem moeten we terug naar een pooierverbod, zoals we tot 2000 hadden, omdat dat volgens hem het beste uitstapprogramma is. Daarmee wordt natuurlijk niets verbeterd, maar hij hoeft niets uit te leggen aan deze tafel.

Het mooiste stukje om zijn gedachtes mee te laten zien vind ik waar hij zegt dat er uitstapprogramma's zijn voor hoererij, en waar heb je die nou anders? Dus het kan nooit een normaal beroep zijn. Hier maakt hij een hele rare redenering. De overheid wil ons opruimen, dus wordt de uitstap gepropageerd. Daarvoor worden programma's ingesteld. Het bestaan van die programma's duidt dan aan dat we abnormaal zijn, en dat we daarom opgeruimd moeten worden. Het is een klassieke redeneerfout, de petitio principii, die iemand die bij een wetenschappelijk buro heeft gewerkt niet zou mogen maken.

Linda van Goch is er ook bij. Zij is vaker aan tafel voor dit soort programma's, zowel als iemand uit de zieligheidsindustrie als als slachtoffer. Zoals wel meer professionele slachtoffers draait ze het gesprek steeds toe naar haar eigen zieligheidsverhaal. Dat verandert telkens een beetje met de mode mee, en nu de hype steeds gekker wordt, wordt haar verhaal ook weer zwartwitter. Momenteel is het een best gewelddadige versie.

Het is waar dat ze hoer geweest is. Ze heeft een poosje gewerkt. Volgens de paar klanten die zich haar nog herinneren was ze in het eerste jaar ofzo best een leuke, frisse meid die er lekker voor ging en goed aanpakte, ookal had ze niet het talent om een echte professionelle te worden. Later werd ze lui. We weten ook dat ze inderdaad een loverboy had. Daarover is de informatie alleen nogal vaag. Hij was in elk geval geen duidelijk personage.

Aan het halfjaartje werken kwam een eind toen ze door haar familie werd betrapt ontdekt. Volgens deze versie van het verhaal gaf haar dat op de één of andere manier de kracht om niet vermoord te worden als ze wegging, terwijl dat haar eerder wel achter de ramen hield. Ze komt nu de hype zo heftig is alleen nog met een slap smoesje waarom ze niets aan de politiecontrole zei, want daar stond een "madam" bij die haar zou hebben verraden. En je klanten dan, mop?

Ik heb al wel vaker geschreven over Linda, en hoe ze dit bestaan leidt om zichzelf en haar wereld te overtuigen dat ze slachtoffer was en dus niet verantwoordelijk is voor het hoeren wat ze deed. Daarom wil ze dat mensen het allemaal als dwang zien, denk ik. Ze is als de dood dat mensen zouden kunnen zien dat ze verantwoordelijk voor zichzelf is. En nu ze er haar boterham mee verdient is het helemaal een levensstijl geworden.

Wat ze in het programma verder te melden had was nogal vergezocht. Ze beweerde dat er nog stééds niet genoeg wetten zijn om iets tegen gedwongen prostitutie te kunnen doen, ondanks alle verbredingen en verzwaringen waarmee we de hele tijd aangepakt worden om niets, ze beweert dat raamprostitutie nu al illegaal ìs, en dat weggaan achter de ramen de dood betekent. En zoals altijd, dat de slachtoffers steeds jonger worden. Ze wordt steeds gekker.

Renate van der Zee gaan we in dit stukje nog vaker zien. Ze is de laatste tijd overal in de media, en vertelt nog steeds dezelfde uitgekauwde onzinverhalen. Volgens haar heeft klantcriminalisering in Zweden de prostitutie verminderd en de problemen kleiner gemaakt. Onzin. In het echt heeft Zweden alleen beslist dat wat zij doen gewoon moreel niet anders kan, en dat ze dùs niet gaan kijken naar wat het nou echt voor effect heeft.

Ze beweert dat het onderscheid maken tussen schone prostitutie en excessen een extreem standpunt is, en dat prostitutie en misbruik verweven zijn. Dat is zo bizar dat ik niet weet wat ik er anders op moet zeggen dan dat het bizar is. Ze zegt ook dat er heel veel geld door criminelen aan prostitutie te verdienen is. Dat heb ik ook allang beantwoord. Ze noemt het een feit dat prostitutie een maatschappelijk probleem zou zijn. Wat er een probleem is aan betalen voor seks, dat blijft onbenoemd.

Renate beweert dat we onterecht geloven dat vrouwen er zelf voor kiezen, dat we onterecht geloven dat het leuk werk is, of dat we gelukkig zijn, en dat het ook niet aan een behoefte voldoet, want de helft van de klanten heeft immers al een relatie. Waarom ze dan betalen voor iets waar ze geen behoefte aan hebben legt ze niet uit. Volgens haar was de legalisatie in 2000 om een schone branche te creëren, omdat er zoveel mis was in de prostitutie.

Het gaat maar door met suggesties van misleiding, en er komt nog veel meer onsamenhangends uit. Ze pruttelt wat over dat meiden bang zijn voor politie door hun ervaringen in hun eigen land, maakt insinuaties over hoe víés het allemaal is, klanten die ons als stukken vlees bekijken, enzovoort.

Ze praat neerbuigend over raammeiden als stukken vlees die te koop staan in etalages voor de mannen. Ik vraag me af of ze het dan minder erg vindt wanneer de vrouwelijke klanten ertussenzitten. Het is volgens haar geen seks voor ons, wij genieten er niet van, en voor de klant is het ook geen seks maar masturbatie in ons lijf. Alles om het maar te laten lijken alsof we passieve dingen zijn. En ons werk te miskennen.

Ik heb al veelteveel aandacht aan dit programma besteed, en er is nog zoveel...

Pauw
Er is nog meer op TV geweest. Naar aanleiding van het nieuwe wetsvoorstel heeft Jeroen Pauw, die Pauw & Witteman nu in zijn eentje doorzet en nòg slechter heeft kunnen maken, een groepsgesprek gedaan. Daarvoor waren Linda van Goch en Gert-Jan Segers uitgenodigd, en aan de andere kant van de tafel Metje Blaak, Caja van Tolie, beter bekend als Sabrina van het Zandpad, en de zusjes Fokkens, beter bekend als de ouwehoeren.

De opzet is wel duidelijk als je kijkt naar de gastenlijst. Segers en van Goch komen de prostitutie in een slecht daglicht stellen, en eigenlijk pleiten voor het nieuwe wetsvoorstel wat de dag erna zou worden gepresenteerd, terwijl de zusjes Fokkens met hun ordinaire gedrag, vooral omdat ze volgegoten werden met alcohol, de rel moesten maken. Caja en Metje zaten er om te doen alsof er wat wederhoor werd gedaan.

Je kan het hier terugkijken, en je kan de eerste achtendertig minuten overslaan. Er wordt natuurlijk even wat stemming gemaakt door koddige stukjes van de Fokkens-docu te laten zien. De Fokkens-zusjes komen terecht met een warrige anekdote over de gemeenteregels die legaal werken haast onmogelijk maken, en maken ook genoeg opmerkingen die terecht zijn en kloppen, maar ze moeten er wel voor door het gesprek heenschreeuwen, ze zijn niet erg goede sprekers, en hun opmerkingen komen dus niet terecht.

Het gesprek is een boeltje. Pauw kan of wil de Fokkens-zusjes niet stilkrijgen, dus die kraaien overal overheen. Hij behandelt Linda en Gert-Jan met respect en zonder één kritische vraag, ondanks dat ze toch wel met hele dramatische, romantische verhalen komen die je niet over een andere bedrijfstak zou geloven. De verhalen van de andere kant van de tafel komen alleen een beetje naar buiten omdat Pauw de regie verliest.

Geen vraag over het slachtofferverhaal van Linda, en ook geen vraag over de succesverhalen over de uitstapprogramma's van Gert-Jan. Die uitstapprogramma's hebben bij evaluaties altijd heel slecht gescoord. Er zijn enorme aantallen meiden die weer teruggaan, vooral na het traject. De cijfers van Gert-Jan zijn raar, en waren wel een vraagje waard geweest. Maar Pauw heeft zijn kant gekozen.

Pauw gebruikt de hoeren als aangevers, en stelt dan makkelijke aangegeven vraagjes aan Gert-Jan. Als Metje, Caja of de Fokkens een argument maken dat het beeld over massale dwang en slachtofferschap niet klopt, blaft hij ze af door plompverloren te zeggen dat het allemaal wèl erg is, en hij laat daar niet aan tornen. Metje en Caja laten zich dat ook doen, en dat vind ik jammer, want zo lijkt het alsof Pauw echt weet waarover hij praat. Dan liever het dronken geroep van de zusjes.

Ik waardeer het echt, en ik wil die meiden niet afvallen, maar ze laten zich gebruiken. Daar kan ik niet tegen. Ik zeg trouwens niet dat ik dat beter zou doen. Ik weet uit ervaring dat ik daar veelteveel benauwdheid voor heb, en vanzelf van de schrik mijn mond zou houden. Maar ik ga ook niet in interviews meer mee, want je wordt nooit goed overgebracht. Ik hou het wel bij mijn blogje, want daar zijn het tenminste echt mijn woorden, zonder onderbreken, knippen en insinuaties.

Belgische radio
Renate komen we weer tegen op de Belgische Radio 1. Daar komt ze met verhalen over de vrouwen die in het werk geluisd worden door pooiers op heel primitieve manier, en verhalen dat de meeste meiden seksueel misbruikt zijn, arm zijn, geschiedenis van geweld hebben, en ga maar door. Weer is criminaliteit inherent aan ons werk. Propere, goed georganiseerde prostitutie bestaat niet. Één lange ketting van hatelijke leugens, en niemand die haar erop aanspreekt.

De Belgische presentator is een stuk beter dan we van de Nederlands media gewend zijn. Hij is nog steeds erg met haar mee, en de kritiek is heel mild, maar hij brengt wel ter tafel dat op Twitter er wat van mijn collegaatjes zijn die goed van zich laten horen, en Renate tegenspreken. Renate is vooruitgegaan, en beweert niet meer dat dat allemaal journalistes en pooiers zijn, maar bestempelt ze nog wel nog steeds als witte raven, ookal klopt dat totaal niet, en als vrouwen die natuurlijk liegen.

Op Twitter gaat Renate echter nooit de discussie aan, want die is maar wàt bang voor mensen die echte kennis van zaken hebben. Ze weet namelijk best dat ze foutzit, en moet oppassen dat niemand door de hype heenprikt. Ze heeft aan haar zijde geen bewijs, en geen gelijk. Als ze niet vanzelf door de hype wordt geloofd, is er niets meer over van haar verhaal, en ook van haar beroemdheid en haar boekverkoop.

Ze psychologiseert eroplos om ons maar opzij te kunnen schuiven. Ze vergelijkt het werk zelfs met kanker. Er zijn vrouwen met kanker die het overleven, en daar moet je ook niet naar luisteren als er gepraat wordt over kanker. Om mijn werk met zoiets zieks als kanker te vergelijken vind ik heel onsmakelijk. De meiden die zich laten horen spreken van binnenuit, en weten als geen ander hoe het ìs. Renate doet ons af als juist degene die er niet toe doen, en zij spreekt wel voor ons.

De presentator geeft heel terecht aan dat het argument gemaakt kan worden dat er geen extra wet nodig is voor het vervolgen van pooiers die met baseballbats hun hoeren slaan, geweld gebruiken, dwingen en verkrachten. Renate ontwijkt dat door te zeggen dat ze niet aan hoeren wil verbieden om zich aan te bieden, maar dat ze alle mannen rondom prostitutie, zoals alle helpers en alle klanten, strafbaar wil maken.

Renate wil niet verbieden dat vrouwen zich prostitueren, en zei eerder dat ze prostitutie niet wil verbieden, maar zelfs als ze alleen klanten wil verbieden, hoe zit dat dan? Moeten we hoeren zijn zonder klanten? Op dat soort onlogische prietpraat wordt ook op deze Belgische zender niet ingegaan.

Ze zegt dat hoeren laten bestaan om verkrachting te voorkomen eigenlijk het inruilen van de ene verkrachting is voor de andere. Die hebben we eerder van Frits Rouvoet gehoord, en hij werkt alleenmaar als je echt gelooft dat hoeren door hun werk verkracht worden. Dat is zo'n zieke onzin, ik word er echt naar van. En weer is het het Roma-meisje van achttien jaar achter de ramen, terwijl je daar allang éénentwintig moet zijn. Ze is zo slecht ingelicht dat ze dat nieteens weet. En toch luistert Nederland eerbiedig.

De interviewer steekt opeens in met een opmerking dat het rechtvaardigen van hoererij vanwege de behoefte van mannen, hetzelfde is als het verhuren van kinderen aan pedofielen omdat die ook aan hun trekken moeten komen. Voor Renate is dat muziek in haar oren. Dat zegt ze letterlijk. De grap is natuurlijk dat een man en een vrouw die seks uitwisselen voor geld hetzelfde is als wanneer je een kind verkracht voor geld. Gewoon even een grapje over kinderverkrachting. Die twee hebben wel een ander gevoel voor humor dan ik.

Ook probeert ze om er racisme, seksisme en inkomensongelijkheid bij te halen, maar dat doet ze zo knullig dat ik het het antwoord niet waard vind. Mensen gaan niet dood zonder seks, weet Renate. En als je maar lang genoeg geen seks hebt gaat je libido wel weg. Dat is waar, je oerdriften kan je langzaam laten verpieteren als je ze hard genoeg onderdrukt. Je sterft een beetje vanbinnen, maar dat vindt Renate wel een goeie oplossing. En dat die er is, is genoeg om te zeggen dat mensen, of eigenlijk mannen, geen recht hebben op seks. En dat is onzin.

Mensen gaan ook niet dood zonder contactlenzen, zonder kleren, zonder internet, zonder opleiding, zonder vrije meningsuiting, zonder hun kinderen, hun werk, menselijk contact, ze gaan niet dood als je ze elke dag gevangenisvoer voorzet, of in een klein celletje hun leven laat uitleven. Dat is nog geen reden dat die mensen geen rechten op die dingen hebben. Maar om tegen Renates wensen in te gaan heb je volgens haar pas reden als je eraan krepeert.

Het is natuurlijk weer een grote plug voor haar boek. Het onzinboek met ellendeporno-verhalen die allemaal uit de sekte van Linda van Goch komen, want Renate heeft er geen woord voor gewisseld met echte hoeren. Die ontwijkt ze alsof we melaats zijn. De interviewer volgt zelfs de hoofdstukstructuur van haar boekje. Het is een hele lange reclamespot, en het zal ook wel geld opleveren.

Soms zit ik me echt af te vragen hoe ze nou denkt dat mensen haar getier kunnen volgen. Ze beweert ergens dat de legalisatie van bordelen voor een grótere illegale sector heeft gezorgd omdat exploitanten geen zin hebben om vergunningen aan te vragen. Ik probeer daar nu al minutenlang een logisch iets bij te bedenken dat niet zichzelf tegenspreekt. Wie snapt hoe deze werkt mag het in de reacties uitleggen!

Ik ga niet alles herhalen wat ik al eerder, in dit stukje notabene, heb behandeld. Ze spuit alleenmaar onzin, niets van wat ze zegt is waar, en het is allemaal al zo vaak weerlegd. Waarom krijgt deze vrouw zoveel podium voor haar doorgeslagen ongefundeerde haat? Wie zorgt dat deze vrouw zonder argumenten, zonder bewijzen, zonder ondergrond al die haat kan uitslaan en zo eerbiedig als profetes wordt behandeld door de media?

Dit is de dag
Een programma van de EO waar Gert-Jan Segers en Nine Kooiman mogen komen praten over hun klantencriminalisering. Ze praten erover alsof je strafbaar bent als je wat gedaan hebt met een prostituee waar je wat kan zien dat mis is, en dat je het dan niet mèldt. Maar dat staat eigenlijk helemaal niet in het wetsvoorstel. Daar staat níéts in dat de klant die meldt, beschermt tegen straf. Hij is en blijft gewoon strafbaar.

De discussie gaat onder andere over hoe te bewijzen is dat de klant het kon weten dat er wat mis was. Daar is in het wetsvoorstel al voor geregeld dat de maatstaven voor "hij had het moeten weten" de maatstaven zijn van verbiedertjes. Het minste of geringste, en of het logisch is of niet. Lage tarieven kloppen niet met een pooier die maximaal wil verdienen aan zijn hoer, maar volgens Nine Kooiman is het een duidelijk signaal. Wat een dom mens.

Er is iets wat ik wel even wil bevestigen, en dat is dat er inderdaad mannen zijn die kicken op misbruikte meisjes. Je hebt ze, en het zijn allemaal goorlappen. Maar die zijn ook tegelijk de zedenpredikers, de Donkeys, de Frits Rouvoet-types. Die zie je erop geilen. En het is ook niet raar dat die altijd pleiten voor meer regels die ons nog dieper in de problemen helpen, en nog kwetsbaarder maken. Want dat vinden ze geil.

undercover in NL
Alberto Stegeman is weer bezig met zijn riooljournalistiek. Deze keer is het idee geweest om jonge meiden voor cardates te krijgen, en daar dan opgeklopt over te doen. Hij regelt wat jonge meiden, en filmt dat dan. Nadat hij ze heeft misbruikt voor zijn programma gooit hij ze dan ooknog in de kaken van de zieligheidsindustrie, en hij is er apetrots op.

De meeste stukken van de zieligheidsindustrie trekken naar het succes van Fier Fryslan toe. Die zijn al een poosje de succesvolste zieligfabriek van Nederland, en die agressieve sektarische aanpak zie je meer en meer. Ook Pretty Woman is daar steeds meer naartoegetrokken. Die lui zijn totaal niet te vertrouwen, en we zien weer eens waarom.

We zien een zogenaamd loverboyslachtoffer dat met dezelfde ongeloofwaardige verhalen komt als we gewend zijn, en dat brengt met een ontspannen air van iemand die erin wentelt. Het is een meid uit de club van, daar is ze weer, Linda van Goch. Die komt zelf ooknog aan het woord. De ellendeporno wordt weer afgedraaid, en het wordt als de waarheid gebracht, ookal is er geen snippertje van waar.

Als Stegeman tegen die meiden aan zit te praten in zijn auto, merk je dat ze bijna allemaal onervaren meiden zijn die dit eens proberen. De cardate-scene is niet lucratief, en het trekt dus vooral de beginnertjes en de onprofessionele thrill-seekers. Dat weet ik, mijn eerste stap op het hoerenpad was een cardate. Dat is waarom hij er zo op richt natuurlijk. Er zijn helaas nog steeds veel meiden die het met SOA niet zo nauw nemen, en door de slechte voorlichting wordt dat maar steeds meer.

Natuurlijk is het een rioolprogramma, dat met onheilspellende muziek en video-effecten het zo eng mogelijk wil laten zien. En de bijvoeglijke naamwoorden die hij de hele tijd gebruikt liegen er ook niet om. Hij wil het opkloppen, en het wat laten lijken. Eigenlijk is het ernstigste wat dit programma laat zien is dat die meiden niet genoeg ervaring hebben om te zien dat ze met een èchte smeerlap in de auto zitten, en weglopen.

Maar het is ook armoede hoor. Hij maakt er een grote fanfare van dat de meiden zonder toezicht werken. Maar als ze wel toezicht hadden gehad, was het weer een pooierverhaal geweest. Hoe het ook zit, het is iets om hype en paniek over te maken. Hij vindt het bizar dat de meiden zich meer zorgen maken over betrapt worden dan over SOA, en bedenkt zich niet dat betrapt worden misschien wel veel heftigere gevolgen heeft. Daar wil hij ook niet opingaan.

Moet ik echt nog al die hyperige dingen die verder ter sprake komen nog noemen? Ik denk dat het langzaamaan wel duidelijk mag zijn, ik heb al zoveel gescheven. En dit stuk wordt al lang genoeg. Er komt zelfs nog een tweede deel van deze ellende. Het zal wel meer van hetzelfde, maar dan extremer zijn. Meer meisjes intimideren terwijl hij zegt dat hij ze aan het geruststellen is, en een kruis door haar zondes zet. Vieze vent.

Walk 4 Freedom
Honderden vrouwen in uniform marcheerden zaterdag 18 oktober door verschillende steden. Een manier om te protesteren tegen mensenhandel. De Haagse mars is geopend met een speech door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel. Het kwam niet goed in het nieuws, dus helaas kan ik niet laten zien hoe ze meer tegen prostitutie marcheerden dan tegen mensenhandel. Het is iets kleins, maar die geüniformeerde marsen blijf ik eng vinden, op een fascistische manier.

BNR
Normaal staat BNR met twee benen op de grond. Nu zitten ze echter in de golf van haat, en geven gewoon een doempreekje van Anke van Dijke door, zonder wederhoor, zonder kritiek, en zonder na te vragen. Ze geven de gal alleen door. Je kan het fragmentje hier naluisteren, maar eerlijk gezegd staat het er vooral bij om te laten zien dat zelfs BNR nu aan de emotionele tiet van de zieligheidsindustrie hangt, inplaatsvan dit neutraal te belichten.

Leven in de Frontlinie
We zijn nog steeds niet klaar. Een programma van Mildred Roethof, die we al kennen van het nogal negatief afschilderen van wat meisjes die ze volgde en afbeeldde als ontspoorde jeugd. Nu is ze bezig met stemmingmaken over prostitutie. En er is niet veel nieuws te melden over de beweringen dat we niet bewust zijn van de gróte misstanden, met al die gedwongen meiden die er èchtwel zijn.

Wat dit programma opvallend maakt, is dat we zien hoe Evelien Hölsken probeert om ruzie te gaan zoeken in de Haagse Doubletstraat. Ze plakt eerst bij de Hunsestraat wat Loesje-posters, en gaat dan in de Doubletstraat staan filmen. Ze probeert te provoceren. Het enige wat er gebeurt is dat de beheerster komt klagen dat het héél onfatsoenlijk is om gestigmatiseerde mensen zo te gaan filmen, maar Evelien wil alleen ruzie.

Ze is duidelijk teleurgesteld dat ze geen geweld kon uitlokken, en het zal ook een bittere pil zijn geweest dat de beheerster een vrouw was, want mannen zijn makkelijker demoniseren. Ze doet achteraf nog wel alsof ze haar leven niet zeker was, en er dreiging was van geweld. Daar zien we dus helemaal niets van. Als ze dat op een andere plek in de Schilderswijk had geprobeerd, was ze wel aan haar trekken gekomen.

Hölsken is vooral haar morele afkeuring bij allemaal mensen aan het lozen, en zoveel mogelijk aan het haatzaaien. Ze komt ook met Frits Rouvoet in beeld, die tegen de hoeren die hem aanspreken op zijn gedrag altijd klaagt dat hij helemáál niet al die dingen vindt die hij hier in het programma brengt. Die man heeft twee gezichten.

In silhouet hebben we een meisje die ellendeporno vertelt over meisjes die dag en nacht kapotgeslagen werken, en door het rode licht zie je de wonden en blauwe plekken niet. Ik vraag me af of die wel ooit achter rood licht heeft gestaan, want dat werkt gewoon omgekeerd. Elke blauwe plek, zelfs de kleintjes die je normaal niet ziet, ziet er in rood licht uit als een inktzwarte vlek, alsof je verschroeid bent. Littekens worden lelijke strepen. Het is omgekeerd, zoals alles wat ze zegt.

We zien wéér Renate van der Zee. Ze krijgt weereens een podium om haar onsamenhangende beschuldigingen over ons uit te strooien. Ze krijgt hulp van een klant die sappige roddels over pooiers doorgeeft. Hij doet immens veel schade aan de klanten, want hij laat het lijken alsof ze allemaal "weten" dat de helft pooiers heeft, en daar gewoon niets mee doen.

Frans Snel komt aan het woord, geïnterviewd door Hölsken. Hij is lekker bot, en ze krijgt niet echt grip op hem, maar hij houdt het wel heel erg bij zichzelf, terwijl haar zwakke uitspraken best afgebroken zouden kunnen worden. Hij houdt in elk geval zijn rug recht, hij laat zich niet erinluizen met de leidende vragen van Evelien. Hij kan het alleen niet laten om de zwartepiet toch op Amsterdam af te spelen.

Er wordt nog met een meid achter een raam gepraat. Die vindt, zoals bijna alle echte hoeren, het wel een prima baan. Evelien blijft een beetje vissen naar een voorwaarde waaronder de vrouw wel weg zou willen, maar dat lukt niet, en slaat zelfs een beetje terug. Als Hölsken haar vraagt of ze zou stoppen als ze een beter verdienende baan zou krijgen, zegt de meid dat ze het hoeren als hobby zou houden.

Ze willen een pooier spreken. Peter de pooier komt in beeld, en het is meteen duidelijk dat hij geen flauw benul heeft van wat pooieren inhoudt. Niet alleen de pooiermeiden die ik ken zagen dat meteen, niet alleen ik, maar iedere hoer die ik erover gesproken heb vond hem totaal ongeloofwaardig. Dat hij een Beppy niet eens kent, en het over een WC-spons heeft, ik lag dubbel! Maar ik heb wel weer gezien dat het publiek het gewoon gelooft. Want het is op TV.

Hij vertelt dat hij "zonder erbij na te denken" zo'n meisje isoleert, dat hij agressief en boos wordt als ze ongesteld is en dus niet kan werken, en dat hij bij wijze van geweld haar een duwtje geeft en ze dan helemaal kapotvalt. Zo is het niet, zo praten pooiers er niet over, dat zijn de problemen en aandachtspunten van pooiers niet, en hij heeft de mentaliteit er ook totaal niet voor. Hij is zo nep als wat.

Zijn verhalen, hoe hij erover praat, lijkt heel sterk op de kulverhalen van de neppooier van Linda van Goch. Het is niet dezelfde vent, maar je ziet wel vaker dat elk zieligheidsbedrijf bepaalde rollen laat invullen door hun boegbeelden. De pooier van van Goch had resultaat, dus de andere sektes willen er dan ook één. Waarschijnlijk iemand die het doet voor de kick, en omdat hij vindt dat de beeldvorming belangrijker is dan de waarheid.

We krijgen een Afrikaanse meid te zien, die werkt in een illegaal bordeel. Volgens Mildred heb je naast de ramen nog de illegale bordelen, alsof er niets anders bestaat. De politie vindt nooit die Afrikaanse bordelen, netzoals de klanten er niet van weten, maar de Afrikaanse meiden die er gewerkt zouden hebben komen in een flinke stroom aan. En waarom zouden die liegen? Behalve de automatische verblijfsvergunning bij aangifte van mensenhandel dan?

Het meisje wat spreekt, heeft het over prostitutie zoals het in Nederland bepaald niet bekend is. Misschien importeren ze hun klanten wel uit Afrika, maar ik denk eerder dat ze de verhalen uit Afrika meegenomen heeft. Volgens Roethof is ze weliswaar het barbaarse lot van vrouwenbesnijdenis en huiselijk geweld, en mishandeling ontvlucht, maar is het hier in NL nog een afschuwelijker leven. Ik weet het niet zo net. Ik neuk liever voor geld dan mijn kut verminkt te krijgen.

Evelien en Renate gaan kijken bij een rechtzaak in de Buidelwolf-affaire. Achteraf hoor je ze mompelen over wat een engerds ze de verdachtes vonden. De zaak Buidelwolf is een hele grote mensenhandelzaak, waar ik later misschien nogeens opinga, als ik alle gegevens bijelkaarheb, maar het is weer zo'n vage zaak waar je echt met een mensenhandelbril naar moet kijken om het een misdaad te vinden.

De dwang in die zaak is vooral "ze komt uit een arm land" en "ze heeft een liefdesrelatie met verdachte," de uitbuiting is omdat ze niet al haar omzet houdt terwijl iedereen om haar heen niets krijgt, en het geweld in de zaak lijkt vooral te zijn dat er ooit een knallende ruzie aan de telefoon is getapt. Daarbij zijn "ernstige bedreigingen" geuit. In de anderhalf jaar dat ze de verdachten in voorarrest hebben gehouden hebben ze veel meiden op geniepige manieren gedwongen om verklaringen af te leggen, en daar zijn we dan.

Mildred beweert dat mensenhandelzaken alleen kunnen worden vervolgd als het slachtoffer aangifte doet. Dat is al jaren en jaren niet waar. Dat zie je ook aan de zaken waarbij een vent wordt veroordeeld ondanks dat zijn zogenaamde slachtoffer alleen verklaart dat er echt niets aan de hand is. De politie weet het beter, wat heeft zij zelf voor mening te hebben over wat zij zelf wil. Vrijwilligheid beslist de overheid wel voor je.

Evelien heeft respect voor die meisjes die aangifte hebben durven doen. Ze worden in de docu "moedige vrouwen" genoemd. Ik vind dat nogal moeilijk, als we kijken naar meiden die door de politie in de klem worden gezet om te kiezen tussen gecoachte aangifte doen, of een smak geld kwijtzijn en in je thuisland vervolgd worden voor prostitutie. Die aangiftes zijn de weg van de minste weerstand.

We krijgen ook weer een portie Fier Fryslan! Het meisje van tien komt ook weer even langs. De loverboytechnieken, nu volgens de patronen van Fier natuurlijk, krijgen ook weer aandacht. Het eindigt ermee dat Hölsken nog even vertelt dat Nederland kennelijk nog stééds niet genoeg denkt dat àlles mis is in de prostitutie, en dat zij haar steentje wil bijdragen. Hoe lastig dat ook is.

En hoe lastig is dat? Hölsken hoort bij Free A Girl, een antiprostitutie-organisatie die de helft van de ingezamelde gelden voor hun eigen dikke salarissen gebruikt, en de andere helft doorgeeft aan "partners" die je in dit filmpje aan het werk kan zien. Ze noemen het "bevrijden van meisjes," maar het is eigenlijk het oppakken en gedwongen in sweatshops aan het werk zetten van vrouwen, met hier en daar een verdwaalde zeventienjarige ertussen. Een lieve lezer heeft me dit filmpje gekoppeld, wat goed laat zien hoe het toegaat.

Free A Girl wil al een poosje ook in Nederland toe gaan slaan, en dit is onderdeel van dat opstapje. Ze willen samenwerken met andere delen van de zieligheidsindustrie, en dan kan je geen grotere partner vinden dan miljoenenbedrijf Fier Fryslan. Mensen geven graag geld aan Free A Girl, omdat ze gewoon niet willen zien wat dat geld eigenlijk doet. Als je het aan ze laat zien, zijn ze vaker beledigd dan geschokt omdat ze verraden zijn.

Hookers snapt het niet
De site Hookers.nl is veruit de grootste recensiesite voor hoeren van Nederland. Ze zijn door de nieuwe klantcriminaliseringswet op de korrel genomen, en als je kijkt naar wat er in de Memorie van Toelichting staat, is het niet alleen al reden om strafbaar te zijn als je een hoer via Hookers hebt gevonden, maar is het ooknog expliciet gezegd dat de wet er is om razzia's op Hookerslezers mogelijk te maken.

Op Hookers is er wel wat borreltafelgepraat over, maar kennelijk heeft haast niemand daar gelezen wat er nou echt in dat wetsvoorstel staat. De Memorie van Toelichting blijft al helemaal weg. Ze kijken liever naar de TV, en de foute dingen die daarop worden gezegd, zoals dat je veilig bent als je maar melding maakt van misstanden die je tegenkomt. Ze geloven ooknog echt dat als de wet verder gaat dan dat, dat hij dan niet zo gebruikt zal worden. Dom hoor.

Klanten hebben tot nu toe nooit het geweld van de overheid gevoeld. Het ergste wat die tot nu toe met de klanten heeft gedaan, is ze als bijvangst in razzia's registreren en meteen weer laten lopen, en natuurlijk de Zuzana-affaire. Nu gaan ze serieus risico lopen. Er zijn miljoenen klanten in Nederland, veel meer dan het toegeven, en de capaciteit van de politie is erg beperkt, dus de meeste zullen het ook nooit voelen. Maar het komt, jongens.

Actieweek Mensenhandel door de liegende politie
Het klinkt alsof je goedkoop mensenhandel kunt hamsteren bij de buurtsuper, maar het is eigenlijk weer een razzia op onafhankelijke meiden. De controles gaan het hele jaar al door, want er is nog niet echt een week voorbijgegaan zonderdat er werd gejaagd op onafhankelijke meiden, maar deze week was weer een extra stukje inzet. De politie doet daar zelf verslag van, en het persbericht kan je hier lezen.

Ze zijn binnengevallen bij éénenzeventig adressen, dus niet éénenzeventig prostituees. Daarbij zijn bij tien meiden signalen van mensenhandel aangetroffen! Die signalen zijn dit keer de taal slecht spreken, "lange werktijden", en emotioneel reageren op politiegekoeioneer. Als je geen nederig reddingsobjectje bent is dat immers een signaal van mensenhandel. Iets ergers konden ze niet vinden. Dat komt dan in de krant alsof ze echt wat aan hebben getroffen.

Van die éénenzeventig adressen zijn wel weer dertig bestuurlijke rapportages opgemaakt. Dat betekent dat de meid bij de gemeente wordt aangegeven als iemand van wie de politie vindt dat daar wel tegen opgetreden mag worden. Dat betekent dwangsommen, uithuiszettingen, ondertoezichtstellingen, boetes, baan kwijtraken, en nog wel meer ellende. De politie doet dan alsof dat iets goeds is, en alsof de vrouwen ermee geholpen zijn. Ik begrijp dat niet.

Er wordt ook graag gedaan alsof mensen die je een werkplek verhuren, voor je veiligheid zorgen, je rondrijden, of zelfs voor je schoonmaken, op de één of andere manier wel mensenhandeldaders zullen zijn. Alles wat met hoeren temaken heeft is in de ogen van de politie op de één of andere manier toch wel mensenhandel, en anders máken ze het wel zo.

Tijdens de controle "bleek" dat een minderjarig meisje mogelijk als prostituee werkzaam was. Dat wil zeggen dat ergens in het pand een minderjarig meisje was, en dat ze het niet voorelkaar hebben gekregen om een aanwijzing te vinden dat die ook echt hoerde, anders was het wel "minderjarige prostituee aangetroffen" geweest. Maar het staat erg lekker in de pers, en daar gaat het om.

Je ziet wel weer, ze zeggen dat het om de mensenhandel gaat, maar dat wil niet echt. De mensenhandelsignalen zijn zo zwak dat het belachelijk wordt. Maar prostitutiebestrijding, dat lukt heel goed! Bijna de helft van de adressen zijn geruïneerd, en die vrouwen kunnen niet meer door met hun werk. Ik vraag me af waarom ze nog doen alsof het om mensenhandel gaat. Met die haatgolf kunnen ze er ook gewoon eerlijk voor uitkomen dat het zedenhandhaving is.

En dan dit:
Sinds de opheffing van het bordeelverbod is het verboden in Nederland een prostitutiebedrijf te runnen zonder de vereiste vergunning voor een seksinrichting.
Wéér schrijft de politie op in hun persberichten dat vergunningen sinds de legalisering verplicht zijn. Dat is gewoon helemaal niet waar. Niet alleen zeggen ze niet waar dat geregeld is, maar de politie zeurt volgens de minister al jaren om het ìnvoeren van die wet, en komt dat met de WRP pas voorelkaar, en die is er gelukkig nu nog niet door. Ze zeggen het ook bij hun invallen, en je wordt er belerend over toegesproken, dat ze daarom vanalles mogen.

Het is niet waar. Advocaten, wetgevingsjuristen en politici hebben dat bevestigd toen ik het navroeg. Het is gewoon foute informatie door de politie. Collegaatjes en ikzelf ook hebben daar al mails en brieven over gestuurd, maar de politie heeft daarop gewoon nooit antwoord gegeven. Toen een hoer die ook jurist is daar een brief met wet- en regelgevingsreferenties over had gestuurd, kreeg ze een mail terug met dat de politie geen juridisch advies geeft. Ze blijven het zeggen en schrijven. En wie doet ze wat?

Tot slot nog
Ik weet wel dat er nog veel meer is om over te praten, want de golf van haat houdt maar niet op, maar mijn tijd helaas wel. Ik moet ook nog klanten ontvangen, en mijn leven leiden. Ik vind het ook wel lang genoeg geworden. Toch wil ik wel eindigen met iets wat geen slecht nieuws is. Dan heb je nog iets te lezen zodat je niet meteen de samenleving totaal ruk vindt.

Marijke Vonk heeft een goed artikel geschreven. Ik vind het lekker scherp. Ik weet dat het raar klinkt, uit de mond van iemand die door heel veel andere hoeren wordt verteld dat ze te soft is. Ze is hard, en ze spreekt de hele feministische wereld aan voor een hypocriete en gevaarlijke houding. Wat ik vooral erg kan waarderen is dat ze iemand is die wel in een moderne sociale omgeving zit met alle vermenging van sociale dingen met inhoudelijke zaken in je artikelen, maar dat ze hier niemand spaart, en geen uitweggetjes in haar artikel schrijft.

Ik bedoel dat ze hier een artikel heeft geschreven over een serieus probleem in het feminisme, en daar geen uitzonderingen in maakt waardoor veel feministen zich toch niet aangesproken voelen. Dat is belangrijk, want zo maak je dat mensen die zich wel feminist, maar niet radfem noemen zich verstoppen voor een kritiek die is gericht op radfem-filosofietjes waar alle feministen maar een beetje omheen lopen en doen alsof ze het niet zien.

Dat soort stukken maakt impact. Als je gewoon een hele scene ergens op aanspreekt, zodat mensen zich niet kunnen verstoppen voor dat het over hèn gaat, maar dat ze wèl zien dat de argumenten gewoon góéd zijn, dan gaan ze aan zichzelf twijfelen, en dan krijg je vooruitgang. Ik heb dat ookwel gevoeld, door stukjes van Puttana. Soms moet je gewoon zien dat je aan foute dingen vastzit omdat het te comfortabel is om los te komen.

En in de scene waarin Marijke Vonk zit, is dat best iets waar je moed voor nodighebt. Ze is via social media persoonlijk best verbonden met haar werk/interesse contacten, en dan is het veel moeilijker om iets te plaatsen wat mensen voor hun hoofd kan gaan stoten dan als je het via beleidsrapporten, artikelen of interne memo's ergens doet. Het was nodig om te zeggen, en het is door haar gezegd. Ik vind het mooi.

maandag 20 oktober 2014

Antwoord op: pooiers zijn het probleem

Dit stukje is bedoeld als een antwoord op al die standpunten van mensen dat de pooiers aangepakt moeten worden. Het is een heel populair standpunt dat prostitutie wel moet kùnnen, maar die hele pooierboel maar wegmoet. Omdat die het probleem is waar we de laatste jaren steeds hysterischer over worden.

We praten ook veel te hysterisch over pooiers. We doen alsof het gaat om dwang, geweld en slavernij, terwijl het helemaal niet zo simpel is. Dwang is extreem zeldzaam, slavernij is een fantasietje, en het geweld is ook niet wat mensen ervan denken. Daar heb ik al uitgebreid over geschreven, in mijn stukjes over dwang, het denkbeeld, pooierrelaties, zachte pooiers en hoe die ontstaan, loverboys en de methodes die we ze toeschrijven, en nog wel meer stukjes.

Nu heb ik dus al een paar jaar dingen nagevraagd aan pooierhoeren, gepraat met mensenshandelaars, loverboymeiden doorgeprikt en ondervraagd, met pooiers gepraat, mij opengesteld voor andere manieren van kijken, en heel erg veel geleerd over dwang, mensenhandel, de rol van de pooier, de rol van de hoer, de rol van de politie, de rol van de publieke opinie, en hoe die allemaal op een hele ingewikkelde manier met elkaar omgaan.

Daar heb ik heel veel van geleerd. Ik weet veel meer dan ik eerst deed. Ik kan mensen begrijpen, en er is nu eigenlijk geen grote groep meer die iets doet waar ik ècht geen idee van heb. Het is een samenhangend plaatje voor me geworden, ookal is het heel erg moeilijk om dat plaatje zo op te schrijven dat het op mijn blog wèrkt. Ik heb er stukjes over geschreven zodat mensen zelf ook kijkjes krijgen waardoor ze het allemaal duidelijker gaan zien, en meer snappen.

Mijn idee over pooiers was: ze zijn parasieten, en ze beheersen zo'n hoer en maken haar ongelukkig. Ik begreep niet waarom zo'n meid zo passief was dat ze niet van hem afkwam. Dat heb ik nu wel helemaal achter me gelaten. Dat is niet waar, het is iets wat van twee kanten komt. Ik zie het allemaal minder zwartwit, en er zitten gewoon veelmeer dimensies aan. En dat maakt het ingewikkelder, maar wat het vooral doet, het maakt de vraag waarmee ik begon eigenlijk zinloos.

Die vraag was hoe we van het pooierprobleem afkwamen. En eerlijk gezegd weet ik nu niet meer of er wel een pooierprobléém is!

Een zachte pooier overkomt je niet zomaar. Een afperser of een berover kan je overkomen, in hele zeldzame gevallen een harde pooier ooknog, maar met een zachte pooier in zee gaan komt van twee kanten. En de meid moet er dus voor kiezen. Dat maakt het veel ingewikkelder om aan te pakken, en nog véél ingewikkelder om te verantwoorden wat je aan het doen bent! De stelling van vandaag is op veel manieren veel te makkelijk.

Laat ik maareens beginnen met de vraag of er wel een probléém is! Waarom willen we ingrijpen bij pooierrelaties? Als het meisje er gedwongen inzit, dan begrijp ik wel dat er ingegrepen zou moeten worden, maar zo zit het dus bijna nooit. Vinden we dan die gevallen prima, en laten we die voortaan met rust? Dan moeten we ophouden met zeggen dat pooiers een probleem zijn, en ons op èchte dwang gaan richten.

Als we beslissen dat er wel een probleem is met pooiers, dan moeten we wel even eerlijk zijn over wat het probleem is. Bij de meeste verbiedertjes is dat iets moreels. Dan valt dat hele dwang ook weg. Feministen hebben meestal een hekel aan die mannelijke dominantie die zo zwaar is in die pooierrelaties. Christenen vinden de seksuele vrijheden die van hun moraal afwijken maar niets. En de meeste mensen hebben genoeg aan het denkbeeld.

Dat vind ik allemaal maar onzinredenen om die mensen in pooierrelaties aan te pakken. Die hebben met jouw kleingeestigheid niets te maken, en ze lastig gaan vallen omdat jij je ergens niet lekker bij voelt, dat is gewoon fout. Veel fouter dan een pooier. Die kiest tenminste ervoor om voor jou te gaan. Die kan je ook kwijt als je hem niet meer wil. Maar iemand die jouw moraal wil bepalen terwijl hij niets met je te maken heeft, die is erger.

Er zijn dan nog mensen die argumenten maken dat wat die mensen met die pooierrelatie doen, niet goed voor ze is. Dat het een relatie is die ik niet wil, en die ik meestal fout zie gaan, dat is waar. En toch kiezen ze ervoor, en duiken ze nadat er eentje stukgaat, meteen weer in de volgende. Dat is meestal bewust, in ieder geval voor een deel bewust. Die mensen hebben een honger, vooral de hoer trouwens, en die moet worden gestild. En zelf kiezen ze liever voor die pooierrelatie dan voor iets anders.

Waarmee zou je dan willen dat ze die honger zouden stillen als je niet wil dat ze dat met een pooierrelatie doen? Ik ben overtuigd dat de honger vandaankomt bij dat die mensen een manier zoeken om om te gaan met hoe gestigmatiseerd ze zijn. Dat daar alles uiteindelijk vandaankomt. Totdat dat er niet is blijf je pooiers houden, en wordt er vàn die pooiers gehouden. Wat ga je ervoor in de plaats doen? Of mogen die mensen lekker stikken zolang jouw moraal maar wordt bevredigd?

Relaties zijn heel persoonlijk. Hoe mensen in hun meest intieme omgang met elkaar zijn, dat is iets waar niemand wat mee te maken zou moeten hebben. Dat we mensen gaan beoordelen, met een heel relatiedenken erachter, dat is eigenlijk heel agressief en ingrijpend. Die mensen maken zelf hun eigen beslissingen, en die kiezen hiervoor. En eerlijk gezegd weet ik ook geen andere manier om die behoefte te vervullen die ze hebben.

Wie zijn wij om voor ze te besluiten dat we moeten ingrijpen in hun keuzes? En we laten het niet bij hun keuzes afkeuren, bekritiseren, en ze afschilderen als domme kutjes en gewelddadige criminelen. We grijpen in met de politie, met geweld vanaf de overheid. We reguleren hun hele leven stuk. We maken een hele industrie van die relaties afknijpen, de vrouw hersenspoelen en de man in de gevangenis sturen.

En dan zijn wij als Nederland bezig om een situatie die wij misdadige dwang noemen, maar dat niet is, te bestrijden met ingrijpen dat we geen misdadige dwang noemen, maar dat wel is.

vrijdag 17 oktober 2014

Wetsvoorstel klantcriminalisering

Vandaag is officiëel het wetsvoorstel over het criminaliseren van klanten gepresenteerd. Daar schreef ik al eerder over. Het was al voor de zomer aangekondigd, maar nu is het uitgebreid in de krant gezet. Het is een initiatief van Nine Kooiman (SP), Marith Rebel-Volp (PvdA) en Gert-Jan Segers (CU). Je kunt er hier een jubelverhaal over lezen in de Volkskrant. Het katern met de persoonlijke ophemeling van de initiatiefnemers vind ik vooral een griebel.

Dit zijn drie mensen die ik heb geprobeerd te bereiken. Gert-Jan Segers heb ik zelfs op mijn blog gehaald, Marith Rebel-Volp liet zien dat ze niet eens las wat ik haar stuurde, want die dacht dat ik honderd procent andersom bedoelde dan wat ik had geschreven, en Nine Kooiman speelt alleen stommetje. Ik ben ook niet de enige die hen heeft benaderd met brieven en mails. Ik weet dat er veel meiden en organisaties worden genegeerd.

In de krant worden vooral de persoonlijke kantjes even getoond. Het is namelijk minstens zo belangrijk dat de initiatiefnemers in het zonnetje komen te staan, als dat de prostitutie wordt bestreden. En in die paar citaatjes kan je al zien dat ze zo weinig realiteitszin hebben. Nine Kooiman bijvoorbeeld zegt:
Op het Zandpad (rosse buurt in Utrecht, red.) stond ik naast een rechercheur die vermoedens had van allerlei misstanden, maar niet altijd iets kon doen. Later in Bulgarije kreeg ik hetzelfde gevoel: ook daar hebben rechercheurs moeite om het bewijs tegen mensenhandelaars rond te krijgen. Ik vond dat we de klanten van prostituees bondgenoot moesten maken bij de aanpak van mensenhandel.
Daar laat ze zien dat ze er niets van weet. Die rechercheurs mogen àlles. Een vaag onderbuikvermoeden is al tien punten op de signalenlijst. En dat die rechercheurs geen bewijs rond kunnen krijgen, ligt er meestal aan dat het bewijs er niet is, omdat de misdaad er niet is. Nu wil ze dan mensen "bondgenoot" maken door ze een celstraf boven hun hoofd te laten hangen, en dan ook nog op een hele rare manier?

Volgens de jubelverhalen van de pers gaat het erom dat nu klanten die misbruik maken van de situatie van een gedwongen hoer vrijuitgaan, en dat er nu een wet komt die zo'n klant strafbaar stelt als hij weet dat ze gedwongen wordt, en er tòch voor gaat, en haar niet aangeeft bij de politie. Maar zo zit het natuurlijk weereens niet. Wat houdt dit voorstel nou precies in? In hun eigen woorden staat er:
Dit wetsvoorstel strekt tot strafbaarstelling van degene die seksuele handelingen verricht met een prostitué(e) terwijl hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat hij of zij daartoe is gedwongen of bewogen, dat wil zeggen een slachtoffer van mensenhandel is.
Ze doen ten eerste meteen alsof iemand die "bewogen" is om te hoereren meteen een slachtoffer van mensenhandel is. Dat is lang niet altijd zo, maar laat ik daar nietteveel woorden aan vuilmaken. Wat je wel meteen moet opvallen, is dat het niet alleen gaat om gedwòngen meiden, maar ook om "bewogen" meiden, een héle vage term. Voor mensenhandel geldt het al als dwang als je een meid vertelt hoeveel ze kan verdienen in de prostitutie, en "bewogen" is nòg vager.

De wetstekst gebruikt het mensenhandelartikel als definitie van wanneer de klant strafbaar is. Dat houdt dus ook in dat dezelfde slappe eisen worden gesteld om iets bewijs van mensenhandel te noemen, en nu gaat het ooknogeens niet om bewézen mensenhandel, maar om vermóédens van mensenhandel. En eigenlijk niet alleen om vermoedens van mensenhandel, maar om zouden moeten vermoeden van mensenhandel.

Helaas is dat belangrijk. Tegenwoordig zit de hetze tegen prostitutie er zo diep in dat volgens politie, OM en rechters, die allemaal zich cursussen laten geven door de zieligheidsindustrie, dat héél veel al officiéél als signaal van mensenhandel geldt, laat staan dat je er zelf ooknog vanalles bij hoort te denken. In het artikel wordt geen poging gedaan paal en perk te stellen aan welke zaken vermoedens dienen te laten rijzen. Slechts voorbeelden worden gedebiteerd, zoals:
Bij signalen van mensenhandel die betrekking hebben op het slachtoffer zelf valt te denken aan uiterlijke signalen die duiden op (ernstige) mishandeling (blauwe plekken of striemen) of aan gedragskenmerken zoals uitingen van angst, afkeer of verdriet.
Bij kenmerken die betrekking hebben op de omgeving waar de seksuele diensten worden verleend, valt te denken aan onder andere een achteraf en aan het normale zicht onttrokken woonsituaties zoals onder andere garageboxen, ruimtes op verlaten industrieterreinen, of niet permanent bewoonde vakantie- of woonhuizen. Een duidelijk signaal van mensenhandel is aanwezig indien de prostitué(e), door een derde, onder dwang of met geweld aan de klant wordt gepresenteerd.
Bij de wijze waarop prostituanten in contact worden gebracht met een slachtoffer van mensenhandel kan gedacht worden aan de prostituant die via een louche kanaal hoort dat hij ergens seksuele diensten kan afnemen, bijvoorbeeld via 'recensiewebsites' waar de diensten van prostitué(e)s besproken worden, of de klant die via een schakel van vage tussenpersonen naar een prostitué(e) wordt geleid.
Indien één of meerdere van deze signalen aanwezig zijn moet de klant weten of redelijkerwijs vermoeden dat degene die de seksuele diensten aanbiedt het slachtoffer van mensenhandel is. Met de hierboven genoemde signalen wordt echter geen uitputtende lijst gegeven van de gevallen waarin sprake kan zijn van het genoemde redelijk vermoeden.
We moeten nu al oppassen met een dagje zuur, ziek of gebutst zijn, omdat overgevoelige klanten je zomaar bij de politie kunnen melden, maar dàn moeten we er ook nog bang voor zijn dat ze het massaal gaan doen omdat zij bang zijn anders strafbaar te zijn. Je mag je ook niet ergeren aan een vervelende klant. En vooral niet laten zien dat je daar zenuwachtig van wordt, want die staat in het lijstje van tekenen!

Het is zuur dat je een regen van meldingen gaat krijgen als je op een achterafplek werkt, juist omdat er zo aan alle kanten wordt verboden om plekken te geven aan hoeren die in het zicht werken. Er wordt makkelijk gedaan alsof een meid die ergens een kelderbox huurt, of op een bedrijventerrein probeert om niemand tot last te zijn, maar een duidelijk slachtoffer moet zijn van dwang. Mijn werkflatje zou ook al me veroordelen tot ellende. Enkel en alleen omdat de politici niet verder willen denken dan wat ze uitkomt.

Kennelijk hebben de politici ook besloten dat een meid vinden via een Hookersrecensie een "louche kanaal" is, en dat je dan wel mag uitgaan van dwang of "bewogen" zijn. Bij een telefonist(e) is kennelijk helemáál duidelijk dat het gaat om dwang. Dat veel meiden hele goeie redenen hebben om een telefonist(e) hun contacten af te laten handelen kan er kennelijk niet in bij de initiatiefnemers.

Zo heb je in het voorbeeld alleen al een serie van zogenaamde tekens van dwang, waar de klant dan van moet aannemen dat het stuk voor stuk betekent dat het mis is. Dan móét hij je aangeven, of hij het zelf nou realistisch vindt of niet, en màg hij je klant niet meer zijn. Want hij hoort te denken dat je gedwongen bent. Als hij wat anders doet, riskeert hij immers vier jaar gevangenisstraf. Zo gek is het.

Iets om over na te denken is ook dat de klanten verplicht zijn om te melden, maar dat dat wèl anoniem mag. Controleren ze dan dat wie anoniem heeft gebeld? Dan moet je je wel erg gaan afvragen hoe anoniem dat dan nog kan zijn! Hoe meer je erover nadenkt, hoe raarder dat idee wordt, en hoe meer het laat zien dat daar door de initiatiefnemers in ieder geval niet over nagedacht is.

Het beperkt zich niet tot klanten van echte dwanggevallen. Zoals de wet geformuleerd is, wordt een klant strafbaar zelfs als hij wéét dat er geen sprake is van dwang of mensenhandel, er ook door politie en OM geen dwang of mensenhandel wordt geconstateerd of vermoed, maar hij wèl volgens de regeltjes "vermoedens" hóórt te hebben. Er hoeft geen misdaad te zijn om jou te veroordelen tot de gevangenis voor het negeren van die misdaad.

De achtergrond die de initiatiefnemers geven voor hun wetsvoorstel is ook niet veel soeps. Ze kiezen als dwangcijfer dat vijfenvijftig procent van de meiden gedwongen werkt. Dat cijfer hebben ze gepakt uit de Criminaliteitsbeeldanalyse Seksueel Misbruik 2012, en die hebben dat gekregen door aan te nemen dat Comensha 7,3% van de slachtoffers turft. Waarom dat rare getal? Omdat je dan voor het totale aantal slachtoffers precies uitkomt op wat de ILO schat. En dat is weer 55% van wat het geschatte aantal hoeren in Nederland.

Al die cijfers staan bovendien op hun beurt weer op los zand. De schattingen van het ILO behandel ik hier al, en hoe netjes het turfjessysteem van Comensha werkt heb ik ookaleens behandeld. En waar die turfjes vandaankomen is weer een heel eigen verhaal. Dat scheelt weer veel typwerk. Kennelijk kan het de initiatiefnemers niet schelen of de cijfers die ze als rechtvaardiging voor hun standpunt gebruiken ook echt iets met de werkelijkheid te maken hebben. Er wordt geknoeid met cijfers.

Het barrièremodel wordt nog even genoemd. Dat is kort gezegd dat ze het zo moeilijk maken om hoer te worden door regeltjes en hindernissen, dat veel meiden teveel in de problemen komen en opgeven. Ze doen alsof het bedoeld is tegen mensenhandel, maar het richt zich alleen op prostitutie moeilijker maken. Kennelijk denken ze dat een gedwongen meid eerder de brui geeft aan moeilijkdoenerij dan een vrijwillige. Of eerder, het kan ze niet schelen.

Er worden voorbeelden uit het buitenland bekeken. Engeland heeft een wet die klanten strafbaar stelt, maar die is verankerd in de illegaliteit van prostitutie, en vinden de initiatiefnemers dus niet bruikbaar. Finland heeft een wet die klanten van gedwongen meiden strafbaar maakt als je kan bewijzen dat de klant wìst van de dwang. Dat bewijzen, dat zien de initiatiefnemers juist niet zitten.

Vooral komen ze met de rechtvaardiging dat de Nationaal Rapporteur, de politie en de overheid willen dat ze de klanten aan kunnen pakken. Nu kan dat ook wel, zo bleek al uit de quickscan, maar dan moet je wel bewijzen dat de klant er voordeel van heeft gehad dat ze gedwongen is, en dat is teveel moeite, dus moet er een wet komen die makkelijker naar een veroordeling toewerkt. Ik klink cynisch, maar het staat er wel.
De initiatiefnemers spreken de verwachting en hoop uit dat deze strafbaarstelling ook een aanmoediging zal zijn voor klanten om misstanden te melden zodat dwang en uitbuiting sneller en beter bestreden kunnen worden.
Dat lijkt me een raar idee. Straf is een vorm van geweld. Je hebt wetten om mensen te dwìngen om te doen wat de overheid wil. Het is niet een manier om mensen op te roepen, signalen te geven, of je afkeuring te ventileren. Het is een dwangmiddel in handen van de geweldsmonopolist, en een voorschrift aan die geweldsmonopolist om dat dwangmiddel zonder aanzien des persoons en in elk voorval toe te passen.

Deze wet is gekomen als opvulling voor het gat dat het verwijderen van de vergewisplicht uit de WRP. Oorspronkelijk was er een stel regels in de WRP om ook klanten strafbaar te maken als ze niet controleerden of hun meisje wel aan alle regeltjes had voldaan. Dat is eruitgehaald omdat de Eerste Kamer vragen stelde over of dat nuttig was, of dat niet oneerlijk was, en of dat wel haalbaar was. De minister kon daar geen antwoord op geven en heeft het maar geschrapt. Nu komt het weer in een andere vorm terug.

In de Memorie van Toelichting staat vanalles over melden van misstanden door klanten, maar er staat niets over in de voorgestelde wetstekst. Er is helemaal geen beveiliging ingebouwd voor een klant die netjes meldt. Hij krijgt er geen wettelijke bescherming door. Eigenlijk is een klant die wat meldt zichzelf gewoon aan het aangeven. Zonderdat hij daar iets voor terugkrijgt aan bescherming. Hoe zich dat verhoudt met nemo tenetur moet nog nader beschouwd worden, maar zal gezien het niveau van de 2e Kamer waarschijnlijk niet opgemerkt worden.

Er zal de komende tijd best wat worden geprotesteerd tegen de gekke uitspattingen van dit wetsvoorstel. En dat gaat ertoe leiden dat de initiatiefnemers zullen zeggen dat het zo niet bedoeld is, en zo niet gebruikt gaat worden. Eerlijk niet. En dan komt die wet erdoor, en als hij er eenmaal is, hoor je alleen nog: "sorry, het is nou eenmaal strafbaar. Het staat in de wet, daar kunnen wij ook niets aan doen." Netzoals bij elke andere gekke wet.

Met deze wet in de hand kan de politie naar hartenlust razzia's op klanten beginnen. Het is wel duidelijk dat de eerste stap zal zijn om Hookers.nl af te gaan stropen. Maar vooral zie ik het gebeuren dat je een politie-overval krijgt als onafhankelijke, al of niet illegale, meid, en de politie al de inbellende nummers van je mobiel gaat opsporen om lekker klantjes te scoren.

Deze wet is een manier om klopjachten op Hookers te kunnen doen, om onafhankelijke meiden brodeloos te maken, en om vooràl de klanten bang te maken. Dat laatste is waar het natuurlijk om gaat. Ze willen de prostitutie vernielen, en omdat totaalverboden maar niet lukken, maken ze het gewoon zo moeilijk mogelijk. Er is weer geen enkele manier waarop dit positief kan gaan uitpakken.

Klanten zijn geen rare mannen. Ze geven om je. Als die wat zien dat niet in de haak is, kun je meer op je klanten vertrouwen dan op de politie. Om die mensen strafbaar te gaan maken, vooral als ze zo moeilijk kunnen weten wanneer ze nou wèl en wanneer ze nou níét strafbaar zijn, is gewoon niet eerlijk. Er is geen reden om te denken dat dit nódig is, en er is geen argument om aan te geven dat dit éérlijk zou zijn.

Er gaat geen klant méér naar de kliklijn of naar de politie door deze wet. Ze gaan zich eerder verstoppen. Je geeft namelijk wel aan dat je klant bent, en iets mogelijk strafbaars hebt gedaan, als je melding doet. Er is geen klant die zijn schouders ophaalt over iets wat hem ècht doet denken dat er wat mis is. Dan doet de politie er niets mee, maar dat kan je hem toch niet aanrekenen?

Je krijg wèl meer meldingen van de vreemde fantasie-kenmerken van dwang, zoals in het wetsvoorstel als voorbeeld staat. Ze werkt niet in het zicht! Ze neemt haar telefoon niet altijd zelf op! Dwang! En zo verzuipen de gevallen die ècht politie-aandacht nodig hebben nog verder in de onzin dan ze nu door alle heksenjacht al doen. En hoe gaat dit meiden in nood helpen? Die voldoen niet aan het plaatje wat hier wordt gemaakt.

Maar daar gaat het ook eigenlijk niet om. Het is gewoon de vieze hoerenloper straffen. Moralisme met een reddingssausje.

maandag 13 oktober 2014

Wesp

Ik kan het me zelf niet meer herinneren, maar toen ik een kleuter was, ben ik eens door een wesp gestoken. Ik had daar een hele heftige reactie op, en mijn ouders hebben me naar de dokter gebracht. Die stelde vast dat ik allergisch was. Ik moest maar goed oppassen voor wespen. Dat hebben ze me altijd geleerd, en ik ben er eigenlijk een beetje bang van geworden voor die beestjes.

Wespen zijn hele nuttige insecten. Elk dier wat de Here op de Aarde heeft gezet heeft zijn nut, en bij wespen gaat het om andere insecten opruimen. Ik weet dat wespen ook hun plekje op de wereld moeten hebben. En toch word ik panisch als ik zo'n beestje zie. Gevoelsmatig vind ik ze geen dieren, maar een soort duiveltjes, kwelgeesten.

Alles aan wespen ziet er agressief uit. Die felle kleurbandjes, die grote gele kaken met die zwarte ogen, hoe ze door de lucht bewegen, dat kromme lijfje, en dat hun voordeel en hun achterdeel bijna niet aan elkaar zitten, die glanzende hardheid, het zijn geen gezellige dikke hommels of harige bijtjes, deze diertjes zien er gemener uit dan spinnen. En die vind ik ookal niet erg lief.

De afgelopen jaren heb ik weinig wespen gezien, maar dit jaar hangen ze de hele tijd bij mijn balkonnetje rond. Ik vlucht dan iedere keer naar binnen. Ik voel me dan altijd reuze dommig, als ik dat beest een paar keer heen en weer zie zoeven voordat hij weer verdwijnt, of als ik toe moet kijken hoe hij over mijn koffiekopje begint te lopen, maar vorig jaar had ik mezelf weer problemen bespaard als ik dat op tijd had gedaan.

Een jaar geleden had je helemaal nietzoveel wespen. Maar toch had ik er opeens eentje die voor mijn gezicht bleef vliegen toen ik boodschappen ging doen. Hij kwam opeens agressief op me af, ookal deed ik hem niets, en hij prikte naar me. Ik voelde hem prikken. Nu denk ik eigenlijk dat ik het me maar inbeeldde, maar toen schrok ik heel erg. Ik liet mijn tas met oud glas langs de kant van de parkeerplaats staan, en ik ben maar snel naar de huisartsenpost gereden.

Op de huisartsenpost hebben ze me even nagekeken, en de dokter daar gaf me pillen. Toen ik weer wat rustiger was, stuurde hij me naar huis. Ik had geen uitslag, geen zwelling, en op de plek van de "prik" was nieteens wat gebeurd. Dus ik was wel weer gerustgesteld. Die pillen hadden me ook zekerheid gegeven, en ik had er zelfs nog extra mee, voor als het toch nog op zou komen.

Van die wesp heb ik niets meer gemerkt, gelukkig. Van de pillen wel. Maar dat werd me maar heel erg langzaam duidelijk. Ik was gewoon begonnen met mijn werkflatje te luchten en verschonen, toen de klant onverwacht aankwam. Ik stond met de telefoon in mijn hand, terwijl alle lakens nog op het bed moesten, en alles nog aan kant moest. Normaal heb ik dat altijd veel beter in de hand.

Toen ik de klant ontving, keek hij raar naar me. En toen ik begon met het voorwerk, kwam hij niet goed mee. Ik zocht het eerst bij de klant, maar dat kon het niet beter maken. Ik kreeg niet de klik met hem, ookal kende ik die klant wel aardig. Ik kreeg hem wel stijf enzo, maar dan heb je nog niet die euforie die je een klant toch wil geven. Het was echt niet handig werken, ik merkte wel dat ik niet deed wat ik moest doen.

Achteraf maakte de klant nog een opmerking dat ik niet echt mezelf leek, maar daar ging ik nietzo opin. Ik dacht gewoon dat ik nog een beetje van slag was vanwege de schrik van de wesp en de dokter, en ik dacht dat de volgende klant wel beter zou gaan. Die kwam terwijl ik weer niet klaar was. Ik vroeg me toen wel al af of er iets mis was, maar ik dacht er niet over dóór.

Ik was namelijk bestwel relaxed. Ik plofte een beetje op het bed, en alles draaide een beetje. Daar zocht ik niets achter, ik vond het wel goed zo. Deze klant was ookal een beetje voorzichtig, en ik vroeg deze maar op de man af wat er nou was. Hij vroeg me: "Geeft iemand je drugs?" Ik vond dat zo'n rare vraag dat ik een beetje moest giechelen. Die vent heeft een beetje om me heengedraaid, en ik kreeg hem niet geil. Hij wou voor me zorgen. Dat was niet de bedoeling, maar ik liet hem maar een beetje.

Dat ging wel over toen hij "hulp wou halen." Ik zit daar echt niet op te wachten. Voor je het weet zit je aan tafel met een zedenrechercheur. Ik wou nog een smoes bedenken, maar dat ging echt niet. Mijn gedachtes kwamen niet. Als ik probeerde om een smoes te bedenken werd ik vooral slaperig. Ik heb hem maar de deur uitgewerkt, gelukkig had hij nog niet betaald. Dat was ik namelijk vergéten!

Ik heb toen maar een kouwe douche genomen, want dit kon ik natuurlijk niet maken. Ik moest even fris in mijn hoofd worden. Maar na de kouwe douche lag ik even na te rillen op bed, en ben ik in slaap gevallen. Ik werd wakker van de telefoon toen mijn volgende klant klaarstond. Hij was een beetje boos omdat hij honderd keer had gebeld en ik maar niet opnam. Die heb ik ook laten komen, en ik probeerde mezelf op te peppen. Maar zelfs me volgieten met koffie hielp maar niet.

Deze klant was ookweer een afgang. Ik probéérde het deze keer wel echt, en ik kon nog steeds niet hem geil krijgen. Hij maakte zich ookal zorgen over me, en vroeg zich af of het wel goed met me ging. Die dacht eerst dat ik dronken was, toen dat ik ziek was, en daarna dacht hij dat er misbruik van me werd gemaakt. Die laatste heb ik nooit begrepen, en daar kwam ik achteraf niet meer achter.

Ik heb er die dag maar een punt achter gezet. Driemaal is scheepsrecht. Daarna moet je gewoon toegeven dat het niet gaat werken. En het afzeggen was nog heel lastig, want ik raakte verdwaald in mijn afspraken, ik zat gewoon naar verkeerde dagen te kijken. Toen ik die avond weer een beetje normaal begon te worden, las ik nogeens wat voor informatie er bij die allergiepillen hoorde, en die kunnen je dus een verdoofd en slaperig gevoel geven. Dat had ik wel gemerkt!

Die dag ben ik drie vaste klanten kwijtgeraakt. Die mannen heb ik nooit meer gezien. Ik heb hem ooknog geknepen of die mannen misschien M zouden bellen of de politie erbij zouden halen, maar dat is gelukkig niet gebeurd. Ik vond dit al genoeg straf.

Een paar jaar geleden was dit niet zo gegaan. De klanten hadden niet anders gereageerd op de kamer, maar ze waren wel teruggekomen. Ze hadden nietzosnel aangenomen dat ik in een misbruiksituatie zou zitten. En ze hadden meer gevraagd, inplaatsvan dingen aan te nemen. Ik had het nooit verwacht, maar ik verlang terug naar de tijd van dit stukje.

maandag 6 oktober 2014

Antwoord op: Ik geef ze een stem

Het antwoord van vandaag gaat over mensen die zeggen dat ze voor ons spreken. Omdat wij geen stem hebben. Het zijn niet de echte hulpverleners, maar alleen de neerbuigende "hulpverleners," reddertjes en verbiedertjes die het zo doen. Als je iemand dat hoort zeggen, meestal Renate van der Zee, Evelien Hölskens, of mensen van Fier Fryslan of het Scharlaken Koord, dan drupt er minachting vanaf. Wij zijn de domme hoertjes die niet eens weten wat we zelf vinden.

Goed, deze hoor je nietzovaak als de andere, maar iedere keer als ik hem hoor dan kookt mijn bloed. Tegenover onze belangen staan is al iets, maar ooknog doen alsof ze ònze kant zijn, is smerig. Want in de media heb je dus discussies tussen mensen die ons willen ringeloren aan de ene kant, en deze minachtende verbiedertjes aan de andere kant, die dan onze kant moeten voorstellen.

Het zou nog niet zo erg zijn als er tenminste óók naar ons werd meegeluisterd. Maar als er aleens een hoer mee mag praten, wordt ze niet serieus genomen. En het excuus is meestal dat er al mensen zijn die het voor ons opnemen. Terwijl dat eigenlijk nooit helemaal waar is, en in dit soort gevallen helemaal ònwaar is! Er komt eigenlijk nooit iets uit wat onze mening is, of wat goed voor ons zou zijn.

Nog veel erger vind ik dat sommige mensen, zoals deze, niets bij te dragen hebben, en alleen maar worden gerespecteerd omdàt ze naar voren worden geschoven als onze stem. Hun informatie komt alleen van andere verbiedertjes en hun paar tamme hoeren, maar de hele mediawereld doet alsof ze bekend is met de hele prostitutiewereld. Dat is nóóít anders. Haal die "geloofwaardigheid" weg, en er blijft een zeurpiet over die niet kan schrijven.

Laat ik even heel duidelijk zijn. Je geeft nooit iemand anders een stem. Als je gaat praten alsof je beter weet wat iemand vindt dan zijzelf, dan ben je gewoon fout. Het is een soort van minachting die ik niet kan verdragen. Het idee dat je voor iemand anders beslist als die in coma ligt, of te jong is om zich uit te kunnen drukken, of op een andere manier niet zelf kan beslissen, is al een grote verantwoordelijkheid. Maar om dan ooknog te doen alsof je voor die persoon er een méning opnahoudt, is natuurlijk een stap te ver. Laat staan bij ons hoeren, want wij zijn volwassen vrouwen die ons mannetje wel staan, en wij hèbben een eigen stem! En als je dan komt met ons een stem geven, terwijl je ons gewoon tégenspreekt, dan is het wel helemáál een arrogantie die aangeeft dat je met waarheid niets te maken wil hebben!

De enige reden dat dit zo wèrkt is dat de media eigenlijk hoeren niet wil horen. Ze willen BN'ers, want die trekken kijkers en kopers. Ze willen mensen met authoriteit, en hoeren zijn volgens hun vooroordelen mensen wiens mening er niet toe doet. Dus dan zoek je een BN'er voor het perspectief van de hoer. Vooral in talkshows zie je dit. Daar komen maar weinig hoeren aan het woord, en hun kennis over de business wordt behandeld als "ook maar een mening."

Ik ben de stem van mijzelf. En niet eens van "de hoeren," of de thuishoeren, of de mensen die het met me eens zijn. Ik ben alleen maar mijn stem. Ik ben maar één hoer, en ik wil dat er naar me geluisterd wordt als één hoer. Of eigenlijk, gewoon als mezèlf. Dus wel iemand die wat heeft gezien, en haar best doet om vanbinnenuit te vertellen hoe het gaat, maar wel als wat ìk zie, en vanuit mijn eigen kijk. Maar ik ben wel één hoer, dat is méér dan de meeste mensen die erover praten kunnen zeggen, en ik heb véél meer aan onderzoek en achtergronden gedaan. Ik hoef hun rol niet.

Wees kritisch op alles, wantrouw iedereen die je niet voor jezelf laat kijken, en zie mensen die "een stem geven" voor wat ze zijn. Mij hoef je ook niet eens te geloven. Ga maar zelf wat kennismaken. Als genoeg mensen dat doen, komt het wel uit hoe het echt is. Maar laat nooit iemand voor jou doen alsof ze je een stem geven! Stil zijn zien de mensen als het ermee eenszijn.

donderdag 2 oktober 2014

Zes jaar!

Het is vandaag zes jaar geleden dat ik mijn blogje begon. Er staan nu vijfhonderdéénennegentig stukjes op. En het is weer een apart jaar geweest voor mijn blogje. Elk jaar verandert het weer, het heeft nooit lang precies hetzelfde karakter. En ik beleef het ook telkensweer anders. Het idee blijft altijd hetzelfde, maar toch komt er steeds want anders uit dan ik dacht.

Dit is een jaar van zware stukjes geweest. Ik heb heel veel controversiële dingen, en ook moeilijk te volgen dingen geschreven. Ik heb daar veel minder boosheid over gehoord dan ik eigenlijk had verwacht, want als ik het over die dingen heb als ik met iemand praat, dan irriteer ik die mensen snel. Misschien is het makkelijker te begrijpen als je rustig thuis met een kopje koffie erover kan nadenken.

Ik heb dit jaar per stukje er meer tijd aan besteed. Dat komt natuurlijk vooral door de uitzoekstukjes, waar je ècht veel tijd aan kwijtbent. Veel van de antwoordstukjes ook. Die antwoordstukjes kan ik heerlijk vlot uittypen, en vooral met veel plezier, als ik me er even lekker over boosmaak. Maar helaas moet ik wel heel veel controleren voor die stukjes, en dat haalt de sjeu eraf.

Die antwoordstukjes zijn aan de ene kant heel goed, en heel belangrijk, omdat je ze veel tegenkomt en ik merk dat er mensen zijn die ernaar verwijzen. Aan de andere kant zijn ze heel veel werk, en niet erg leuk. Voor mij niet om te schrijven, en ik denk ook voor jullie niet om te lezen. Ze voelen als gepreek. Als ik lekker kon uitrazen waren ze wel tof, maar dan zijn ze weer zo kwetsbaar om te worden genegeerd omdat er een foutje inzit.

En daarom probeer ik ze zo efficiënt mogelijk af te werken. Ik voeg concepten bij elkaar, zodat ik meerdere dingen met één stukje afkan. Ik heb zoveel dingen te beantwoorden op mijn lijstje, als ik dat allemaal apart moest doen, heb ik nu al genoeg antwoordstukjes in de lijst om vier jaar mee te vullen. Eigenlijk waren ze bedoeld als een serie van een jaartje, dus het loopt nu al flink uit de hand.

Ze geven me weinig bevrediging om te schrijven, weinig om ze op het blog te zetten, maar wel veel bevrediging dat ik het hèb geschreven, en dat het er stáát. En zo kijk ik er danmaar tegenaan. Het heeft ook mijn "gewone" stukjes gekleurd, dat merk ik heel erg. Ik kijk nu veel naar de samenhang met andere stukjes, en ik raak geïnspireerd voor gewone stukjes door waar ik over na moet denken voor mijn antwoordstukjes.

Voor alle stukjes geldt wel dat ik nooit meer het gevoel heb dat het echt af is. Ik weet intussen dat heel veel lezers maar één stukje lezen, en dan moet de boodschap overgekomen zijn. Als ik een belangrijk punt mis, dan lezen ze dat niet ergens anders in mijn blog wel. Ik moet simpel, compleet, overzichtelijk en makkelijk schrijven, anders lukt het niet. En dat betekent dat mijn stukjes me niet snel meer tevreden maken, maar er komt tòch de deadline.

Het nieuws heb ik minder behandeld dan de vorige jaren. Dat is voor een deel omdat ik vind dat ik wat extra's te zeggen moet hebben, buiten mijn mening om, maar ook omdat het nieuws alleenmaar meer van hetzelfde is. Er zit weinig nieuws in het nieuws. Ik hou me er minder mee bezig, en dat is voor een deel ook omdat ik zie dat er meiden op Twitter veel mee bezigzijn, en die zitten er toch al veel sneller op dan ik.

Politiek heb ik dit jaar wel wat geprobeerd, maar behalve een mail naar de leden van de Tweede Kamer is er eigenlijk nietzoveel gebeurd. Die Tweede Kamerleden geven bovendien geen antwoord. De Eerste Kamer vond ik al treurig dat er daar maar een handvol waren die interesse hadden, maar in de Tweede Kamer was er maar één die antwoordde, en die had de brief verkeerd gelezen. Armoe troef vond ik dat.

Er was deze zomer ooknog de Engelse serie, die ik samen met collegaatjes en helpers heb geschreven. Het werd een beetje een monster, maar uiteindelijk hebben we tòch een duidelijk, goed uitgezocht verhaal kunnen schrijven, dat iedereen een beetje recht deed. Het was zwaar om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen, maar het is gelukt, met wat hulp van de de diplomatiekere helpers zoals de strafrechtjurist en mijn geldmannetje.

Van die Engelse serie wordt vooral het eerste en het laatste deel, vooràl het laatste deel, goed gelezen. De rest wat minder. Dat is eigenlijk nietzo erg, want het is vooral een naslagwerkje voor buitenlandse hoerenrechtenactivisten. En daar zijn er gewoon nietzoveel van. Ik heb wel gemerkt dat het is gewaardeerd. Niet alleen door buitenlandse lezers, maar ook door meeschrijvers die wat kwijtwouden.

Ook dit jaar heb ik weer aan moeten zien hoe de situatie voor de prostitutie in Nederland is verslechterd. De pooierplicht wordt langzaamaan meer en meer ingevoerd, ramen sluiten, razzia's op onafhankelijk werkende meiden zijn schering en inslag, en ookal zijn er een paar kritische artikelen geweest, de media doen nog steeds braaf mee aan de heksenjacht. De overheid en de verbiedertjes kunnen steeds meer flikken, en worden langzaamaan steeds gekker.

Het openzetten van een mailadres heeft voor heel veel mail gezorgd. In het begin vorig jaar kon ik het nog wel bijhouden, maar dit jaar gingen de sluisdeuren open en kwam er meer dan ik kon beantwoorden. Ik heb het nog best lang geprobeerd, maar het werd teveel. Er zijn bestwel mensen die een verhaal kwijtmoeten, en dat niet in de reacties willen zetten. De mail is soms een mooie leeslijst, ookal is het vooral veel gedoe.

In mijn mail is het meest voorkomende onderwerp "vraagje" of "No Subject." En nog steeds zijn er grote aantallen mannen die denken dat ik voor hen een uitzondering maak, en dat ze klant kunnen worden. Of dat ik ze wel even gratis wat laat meemaken. In die laatste groep zit trouwens ook een hoop vrouwen. Veel van die mailtjes zijn lui, en niet eens met de moeite om netjes te spellen en punten en komma's te gebruiken.

Vanaf het begin kreeg ik al pooiers die zich aan me aanboden. Dat houdt denk ik nooit op. Maar sinds ik wat over pooierrelaties heb geschreven, krijg ik ook mailtjes van meiden die op zoek zijn naar een pooier, en hopen dat ik iemand voor ze weet. Het zou logisch zijn om die twee aan elkaar te koppelen, maar dat doe ik maar niet, want daar komt gedonder van, en ik hoef geen koppelburo te worden.

Maar er zijn ook geweldige contacten met geweldige mensen van gekomen. Ik krijg veel informatie van collegaatjes en van mensen die achtergronden hebben. Dat is alleenmaar meer geworden. Dat neemt veel tijd in beslag, maar het is belangrijk omdat ik zo wel op de hoogte blijf van wat er allemaal buiten mij om gebeurt. Ik schrijf voor een breed publiek, en over brede dingen, dus mijn informatie moet ook breed zijn.

Ik ben heel blij met mensen die me helpen, ookal is het met een enkel mailtje en wat persoonlijke informatie. Het hoeft echt niet een belangrijk inzicht te zijn om me weer wat meer te laten zien hoe andere meiden er tegenaankijken. Ook mensen die me vertellen wat ze belangrijk vonden omdat het ze hielp is een enorme steun in de rug. Ik ben blij als ik weet dat ik wat goeds voor de business kan doen, en mijn collegaatjes kan helpen.

Er zitten ook gekkies tussen, die me mail blijven sturen met hoe ik mijn blog moet maken. Ze worden vaak echt boos als ik niet schrijf wat ze willen, en roepen dan dat ze nooit meer zullen lezen of mailen, maar gaan dan meestal juist twee keer zo hard door. Soms zeggen ze dat ze recht hebben om op mijn blog te mogen plaatsen omdàt ik veelmeer lezers heb dan hun eigen websites.

Voor sommige mensen lijkt het wel alsof ze denken dat ze meebeslissen over wat er op mijn blog komt. Ze vinden dat hun recht van vrije meningsuiting betekent dat zij mogen beslissen wat ik schrijf. Maar niet alleen gekkies weten het beter. Er zijn genoeg mensen die me benaderen om mijn blogje om te bouwen naar een melkkoetje. Of die vinden dat ik het op het verkeerde platform doe, en dat ik het op Facebook moet gaan zetten.

Behalve ondubbelzinnige pooiers krijg ik ook veel vergunde escortburo's die mij willen werven. Steeds vaker met dreigende taal. Ze weten wie ik ben, en als ik niet meedoe stappen ze naar M of de politie. Meestal zijn het buro's die met spookmeiden werken, en die willen dat ik daarvoor in ga vullen. De vergunde sector is sowieso nogal onvriendelijker gaan mailen sinds mijn stukjes over de illegale sector en het zwartepieten.

De TV-huizen en uitgeverijen zijn dit jaar hun interesse in me verloren. En dat is eigenlijk wel prima zo. Ik was er nooit echt mee op mijn gemak, maar ik had wel altijd het gevoel dat ik kansen liet liggen als ik er niet mee in zee ging. Het geeft wel rust, en het geeft ookwel aan dat er een soort golfbeweging zit in hoeveel interesse mensen hebben in de prostitutie.

Aan de andere kant heb ik meer mensen gehad die me bij hun club wouden hebben. Dat vind ik altijd erg aardig, maar ik ben er niet van plan aan mee te doen. Wat ik nou juist fijn vind, is mijn eigen zegje doen, en ik wil me niet graag verbinden aan een club. Daarbij moet ik ook aan mijn privacy denken. En veel van die clubs worden toch door de politie in de gaten gehouden, daar brand ik me nietmeer aan.

Mijn reactiepanelen zijn wel veranderd. Het wordt langzaam steedsmeer geplaagd door gekkies en beterweters, en mensen die wat te zeggen hebben gaan wel de mail op. Dat vind ik geen fijne ontwikkeling. Ik krijg al heel lang van veel kanten te horen dat ik moet gaan modereren om mijn commentaren gezond te houden, en daar heb ik dus een enquete voor aangemaakt. Die loopt in principe nog maanden, maar het beeld is intussen wel duidelijk.

Ruim meer dan een tweederde meerderheid wil dat ik flink ga modereren. En dat wil ik best een halfjaartje proberen. Ik moet ook toegeven dat mijn reacties lezen de laatste tijd minder interessant is, hopelijk werkt het. De nieuwe regel is dat ik dingen ga weghalen die storen, en die geen onderdeel zijn van een discussie over het onderwerp van het stukje. Natuurlijk zijn tips en persoonlijke berichtjes nog wel welkom, maar ik ga gewoon huishouden.

Sinds ik begon verwijder ik al wel de spam. Daar horen "vind ik leuk" reacties bij die met een link naar een escortburo zijn geplaatst, maar ook Viagra-advertenties. En dit jaar een hele grote vloed van spamberichten over natuurlijke anti-kankermedicijnen uit Indonesië. Die man houdt maar niet op! Gelukkig pakt het automatische spamfilter bijna alle spam wel op, anders had ik er een dagtaak aan.

Ik weet dat er lezers zijn die de statistieken van mijn blogje heel interessant vinden, dus daar ga ik dan ookmaar even opin. Dit jaar zijn mijn totale aantallen bezoekers weer een stuk gedaald, met zo'n elf procent. Vooral bij de middelbare mannen ben ik veel lezers kwijtgeraakt, bijna de helft daar, maar er zijn wel veel vrouwelijke twintigers bijgekomen. Mijn lezersgroep is flink verjongd, en dat valt me wel op, want ik ben juist zwaarder gaan schrijven. Ik heb ook mijn vooroordelen!

De hele wereld leest mijn blog, behalve Chad, Central African Republic, Niger, en Guinea-Bissau. Uit Frans Guyana krijg ik sommige maanden heel veel, en soms helemaal geen verkeer. Mijn vaste lezers bij de Nederlandse, Hongaarse en Bulgaarse politie lezen nog steeds braaf mee. Maar afgelopen maart zijn mijn hits vanaf de Oekraïense politie opeens opgehouden. Ik weet van de oorlog daar, ik hoop maar dat hij in orde is.

Op zes en zeven mei kreeg ik opeens duizenden Tsjechen op mijn blog. Ik weet nog steeds niet waarom, want ik kon geen koppeling vinden die ze hebben gevolgd. De lijst met koppelingen die mensen naar mijn blog volgen is veel breder geworden. Ik heb veel minder verkeer vanaf GeenStijl, maar een boel kleinere sites hebben nu wel naar me gekoppeld, en daar krijg ik ook geïnteresseerdere lezers vandaan die meer dóórlezen.

Het populairste stukje van dit jaar was Smegma, met 5366 hits. Dat valt me heel erg op, want het is best ranzig, en niet heel erg informatief ofzo, en het is ook niet gekoppeld door andere sites. Het minst populaire stukje was Dutch Model - Legal history. Die heeft maar 49 hits gehad. De stukjes over juridische kwesties doen het nooit goed, maar deze heeft het toch wel erg slecht gedaan. Ik hoop dat die 49 lezers wel echt tèllen.

De populairste zoektermen om bij mijn blog te komen zijn op volgorde (not provided), zondares, beffen, kut, pijpen, pik. Een hoop mensen die waarschijnlijk naar porno op zoek zijn. Ik hoop altijd dat er relevantere zoektermen worden gebruikt, want ik heb graag dat de mensen die lezen ook vinden wat ze zoeken, en ik hoop danook dat ze naar informatie over prostitutie zoeken!

Op plaats elf van de ranglijst staat "sex met hond" en op plaats vierentwintig "seks met hond." Wat is toch de interesse daarin, en waarom komen die mensen op mijn blogje terecht? Sinds dit jaar kan ik zien watvoor metadata er vastzit aan mijn bezoekers, en ik was eigenlijk best verbaasd dat die honden-zoekers voor driekwart vrouwen zijn. Ik dacht dat zoiets vooral iets van mannen was, maar ik heb ook zo mijn vooroordelen, zie ik weer.

De zoektermen van de mensen die het langste hebben gelezen zijn "neuken pijn lange schaamlippen" 6h51m34s, "patricia perquin + metje blaak + mariska majoor" 5h41m00s, "kut alleen bij 1 man te nat" 4h02m26s, "waarom altijd vreemdgaan eisprong" 2h46m14s, en "nessuna hookers" 2h38m57s. Ookwel interessant is dat alle mensen die via zoekterment met "geil" erin, allemaal niet doorgeklikt hebben.

Wat opvallende zoektermen vond ik ook "ik wil aids" "het kale koppen huis" "afdicht dopjes die in de ramen van een caravan raam zitten waar kan ik deze bestellen" "hoe kan iets uit niets geschapen worden" "blonde tweeling hoer anaal sandwich met voorbindildo minder als 50 euro" "word je als man verkracht als je een timmerman niet betaald" "koffieopschuimer voor in bad" "dat kut ding doet het niet help me" "Jeroen Pauw is een foute man" "lekkere dingetjes doen" en "ik had de noun bijna vergeten."

Begrijpelijkere dingen kreeg ik ook. Veel vragen over besnijdenis, veel vragen over zwangerschap, veel vragen over condooms, en opvallend veel vragen over hoe je een hond zover krijgt dat hij seks met je heeft. Gelukkig ook veel vragen over hoe het leven voor een hoer is, hoe prostitutie werkt, en wat er speelt in de prostitutie. Die laatste soort is toch wel de belangrijkste vanuit mijn voorlichting.

Over voorlichting gesproken, er zijn nogal wat vragen die laten zien dat dat hard nodig is. "is het pervers dat mn vriend in mn vagina spuit ipv in mn gezicht" "kan ik zwanger zijn van mijn hond + overtijd" "hoe dwing ik mijn vriendin om pijpen geil te vinden" "moet condoom op pik zitten ook tijdens neuken" "pypen is dat vylich" "ik heb gezoent hij si niet moslim heb ik nou eeds" "kan doggy ook niet anaal" zijn allemaal termen die ik toch wel een beetje erg vind.

En dit jaar heb ik ookweer viespeuken in mijn zoektermen. "hoe dwing ik een hoer om zonder condoom te neuken" "kan ik sperma kopen van prostituee voor zwangerschap" "hoe dwing ik mijn vriendin om pijpen geil te vinden" "ho poppen bloed als gljimiddel" "geil verhaal gedwongen hoer" "club dvps doodmaken" "kan ik geld terug krijgen als ze niet echt gedwongen is om een prostitutie te zijn" en die mogen over zichzelf nadenken.

Het komende jaar ga ik nog wel door met mijn blogje, maar er zitten dingen aan te komen die mijn leven kunnen veranderen, en dat is iets waarvan ik nog niet weet hoe het gaat uitpakken. Telkens is elk jaar anders, en dat zal wel weer zo zijn voor jaar nummer zeven. Ik hoop dat er veel mensen ook aan dit jaar wat gaan hebben. En ik ben blij dat er nog steeds mensen komen lezen voor wie mijn blogje nieuw is.